Naruszenie cyklu miesiączkowego

Naruszenie cyklu menstruacyjnego jest oznaką zmiany normalnego funkcjonowania narządów płciowych. Podejrzenia dotyczące naruszenia powinny powodować rzadkie, częste, obfite lub złe miesięczne wydatki.

Aby rozpoznać chorobę w czasie, kobieta musi kierować się tym, co miesięczne uważa się za normalne. Normalny przebieg krwawienia miesiączkowego trwa 3-7 dni, a różnica między każdym nowym cyklem wynosi 21-35 dni. Tak duża różnica między liczbą dni wiąże się z cechami każdego indywidualnego organizmu. Czujność u kobiet powinna powodować opóźnienie o co najmniej 2 tygodnie.

Etiologia

Często przyczyny cyklu miesiączkowego są związane z dysfunkcją hormonalną jajników, co wywołuje niestabilną manifestację krwawego rozładowania. Jednak etiologia choroby wiąże się z wieloma innymi czynnikami. Stres psychiczny i fizyczny jest jedną z najczęstszych przyczyn zaburzeń cyklu miesiączkowego. Wpływają na funkcjonowanie organizmu, w tym na kobiece tło hormonalne. Częste przyczyny stresujących sytuacji psychicznych mogą być przeciążone, zmiana zwykłego tempa życia, lęków, kompleksów, doświadczeń. Takie naruszenie w zwykłym życiu kobiety prowadzi do nienormalnych przejawów cyklu.

Naruszenie cyklu menstruacyjnego ze stresem fizycznym charakteryzuje się dużymi obciążeniami, w tym organicznymi w codziennym menu. Hormonalna nierównowaga może również spowodować gwałtowny spadek lub wzrost masy ciała.

Niepowodzenia na tle hormonalnym są sprowokowane wszelkimi zmianami, w tym wykluczeniem intymnych relacji z życia kobiety. Naruszenia mogą wystąpić zarówno przy nieobecności, jak i wznowieniu kontaktów seksualnych.

Szczególnie często cykl jest łamany u dziewcząt, które właśnie rozpoczęły miesiączkę. Zjawisko to uważa się za normalne, ponieważ na początku powstawania wydzielin krwi nastolatek nie uformował jeszcze cyklu. Pierwsze miesiące mogą pojawić się za 10-14 lat, w zbyt dużej i długiej alokacji. Z biegiem czasu nieregularności miesiączkowe u dziewcząt ustępują, wydzielina staje się normalna.

Jeśli jednak kobiety zauważą jakiekolwiek naruszenia, lepiej natychmiast skonsultować się z ginekologiem, ponieważ wtedy mogą rozpocząć się poważne patologie.

W ciele kobiety wszystkie narządy są ze sobą bardzo powiązane. W procesie cyklu menstruacyjnego uczestniczą nie tylko system seksualny kobiety, ale także kora mózgowa, ośrodki podkorowe i inne narządy układu dokrewnego. Dlatego przyczyny mogą ukrywać się w procesach zapalnych innych układów ciała. Naruszenia w korze mózgowej obejmują takie czynniki prowokujące:

W przysadce mózgowej i podwzgórzu mogą również występować pewne nieprawidłowości, które powodują pojawienie się nowotworu lub neuroinfekcji wirusowej, co również prowadzi do zaburzeń cyklu.

Niepowodzenie w miesięcznym, według lekarzy, nadal może być spowodowane przez takie czynniki:

Naruszenie cyklu menstruacyjnego występuje również często po porodzie. Taki nienormalny proces jest promowany przez hiperprolaktynemię. Ten stan jest związany ze zwiększeniem stężenia prolaktyny we krwi, hormonu odpowiedzialnego za produkcję mleka matki.

Klasyfikacja

Naruszenie cyklu menstruacyjnego występuje dość często z powodu stresu i fizycznego przeciążenia. Jeśli jednak nie podejmiesz decyzji w odpowiednim czasie, kobieta może mieć poważne problemy zdrowotne. Etiologia nieprawidłowości może być bardzo zróżnicowana, a wszystkie te przyczyny mogą być manifestowane na różne sposoby. W związku z tym klinicyści sklasyfikowali zaburzenia cyklu miesiączkowego, które składają się z następujących typów:

  • algodismenorea - patologia powstaje w skurczach w podbrzuszu, bólach w dolnej części pleców, nudnościach, bólach głowy. Zaburzenie może rozwinąć się u dziewcząt w wieku od 14 lat i przez całe życie do menopauzy;
  • bolesne miesiączkowanie - charakteryzujące się niestabilnym przebiegiem cyklu, może objawiać się nagle, bez szczególnych objawów lub odwrotnie, występuje przedłużone opóźnienie;
  • Nadmiar miesiączkowania - nadmierna ilość wydalin przy normalnym czasie trwania;
  • krwotok miesiączkowy - utrzymuje się do 12 dni i charakteryzuje się silnym wydzielaniem krwi;
  • hypomenorrhea - niewielkie krwawe absolutorium;
  • polimenorea - przerwa między krwawieniem miesiączkowym nie większa niż 21 dni;
  • oligomenorrhaa - za krótka miesiąc lub dwa;
  • oposomenorea - rzadkie wydzielanie z dużą przerwą do 3 miesięcy;
  • urogenitalia - redukcja cyklu miesiączkowego do 21 dni lub nawet mniej.

Symptomatologia

Nienormalnie obfite miesięczne lub, odwrotnie, zbyt mało mają charakterystyczną symptomatologię. Wszelkie naruszenia w kobiecym ciele nie przechodzą bez śladu, więc można rozpoznać błąd w cyklu przez takie znaki:

  • zaburzona regulacja krwawienia;
  • znaczne opóźnienie;
  • silne wydzielanie z obecnością skrzepów;
  • skąpe miesiączki;
  • silne bolesne ataki o innym charakterze;
  • zespół napięcia przedmiesiączkowego.

W normalnym wyświetlaczem menstruacji kobiety nie występują znaczące objawy mogą czasami pojawić bóle rysunek w brzuchu, co nie jest szczególnie narusza ogólną rytm życia. Jeśli jednak dojdzie do naruszenia miesiączki, zespół bólu staje się zbyt silny, może oddać biodro i udo.

Intensywność zespołu można określić za pomocą takich wskaźników:

  • na utratę zdolności do pracy - ciężko jest wykonywać zwykłą pracę, siedzieć, ciągłe pragnienie położenia się;
  • przez liczbę leków przeciwbólowych.

Naruszenie cyklu miesiączkowego u nastolatków spowodowane jest silnym emocjonalnym przeciążeniem z powodu czekania na krwawe upławy. Taki znak jest niebezpieczny, ponieważ prawie niemożliwe jest ustalenie przyczyny wystąpienia choroby.

Diagnostyka

Przy rozpoznawaniu powyższych objawów kobieta potrzebuje diagnostyki, w ramach której przeprowadza się takie badania:

  • USG;
  • analiza histologiczna zeskrobek.

Aby zidentyfikować przyczyny anomalii w rozwoju wewnętrznych narządów płciowych, pacjent musi przejść takie metody diagnostyczne:

  • kolposkopia;
  • rozmaz na flory;
  • test pap;
  • badanie zakaźne.

Jeśli to konieczne, zalecana jest biopsja i wyłyżeczkowanie śluzowatego kanału szyjki macicy.

Jeśli kobieta ma skąpe objawy, musisz zrobić badanie na temat hormonów, a także na poziomie cukru. W przypadku całkowitej nieobecności miesiączki pacjentka zostaje zdiagnozowana z wykluczeniem ciąży. Aby to zrobić, możesz wykonać odpowiedni test.

Podczas diagnozowania, zwłaszcza ciąży, lekarz może przepisać analizę gonadotropiny kosmówkowej i ultrasonografii.

Przyczyną braku menstruacji może być również menopauza, która występuje u kobiet w wieku 42-47 lat. Aby ustalić tę diagnozę, przeprowadza się badanie hormonalne.

Leczenie

Leczenie zaburzeń miesiączkowania musi wystąpić u każdej kobiety. Terapia jest zalecana przez pacjenta w zależności od stanu, różnych anomalii, towarzyszących dolegliwości i objawów. Jeśli kobieta powoduje pojawienie się naruszeń w infekcji i stanach zapalnych, wtedy radzenie sobie z patologią pomoże leków przeciwbakteryjnych i fizjoterapii. Przy osłabionym ciele tonus może być poprawiony dzięki stałym i zrównoważonym odżywkom, ćwiczeniom i kompleksom witamin.

Sporo kobiet decyduje się poradzić sobie z problemem fitoterapii. Preparaty oparte na ziołach i naturalnych składnikach działają łagodniej, bez wywoływania różnych komplikacji.

Jeśli chodzi o eliminację zaburzeń miesiączkowania u kobiet z witaminami, ich stosowanie jest obowiązkowe. Jeśli pacjent ma zmiany patologiczne, lekarze powinni przestrzegać takich zasad terapii:

  • zmniejszyć ilość używanego płynu;
  • dodawać produkty mleczne do racji;
  • użyj kiszonej kapusty, dyni, pomidorów, drobiu, wołowiny.

Aby uregulować miesięczne lekarzy przepisać witaminy E w połączeniu z innymi grupami przydatnych mikroelementów.

Jeśli zaburzenie cyklu miesiączkowego jest wywołane zmianą szyjki macicy, pacjentowi poddawane jest kardynalne leczenie. W ramach tej terapii lekarz najpierw przeprowadza pełną diagnozę, a następnie może przepisać następujące metody chirurgii:

Jeśli nieprawidłowość leży w skąpych i nieregularnych przejawach, wówczas powoływana jest odpowiednia terapia w celu normalizacji wyładowania krwi.

Zapobieganie

Aby nie rozpocząć choroby, a następnie nie rozpocząć leczenia zaburzeń miesiączkowania, lekarze zalecają wszystkim dziewczętom i kobietom monitorowanie stanu zdrowia. Rodzice nastolatków powinni pamiętać, że miesiączki dziewcząt powinny być w wieku 10-14 lat, jeśli ich pojawienie się opóźnia, oznacza to patologiczny proces.

Lekarze oferują takie środki zapobiegawcze:

  • prowadzić kalendarz menstruacyjny;
  • odwiedzić ginekologa;
  • być zaangażowanym w leczenie wszystkich chorób ginekologicznych, patologii gruczołów dokrewnych i chorób narządów wewnętrznych;
  • zrównoważyć menu;
  • uprawiać sport i prowadzić aktywny tryb życia.

W ostatnim punkcie warto zachować ostrożność, ponieważ nadmierne obciążenia sportowe mogą powodować zerwanie cyklu.

"Naruszenie cyklu menstruacyjnego" obserwuje się w chorobach:

Otyłość brzuszna jest najczęstszą, ale jednocześnie najbardziej niebezpieczną formą nadwagi. Należy zauważyć, że choroba najczęściej dotyka mężczyzn, a kobiety rozwijają się stosunkowo rzadko. Służenie jako źródło choroby może być zarówno złym sposobem życia, jak i przyczynami mającymi patologiczną podstawę. Ponadto wpływ genetycznych predyspozycji nie jest wykluczony.

Awitaminoza to bolesny stan osoby, który pojawia się w wyniku ostrego niedoboru witamin w ludzkim ciele. Rozróżnij między awitaminozy wiosną i zimą. Ograniczenia dotyczące płci i grupy wiekowej, w tym przypadku nie.

Gruczolakorak jest procesem onkologicznym, który prowadzi do rozwoju złośliwych formacji w komórkach gruczołowych i nabłonkowych. Wobec faktu, że prawie całe ludzkie ciało składa się z takich komórek, ten typ raka nie ma ograniczeń dotyczących lokalizacji. W medycynie często określa się go mianem raka gruczołowego. Dokładna etiologia rozwoju tej choroby nie jest znana. Nie ma ograniczeń dotyczących płci. W grupie wiekowej ryzyka osoby w wieku od 40 do 85 lat, w zależności od rodzaju dolegliwości.

Gruczolak przysadki jest nowotworem łagodnego typu, który powstaje na podstawie tkanki gruczołowej i jest zlokalizowany głównie w okolicy przedniego płata przysadki mózgowej. Gruczolak przysadki, którego objawy obejmują cały kompleks objawów, sam w sobie jest zjawiskiem niedostatecznie zbadanym pod względem przyczyn jego występowania, natomiast cechy symptomatologii są bezpośrednio determinowane przez cechy wzrostu tego nowotworu.

Adenoma nadnercza nadnercza jest najczęstszym nowotworem tego narządu. Ma łagodny charakter, obejmuje tkankę gruczołową. U mężczyzn choroba jest diagnozowana 3 razy rzadziej niż u kobiet. Główną grupą ryzyka są osoby w wieku od 30 do 60 lat.

Polipa gruczolakowego (SYN gruczolak, polip gruczołowy). - najczęściej tworzenie łagodne z możliwych lokalizacji w każdym narządzie, ale najczęściej znajduje się w macicy, żołądek i jelita. Główne zagrożenie związane z nowotworem polega na tym, że przy przedłużonym braku leczenia istnieje duże prawdopodobieństwo złośliwości ogniska w jelicie.

Zapalenie przydatków jest jednostronnym lub obustronnym zapaleniem przydatków, w tym jajowodów i jajowodów. Zapalenie tego typu powstaje w wyniku działania różnych mikroorganizmów, które mogą być przenoszone w postaci ostrej lub przewlekłej. Należy zauważyć, że zapalenie przydatków, którego objawy są dość powszechne wśród kobiet, określając samą chorobę jako jedną z najczęstszych w dziedzinie chorób ginekologicznych, charakteryzuje się również występowaniem częstych nawrotów. Co więcej, zapalenie jest z reguły wychwytywaniem obu narządów naraz, a jego niebezpieczeństwo polega na powstawaniu następnej niepłodności na co piątą chorą kobietę.

Brak owulacji - awaria w ciele kobiety, dzięki którym zaburzone funkcjonowanie jajników - zatrzymać ich miesięczne uwolnienie dojrzałej jaj, co prowadzi do zaburzenia cyklu miesiączkowego i niepłodność. Istnieje wiele przyczyn, które mogą powodować nieprawidłowe funkcjonowanie ciała kobiety. Grupa ryzyka obejmuje kobiety w wieku rozrodczym - od 14 do 35 lat.

Autoimmunologiczne zapalenie wątroby - zmian patologicznych główne narządy krwiotwórcze, wątroba, która jest o nieznanej etiologii, i prowadzi do uszkodzenia komórek wątroby z dalszym rozwojem niewydolności wątroby. Spośród wszystkich patologii wątroby autoimmunologiczne zapalenie wątroby zajmuje około 25%, cierpiąc z powodu zarówno dzieci, jak i dorosłych. Kobiety są podatne na tę patologię 8 razy częściej niż mężczyźni.

Autoimmunologiczne zapalenie tarczycy jest chorobą autoimmunologiczną tarczycy, która charakteryzuje się przewlekłym przebiegiem. W miarę rozwoju następuje stopniowe i długotrwałe niszczenie tyreocytów. W rezultacie stan niedoczynności tarczycy zaczyna się rozwijać. Statystyki medyczne są takie, że dolegliwość występuje w 3-11% całkowitej populacji.

Żylaki miednicy małej - stan patologiczny, w którym krew zamiast normalnego krążenia jest rzucana wzdłuż łóżka (refluks) z powrotem do żyły jajnika. Cierpi z powodu tej choroby są często kobiety w wieku rozrodczym, ze spustem, który wywołuje chorobę często staje się łożyska i urodzenia dziecka, ponieważ w czasie ciąży zwiększa się macica znacznie pod względem wielkości i naciska na żyły, nie pozwalając krwi krążyć normalnie. W tym samym czasie nastoletnie dziewczęta mogą czasem spotkać się z taką chorobą.

Zapalenie macicy jest patologią, która powstaje w wyniku wejścia chorobotwórczych mikroorganizmów do jamy ciała narządu. Dość często zapalenie wpływa zarówno na jajowody jak i jajowody. Dlatego w medycynie choroby te łączą "choroby zapalne narządów miednicy" w jedną grupę. Lekarzy w tej grupie chorób obejmują patologiczne procesy zapalne w macicy i przydatków miednicy otrzewnej miednicy i tkanki tłuszczowej.

Zapalenie jajników jest ostrym lub przewlekłym procesem patologicznym, który atakuje żeńskie gruczoły rozrodcze i powoduje zaburzenia ich normalnego funkcjonowania. Dość często patologii towarzyszy porażka jajowodów - w takich sytuacjach choroba nazywana jest zapaleniem jajowodów lub zapaleniem przydatków.

Wypadanie macicy - zmiana położenia narządów wewnętrznych narządów układu kobiety z częściowego lub całkowitego wyjścia z macicy przez szczelinę seksualnego. W trakcie rozwoju choroby pacjent odczuwa silny ból i napięcie w okolicy kości krzyżowej, uczucie obecności ciała obcego w genitaliów szczeliny, mikcji i wypróżnienia jelit, zwiększenie bólu podczas seksu, a także dyskomfort podczas ruchów.

Mlekotoku - chorobą, która rozwija się zwiększenie hormonu prolaktyny krwi, na którym jest przydział siary lub mleka od sutka. W większości przypadków zjawisko to występuje u kobiet, ale nie oznacza to, że mężczyźni i dzieci nie mogą narzekać na objawy choroby.

Ganglionevrit jest stanem zapalnym węzła nerwowego współczulnego układu nerwowego, któremu towarzyszy porażka procesów nerwowych. Podstawową przyczyną takiej dolegliwości jest przepływ w ciele procesu zakaźnego zarówno w postaci ostrej, jak i przewlekłej. Ponadto istnieje kilka czynników predysponujących.

Hiperostoza - jest patologicznym stanem kości, któremu towarzyszy wysokie stężenie substancji kostnej w niezmienionej tkance kostnej, co prowadzi do jej patologicznej proliferacji. Głównym powodem rozwoju choroby jest zwiększone obciążenie tej lub innej kości.

Przerost endometrium - patologicznych procesów, w wyniku których tkanki śluzówki macicy rośnie i nieprawidłowego działania układu rozrodczego. W wyniku tego patologicznego procesu znacznie zmniejsza się możliwość zajścia w ciążę i normalnego rodzenia dziecka. Hiperplazja endometrium i ciąża nie są zgodnymi pojęciami.

Hipomanja (zaburzenie nastroju) jest zaburzeniem afektywnym charakteryzującym się początkowym stopniem manii i prawie całkowitym brakiem obrazu klinicznego charakterystycznego dla choroby psychicznej.

Niedoczynność przysadki - patologiczny sposób, w którym przerywa się działanie przedniego płata przysadki, co powoduje zmniejszoną aktywność gruczołów wydzielania wewnętrznego. Obraz kliniczny będzie zależeć od tego, które hormony nie są już produkowane w odpowiedniej ilości.

Zespół podwzgórza - zespół zaburzeń, których pojawienie się jest wynikiem naruszenia podwzgórza. Choroba często rozwija się w okresie dojrzewania i wieku reprodukcyjnego. Przedstawiciele słabszej płci są kilkakrotnie bardziej niż mężczyźni. Problem tego zaburzenia polega na tym, że jest on dość powszechny, w większości przypadków dotyka młodych ludzi, rozwija się szybko i ma wiele komplikacji.

Niedoczynność tarczycy jest stanem, który występuje na tle długiego i uporczywego braku hormonów tarczycy wytwarzanych przez tarczycę. Niedoczynność tarczycy, objawy skrajnego stopnia ich manifestacji u dorosłych obserwowane w postaci obrzęk śluzowaty z charakterystycznym ciężkim obrzęk tkanek i narządów u dzieci objawia się w postaci kretynizm, cechy, które są nie tylko w redukcji funkcji tarczycy, ale również w opóźnionym psychicznego i fizycznego rozwój.

Hirsutyzm u kobiet jest patologicznym stanem, w którym obserwuje się nadmierne owłosienie męskie. Ta dolegliwość jest bezpośrednio związana ze wzrostem stężenia androgenów w ciele kobiety. Częściej patologia rozwija się w płci pięknej w wieku reprodukcyjnym - od 20 do 40 lat. Zwykle jest to połączone z cyklem menstruacyjnym lub z niepłodnością.

Rzeżączka jest przenoszone drogą płciową charakter choroba zakaźna, znamienny śluzowe narządów moczowo-płciowego, usta, oczy i odbytnicy. Wpływa na tę dolegliwość, zarówno męską jak i żeńską, więc objawy rzeżączki dla każdego z nich są różne.

W naszym organizmie jest wiele hormonów, które odgrywają ważną rolę. Wszystkie są produkowane w pewnej ilości, co gwarantuje stabilną pracę wszystkich narządów i systemów. Ale jeśli ilość tych lub innych hormonów zmieni się w kierunku wzrostu lub spadku, powstaje nierównowaga hormonalna. Tak więc, pytanie, co za nieskuteczność hormonalna, można odpowiedzieć jednym zdaniem - jest to naruszenie proporcji różnych hormonów w naszym ciele.

Neuropatia cukrzycowa jest konsekwencją ignorowania objawów lub braku terapii kontrolującej cukrzycę. Istnieje kilka czynników predysponujących do pojawienia się takiego zaburzenia na tle choroby podstawowej. Głównym jest uzależnienie od złych nawyków i wskaźników wysokiego ciśnienia krwi.

Dystopia nerki jest chorobą wrodzoną, która charakteryzuje się naruszeniem topografii narządów. Może być jedno- lub dwustronny. Lekarze zauważają, że taka wrodzona patologia występuje dość rzadko - u jednego z 800-1000 dzieci. Leczenie może być zarówno zachowawcze, jak i radykalne, stosuje się je tylko wraz z rozwojem współistniejących powikłań.

Dysfunkcje jajników - naruszenie hormonalnej funkcji układu rozrodczego. Zaburzenie to często rozwija się na tle naruszeń w systemie hormonalnym, jak również w stanach zapalnych w wewnętrznych żeńskich narządach płciowych. Największym niebezpieczeństwem jest to, że dysfunkcja jajników może wywołać raka piersi, a nawet niepłodność.

Gruczołowy rozrost endometrium jest patologiczną proliferacją tkanki endometrium. Wraz z postępem choroby stają się one gęstsze i grubsze. W rezultacie może rozwinąć się rak. Ten stan patologiczny powoduje zakłócenie pracy całego układu rozrodczego kobiety. Kobiety w wieku rozrodczym i podczas menopauzy są najbardziej podatne na dolegliwości.

Opóźnienie miesiączki - naruszenie czynności menstruacyjnej, które objawia się brakiem krwawienia miesiączkowego przez ponad 35 dni (nadmiar normalnego cyklu). Może to być spowodowane zarówno przyczynami fizjologicznymi (premenopauza, poród, itp.), Jak i zaburzeniami funkcjonalnymi i organicznymi. Należy od razu zauważyć, że opóźnienie miesięcznika przez 5 dni nie jest patologią. Ginekolodzy uważają, że normą jest opóźnienie o 5-10 dni, ale nigdy więcej. Nawet opóźnienie o 9-10 dni jest poważnym powodem wizyty u lekarza.

Strona 1 z 3

Przy pomocy ćwiczeń fizycznych i samokontroli większość ludzi może obejść się bez leczenia.

Naruszenie cyklu miesiączkowego

Naruszenie cyklu miesiączkowego - to zaburzenie rytmu i natury normalnej menstruacji. Naruszenie cyklu menstruacyjnego nie może być wyeliminowane bez wyeliminowania jego przyczyny, dlatego główną metodą leczenia zaburzeń miesiączkowania jest leczenie podstawowej patologii. Tak więc, na przykład, jeśli naruszenie funkcji menstruacyjnej wywołało proces zapalny w macicy lub przydatkach, właściwy rytm miesiączki można przywrócić dopiero po wyeliminowaniu zakażenia za pomocą terapii przeciwbakteryjnej.

Cykl miesiączkowy jest hormonozależnym, cyklicznie powtarzanym procesem anatomicznym i fizjologicznym, który zapewnia płodność. Cykle menstruacyjne są podzielone między sobą przez pierwszy dzień miesiączki, to znaczy koniec poprzedniego cyklu i początek następnego. Przeciętny normalny czas trwania każdego cyklu miesiączkowego wynosi około 28 dni, ale dopuszczalne są wahania w granicach 25-35 dni.

Miesiączka jest fizjologicznym, krótkim krwawieniem z macicy związanym z odrzuceniem wewnętrznej warstwy (endometrium). Czas trwania prawidłowej miesiączki nie powinien przekraczać siedmiu dni, a fizjologiczna utrata krwi podczas normalnej menstruacji nie powinna przekraczać 150 ml. Z oczywistych względów, kobieta jest trudno odpowiedzieć na pytanie, ile krwi jest tracona w trakcie miesiączki, więc tradycyjnie uważanych za - jeśli kobieta zmienia się każdego dnia nie więcej niż cztery poduszki, utrata krwi nie jest nadmierne.

Nie ma jednego wiarygodnego kryterium dla "normalności" wskaźników cyklu menstruacyjnego. Powszechnie uważa się, że jeśli cykl menstruacyjny kobiety nie zmienia się i pozwala jej rodzić dzieci, jest to normalne dla niej.

Cykl menstruacyjny powstaje w wyniku złożonego łańcucha kolejnych zmian w wielu narządach i układach:

- Mózg. W jego strukturach - przysadce i podwzgórzu, powstają ważne substancje biologicznie czynne, dzięki którym mózg "przekazuje polecenie" jajnikom. W przysadce mózgowej syntetyzowane są hormony kontrolujące cykl menstruacyjny - stymulowanie folikulotropowe (FSH) i luteinizujące (LH).

- Jajnik. Służą one jako źródło estrogenów (estradiol i estriol), a także progestageny (progesteron). Za pomocą hormonów jajniki "przekazują polecenia" macicy. Również w jajnikach rodzi się jajo - przodek ludzkiego życia.

- Rurki jajowodów. Aby ciąża się rozwijała, zapłodnione jajeczko musi dostać się do macicy i przeniknąć do endometrium. Rurki jajowate pełnią funkcję transportową: za pomocą falopodobnych ruchów ścianka rurki przenosi zapłodnione jajeczko do jamy macicy. W przeddzień owulacji, rurki macicy nieco wydłużone, stają się bardziej elastyczne, a ich ścianka pogrubia.

- Macica. W endometrium pojawiają się miesięczne cykliczne proliferacje i odrzucenie wewnętrznej warstwy śluzowej, które "kierują" hormonami jajników.

- Pochwa. Strukturalne zmiany w nabłonku jamy pochwy związane są z przygotowaniem zewnętrznego kanału rodnego dla potencjalnej ciąży. Błona śluzowa pochwy pogrubia się w pierwszej połowie cyklu, a ściana pochwy staje się bardziej elastyczna.

- Gruczoły sutkowe. W przeddzień następnego miesięcznego gruczołów piersiowych nieco wzrasta i stają się gęstsze (szorstkie).

Normalny cykl menstruacyjny jest zawsze dwufazowy. Pierwsza faza (pęcherzykowa) jest kontrolowana przez hormon folikulotropowy i jest związana z dojrzewaniem komórki jajowej w jajniku. Jajnik duża liczba pęcherzyków pierwotnych - „bubble” z cieczy, otoczony warstwą pęcherzykowych komórkach nabłonkowych, do wnętrza której dojrzały zalążek. Pęcherzyk i jajo dojrzewają symetrycznie. Podczas jednego cyklu miesiączkowego może rosnąć tylko jedno jajo.

Równoległe zmiany w jajnikach pod kontrolą estrogenów w macicy rozpoczyna proces wytwarzania potencjalnej ciąży: endometrium wzrostem objętości ze względu na zwiększoną proliferacją (proliferacji) wewnętrznej warstwy i atakuje naczyń krwionośnych.

W połowie cyklu menstruacyjnego, efekt FSH zmniejsza się, dojrzały pęcherzyk pęka, uwalniając pełnowartościowy zalążek do jamy miednicy. Ta chwila nazywa się owulacją. Żywotne jajo może żyć nie więcej niż dwa dni, a następnie, jeśli zapłodnienie nie nastąpi, ginie.

Śmierć jajko oznacza, że ​​ciąża nie odbędzie, a wszystko miało miejsce „przygotowawcze” zmiany muszą zostać wyeliminowane, która odbywa się w następnym, drugim etapie cyklu: zarośnięte warstwa wewnętrzna zaczyna być odrzucone endometrium. Wszystkie zachodzące procesy są kontrolowane głównie przez hormon luteinizujący, więc druga połowa cyklu nazywana jest fazą lutealną, rozpoczyna się po owulacji i kończy się kolejną miesiączką.

Przyczyny zaburzeń cyklu miesiączkowego mogą być związane zarówno z chorobami narządów płciowych, jak i ze zmianami w układzie przysadka-podwzgórze. Na charakter miesiączkowania mogą również wpływać choroby nie-ginekologiczne.

Fizjologiczny charakter może stanowić naruszenie cyklu menstruacyjnego z menopauzą lub u nastolatków. W dojrzewania oznaczone młodzieńczego krwawień związanych z niedoskonałością mechanizmu regulacji hormonalnej podczas menopauzy i, zaburzenia miesiączkowania związane z rakiem jajnika funkcjonalnej.

Normalna, fizjologiczna sytuacja jest naruszeniem cyklu miesiączkowego podczas ciąży w postaci całkowitego braku miesiączki przez 10 do 12 miesięcy.

Naruszenia cyklu miesiączkowego obejmują:

- zmiana czasu trwania;

- zwiększenie lub zmniejszenie utraty krwi;

- całkowite zaprzestanie czynności menstruacyjnej.

Problem związany z zaburzeniami miesiączkowania determinuje jego związek z funkcją reprodukcyjną pacjentów. Zaburzenia czynności miesiączkowania często łączone są z niepłodnością.

Nie zawsze łatwo jest ustalić wiarygodny powód nieprawidłowości menstruacyjnych. Wyszukiwanie diagnostyczne rozpoczyna się od rozmowy z pacjentem i może prowadzić do złożonych badań instrumentalnych.

Terapia zaburzeń miesiączkowania oznacza eliminację jej przyczyny.

Przyczyny nieprawidłowości menstruacyjnych

Cykl miesiączkowy powstaje przy udziale dużej liczby czynników zewnętrznych i wewnętrznych. Na jego naturę wpływają warunki środowiskowe, natura pożywienia, stres, nadmierna aktywność fizyczna i warunki klimatyczne. Nie każda odchyłka funkcji menstruacyjnej od zwykłej normy może być uznana za patologię. U 70% doskonale zdrowych kobiet, nieregularne zaburzenia cyklu miesiączkowego pojawiają się w ciągu życia, przechodzą same i nie mają negatywnych konsekwencji. Jeśli ciało jest zdrowe, pokonuje naruszenia wynikające z wewnętrznych mechanizmów kompensacyjnych.

Aby zidentyfikować źródło nieregularności miesiączkowania, konieczne jest ustalenie, czy pacjent ma normalne miesiączkowanie w przeszłości. Jeśli nie było, a miesiączka zawsze miała charakter patologiczny, to uważa się, że zaburzenia miesiączkowania spowodowane są wrodzonymi przyczynami.

Nieprawidłowe zaburzenia miesiączkowania u młodzieży występuje w czasie jego formowania (do 18), w postaci młodzieńczego krwawienie w wieku rozrodczym (18-47 lat), często jest związana z chorobami ginekologicznych, a przed menopauzą prowokuje naturalnym niedoborem estrogenu.

Fizjologiczne zaburzenie cyklu menstruacyjnego z menopauzą występuje tylko w okresie przed uporczywą menopauzą. Jeśli krwawienie wystąpi po całkowitym braku miesiączki przez rok, jest uważane nie tylko za patologiczne, ale także niebezpieczne, ponieważ może wskazywać na złośliwy proces.

W niektórych sytuacjach dysfunkcja miesiączkowa wydaje się normalna. Przykładem jest naruszenie cyklu miesiączkowego podczas ciąży z powodu braku miesiączki.

Normalny i stanowi naruszenie cyklu miesiączkowego po porodzie tylko w ciągu pierwszych dwóch do trzech miesięcy. W czasie ciąży występują znaczące zmiany wewnątrzwydzielnicze, a organizm potrzebuje czasu, aby to zrekompensować. Jednakże, jeśli po określonym czasie miesiączki funkcji nie zostanie przywrócone, cykl miesiączkowy po porodzie może wskazywać na rozwój zespołu neuroendokrynnych związanych z tłumieniem poporodowej funkcji jajników.

Naruszenie cyklu menstruacyjnego jest obecne w klinice ponad jedną trzecią wszystkich dolegliwości ginekologicznych. Istnieje kilka opcji rozwoju zaburzeń miesiączkowania:

- Wersja jajników. Zastawem normalnej funkcji menstruacyjnej jest dwufazowy owulacyjny cykl menstruacyjny. Każda zmiana struktury lub funkcji jajników, co prowadzi do przerwania tworzenia pełnego procesu owulacyjnego prowadzi do zakłóceń w normalnym cyklu menstruacyjnym (zapalenie, zaburzenia rozwojowe, działania jajników, itd.).

- Wersja maciczna. Procesy patologiczne w endometrium, prowadzące do zaburzeń mechanizmów ich proliferacji i / lub odrzucenia, a także zmiany funkcji kurczliwej macicy. Obejmują one procesy infekcyjne i zapalne w endometrium, polipach, endometriozie, mięśniakowatościach, stanach po manipulacji diagnostycznych (skrobanie, biopsja aspiracyjna, histeroskopia i tym podobne). Względną przyczyną zaburzeń miesiączkowania jest antykoncepcja wewnątrzmaciczna. Czasami obecność ciała obcego (spirala) w jamie macicy koliduje z jego całkowitym zmniejszeniem, więc występuje wzrost czasu trwania miesiączki i ilość utraconej krwi.

Dość często występuje nieregularne miesiączki po aborcji z powodu traumatycznego uszkodzenia mechaniczne endometrium i gwałtowna zmiana poziomu hormonów. Jednak nieregularne miesiączki po aborcji są nie tylko związane z czynnikami hormonalnymi i uraz endometrium, ale wraz z rozwojem powikłań po proceduralnych - nieperforowanej kanału szyjki macicy, części płodowych (niekompletne aborcji) lub zakażenia.

- Opcja centralna. Występuje na tle naruszenia hormonalnej regulacji cyklicznych zmian w narządach płciowych od strony przysadki-podwzgórza.

Naruszenie normalnej czynności menstruacyjnej często towarzyszy cukrzycy, chorobom wątroby, nadnerczy i tarczycy. U pacjentów z otyłością ryzyko wystąpienia dysfunkcji hormonalnej wzrasta dziesięciokrotnie.

Nieregularne miesiączkowanie może być wywołane przez nieprawidłowe przyjmowanie pewnych leków: hormonów, antykoagulantów, leków przeciwdepresyjnych i tak dalej.

Nadmierne zauroczenie współczesnych kobiet technikami odchudzania doprowadziło do pojawienia się dużej liczby pacjentów z dysfunkcją miesiączkowania. Niedobór masy ciała (zwłaszcza jej gwałtowny spadek) zagraża normalnemu cyklowi miesiączkowemu nie mniej niż otyłość.

Czasami nie można ustalić wiarygodnej przyczyny zaburzeń miesiączkowania.

Objawy nieprawidłowości menstruacyjnych

W celu zbadania charakteru naruszenia funkcji miesiączkowego musi uwzględniać cykliczność, czasu trwania i intensywności krwawienia miesiączkowego i utraty krwi. Zazwyczaj podczas wywiadu pacjent wyraźnie wskazać charakter pojawiających się zmian w zwykłym cyklu miesiączkowego i może pomóc ustalić przyczynę ich wygląd (stres, hipotermia, aborcja, nasilenie chorób endokrynologicznych, itp..). Często, oprócz zmiany czynności menstruacyjnych, w skargach pacjentów występuje bezpłodność.

Warianty naruszeń funkcji menstruacyjnej są warunkowo podzielone na kilka głównych (ale niekoniecznie) grup:

- Krwotok miesiączkowy (hipermenorrhea). Regularne miesiączki ze znaczną utratą krwi (ponad 100 ml). Częściej występują u kobiet z patologią tarczycy lub chorobami układu krwiotwórczego. Towarzyszyć hiperplastycznemu stanowi endometrium.

- Metrorrhagia. Acykliczne krwawienie z macicy o różnym nasileniu i czasie trwania bez wyraźnych ram czasowych. Może być krótki lub długi. Ilość utraconej krwi przy każdym krwawieniu nie jest taka sama.

- Polymenorea. Krwawienie z macicy z przerwami krótszymi niż 21 dni o cyklicznym charakterze.

- Hypomenorrhea. Regularne miesiączki z redukcją całkowitej utraty krwi. Istnieje znaczny dzienny spadek liczby utraconej krwi lub skraca się okres menstruacji.

- Oligomenorrhea. Rzadka miesiączka. Całkowita liczba miesiączek w ciągu roku nie przekracza siedmiu.

Dysfunkcjonalne krwawienie z macicy. Opracowany pod nieobecność patologii organicznej w narządach płciowych. Zwykle, zaburzenia miesiączkowania u młodzieży jest dysfunkcyjny charakter i odnosi się do pojawienia formacyjnego okresie normalnego funkcjonowania miesiączkowego i otrzymany dysfunkcyjnych krwawień u kobiet po 45 roku życia związanych z jego zaniku.

- Brak miesiączki. Całkowity brak menstruacji o charakterze pierwotnym w pokonywaniu 18-letniej linii dziewcząt lub przerwaniu normalnej miesiączki przez sześć miesięcy lub dłużej (wtórne miesiączkowanie).

Czasami naruszenie cyklu miesiączkowego nie może być przypisane do jednej z tych grup, ponieważ ma ona charakter mieszany.

Podczas rozmowy z pacjentem zwracaj uwagę na jej wiek, wagę, stan skóry, zbieraj informacje o obecności chorób nie-ginekologicznych.

Badanie ginekologiczne pomaga zidentyfikować towarzyszącą patologię ginekologiczną: choroby zapalne narządów płciowych, mięśniaki macicy, patologię szyjki macicy itp.

Diagnostyka laboratoryjna dostarcza cennych informacji na temat anemii i infekcji narządów płciowych, stanu układu krzepnięcia krwi. Oznaczanie poziomu hormonów we krwi (FSH, LH, progesteron, estradiol) pomaga zrozumieć naturę zaburzeń hormonalnych i wybrać właściwą metodę terapeutyczną dla ich poprawiania.

W celu wyjaśnienia stanu macicy i przydatków wykonuje się skanowanie ultradźwiękowe. Metoda ta pozwala badać strukturalne nieprawidłowości tkanek jajnika w celu określenia obecności lub braku pęcherzyków i endometrium grubość, mierzoną i odnoszą się do fazy cyklu menstruacyjnego.

W złożonej sytuacji klinicznej wymagane jest szczegółowe badanie stanu endometrium za pomocą histeroskopii, a następnie pobranie materiału do badania histologicznego.

Naruszenie funkcji menstruacyjnych oznacza ogromną liczbę możliwych przyczyn, dlatego wyszukiwanie diagnostyczne zawsze odbywa się od prostych do złożonych, co może zająć dużo czasu.

Leczenie nieprawidłowości menstruacyjnych

Kompleks środków terapeutycznych zależy od przyczyny i charakteru nieprawidłowości menstruacyjnych i nie zawsze wiąże się z długim i złożonym leczeniem. W niektórych przypadkach wystarczy wyeliminować zewnętrzne przyczyny prowokacyjne - stres, nadmierny wysiłek fizyczny, wyniszczające diety lub przejadanie się itp.

Obfite krwawienie, któremu towarzyszy gwałtowne pogorszenie stanu pacjenta i niedokrwistość, wymaga hospitalizacji. Leczenie szpitalne rozpoczyna się od zatrzymania krwawienia i leczenia anemicznego. Kiedy krwawienie ustanie, zacznij tworzyć normalny cykl menstruacyjny za pomocą hormonów (w przypadku hormonalnej przyczyny krwawienia). Jeśli wystąpiło krwawienie z powodu patologii organicznej, konieczna jest jego eliminacja (usunięcie polipa endometrium lub części płodu po niepełnej aborcji itp.).

Ciężkie, niedostępne krwawienie z terapii lekowej jest eliminowane chirurgicznie (metoda skrobania).

Przy wyborze metody terapii bierze się pod uwagę wiek pacjenta. W okresie młodzieńczym leczenie hormonalne jest bardzo ostrożne. U dziewcząt poniżej 15 roku życia leki hormonalne są przepisywane w skrajnych przypadkach.

Jeśli metoda leczenia zostanie wybrana niewłaściwie, powróci nieregularna miesiączka.

Praktyczne leczenie uporczywych zaburzeń miesiączkowania jest praktycznie niemożliwe. Objawy można wyeliminować, ale nie ich przyczyny.

Leki stosowane w zaburzeniach miesiączkowania

W leczeniu naruszeń cyklu miesiączkowego stosuje się kilka grup leków:

- środki hemostatyczne (hemostatyczne): Vikasol, Tranesksam, Etamilat i tym podobne. W szpitalu leki podaje się domięśniowo. Jeśli krwawienie jest nieistotne, można zastosować wywar z liści pokrzywy.

- Leki przeciw niedokrwistości zawierające żelazo, kwas foliowy lub witaminy z grupy B.

- Środki, które zmniejszają ścianki mięśni macicy: Oksytocyna, ekstrakt z owczarka i tym podobne.

- Preparaty hormonalne. Najpopularniejsza grupa. Za pomocą hormonów zatrzymuje krwawienie i przywraca normalny rytm menstruacji.

Aby zatrzymać krwawienie, w zależności od sytuacji stosuje się jednofazowe złożone leki hormonalne (COC): Marvelon, Femoden, Regividon i podobne w składzie; czyste gestageny lub estrogeny.

Po zatrzymaniu krwawienia hormony są przypisywane cyklicznie zgodnie z sytuacją kliniczną. Kiedy zaleca się krwawienie z owulacją, podanie gestagenu do fazy lutealnej (Utrozhestan, Norkolut, Duphaston i tym podobne). Gdy pojawia się brak owulacji, cykliczna terapia hormonalna z kombinacją estrogenów i gestagenów, symulująca normalny dwufazowy cykl menstruacyjny.

Poleganie na niezależnym wyborze leku hormonalnego do leczenia zaburzeń cyklu nie powinno być. Duży wybór i obfitość ich nazw nie oznacza, że ​​wszyscy oni "pomagają" Często nieprawidłowe przyjmowanie złożonych hormonalnych środków antykoncepcyjnych prowadzi do rozwoju uporczywej dysfunkcji hormonalnej. Ponadto "normalna" miesiączka na tle przyjmowania COC nie oznacza powrotu do zdrowia. Cykl menstruacyjny u zdrowej kobiety powinien być nie tylko dwufazowy, ale także owulacyjny. Uporczywe brak owulacji na tle zaburzeń dyshormonalnych może prowadzić do strukturalnych uszkodzeń tkanek jajników. Dlatego jeśli występuje długotrwałe naruszenie cyklu miesiączkowego, nie należy się wahać, aby zasięgnąć porady u ginekologa.

Naruszenie cyklu miesiączkowego

Naruszenie cyklu miesiączkowego (NMC) - jeden z najczęstszych powodów, dla których kobieta powinna odwiedzić lekarza położnika-ginekologa. Według różnych autorów w taki czy inny sposób przejawia się u 35% pacjentów ginekologicznych. Ponadto ponad 70% kobiet w ciągu życia ma pewne objawy (nieregularny cykl po menstruacji, bardziej obfitujący co miesiąc niż normalnie przy stresie itp.).

Nieregularny miesięczny - jeden z najczęstszych objawów większości chorób ginekologicznych, występuje również w przypadku chorób pozagenitalnych u kobiet. Innym ważnym objawem nieregularności miesiączkowania jest krwawienie, którego natura i objętość mogą się znacznie różnić. Częste krwawienia w trakcie i na zewnątrz menstruacji nie mają żadnego uzasadnienia organicznego - w tym przypadku mówią o krwawieniu z niewydolności macicy. W przypadku naruszenia cyklu miesiączkowego charakterystyczne są następujące objawy kliniczne: nieregularny cykl, bolesność i obfite krwawienie.

Zwykle cykl menstruacyjny jest kontrolowany przez uwalnianie hormonów przysadki i jajników. W pierwszym etapie przeważa FSH - hormon folikulotropowy promuje dojrzewania pęcherzyków, które promuje wzrost wydzielanie estrogenów (głównie estradiolu), co z kolei promuje wzrost błony śluzowej macicy. Gdy poziom estradiolu wzrasta, poziom FSH zaczyna spadać (mechanizm ten nazywany jest ujemnym sprzężeniem zwrotnym) i zmniejsza się w miarę możliwości w połowie cyklu. W tym samym czasie, pod wpływem estrogenów, poziom LH - hormonu luteinizującego zaczyna wzrastać. Kiedy poziom PH osiąga swój szczyt, pojawia się owulacja. Wraz ze wzrostem poziomu LH (nieco później) następuje wzrost poziomu progesteronu. Poziom estrogenu po piku zmniejsza się i wzrasta tylko wtedy, gdy progesteron osiąga maksymalny poziom. Jeśli nawożenie nie nastąpi, poziomy progesteronu i estrogenu spadną i osiągną minimalne wartości, wystąpi odrzucenie endometrium. Po raz kolejny FSH zaczyna się zwiększać, a proces zaczyna się od nowa. To prostsze:

Czas trwania miesięcznego cyklu dla kobiety wynosi średnio od 21 do 31 dni. Zazwyczaj miesiączkowanie ustala się w wieku od 12 do 14 lat i najczęściej niemal natychmiast staje się regularne. Rzadziej stają się regularne po pierwszej ciąży. Okresowe odstępstwa od normy są możliwe w ciągu kilku dni / tygodni. Jeśli więc miesiąc w danym cyklu przychodzi kilka dni wcześniej lub później, wówczas rozmowa o naruszeniu nie jest legalna. Jeżeli przerwa między okresami 40-60 dni, albo wręcz przeciwnie jest mniej 21-25 dni, z tym, tak że przepływ miesięczny na tej kobiety przez długi czas - można mówić o nieregularnych cykli.

Dlaczego miesięczny cykl kobiecy towarzyszy krwawieniu? Macica, jak wiadomo, składa się z trzech warstw, z których warstwa wewnętrzna - z kolei endometrium jest podzielona na dwie części: funkcjonalną i podstawową. Pierwszym jest miejsce, w którym wszczepiane jest jajo płodowe i gdzie zaczyna się rozwijać ciąża. Podczas każdego miesięcznego cyklu, z powodu warstwy podstawowej, zwiększa się i pogrubia, przygotowując podstawę do ewentualnej implantacji. W przypadku, gdy nie było zapłodnienia oocytu „bogaty” warstwy funkcjonalnej „lub zbędne” oderwany pod wpływem cykliczne zmienianie stężenia hormonów przysadki krwi jajnika, powodując krwawienie. Krwawienie jest dość obfite, co jest spowodowane przede wszystkim bogatym układem dopływu krwi do endometrium. Tak zwane tętnice spiralne przenikają do endometrium, które są uszkadzane przez oderwanie tkanki, którą faktycznie karmiono. Ich uszkodzenie prowadzi do rozszerzenia (ekspansji) spiralnych tętniczek, po których zaczyna się właściwe krwawienie miesiączkowe. Początkowo adhezji (przywieranie) płytek w naczyniach krwionośnych w błonie śluzowej macicy jest tłumione, a następnie końce uszkodzonego naczyń zapechaty-vayutsya skrzeplin wewnątrznaczyniowych składa się z płytki krwi i fibrynę. Dwadzieścia godzin po rozpoczęciu menstruacji, kiedy większość endometrium już się oderwała, wyraźny skurcz spiralnych tętniczek rozwija się, osiągając w ten sposób hemostazę. Regeneracja endometrium rozpoczyna się 36 godzin po rozpoczęciu menstruacji, pomimo tego, że odrzucenie endometrium nie jest jeszcze zakończone.

Przyczyny naruszenia cyklu centralnego

Jakie są przyczyny nieregularności miesiączkowania? Z zasady można wyróżnić następujące:

  • Zewnętrzne (fizjologiczne) - w tym przypadku nie ma bezpośredniego fizjologicznego wpływu na proces, ale występują czynniki pośrednie, takie jak: stres, zmiany w charakterze odżywiania, zmiana klimatu itp. W konsekwencji wyeliminowanie przyczyny zewnętrznej prowadzi do normalizacji procesu.
  • Patologiczne - można tu zaliczyć ogromną grupę chorób i stanów, dla których scharakteryzowana zostanie regularność cyklu.
  • Leki - z mianowaniem lub anulowaniem niektórych leków

Co może być nieregularnym cyklem menstruacyjnym w przyrodzie:

  • Dysfunkcjonalne krwawienie z macicy to patologiczne krwawienie z macicy bez zmian narządów płciowych.
  • Menorrhagia - obfite plamienie (ponad 100 ml), które występuje z wyraźnie określoną częstotliwością.
  • Metrorrhagia - nieregularne krwawienie, bez wyraźnych odstępów czasowych.
  • Polimenrrra - krwawienie występujące w odstępie krótszym niż 21 dni.
  • Krwawienie międzymiesiączkowe to krwawienie między miesiączkami. Ilość utraconej krwi jest różna.
  • Krwawienie pomenopauzalne - krwawienie, rok (lub więcej) po wystąpieniu menopauzy;

Stany chorobowe, w których dochodzi do naruszenia cyklu miesiączkowego:

  1. Patologia jajnikach - tutaj obejmują: choroby przysadki, jajników funkcjonalna zależność, jajnika uszkodzenia tkanki, jatrogenne (lek) efekt regeneracji raka jajnika. Należy wspomnieć, takiej patologii w postaci żółtego ciała niewydolności jajników (zamiast pęcherzyku, z której „pozostawia” oocytów odsetka zapłodnień w rozwijającym ciałka żółtego, który wytwarza progesteron zdolny konieczne dla błon implantacji) - niedostateczną ilość progesteronu nie jest w stanie utrzymać proces w normalnym poziomie. Jest to jedna z głównych przyczyn nieprawidłowości menstruacyjnych.
  2. Patologia układu podwzgórzowo-przysadkowego - normalna regulacja cyklu jest zakłócona z powodu niedostatecznego uwalniania FSH i innych hormonów; onkologiczne zwyrodnienie tkanki.
  3. Patologia nadnerczy i innych tkanek wydzielniczych estrogenu - normalna synteza estrogenów jest zepsuta, proces "nie rozpoczyna się". Tutaj można przenosić guzy nadnerczy.
  4. Polipy endometrium
  5. Przewlekłe choroby zapalne macicy - nie ma normalnego wzrostu endometrium i jego terminowego dojrzewania.
  6. Endometrioza (narządów płciowych i ectragenital) - rozpatrywana jest osobno, ze względu na słabo zbadane przyczyny jej pochodzenia.
  7. Onkologia - pojawienie się patologicznej tkanki wydzielającej hormon może również prowadzić do wystąpienia zaburzeń regularności.
  8. Aborcji i skrobaniu jamy macicy może towarzyszyć zarówno mechaniczne uszkodzenie, jak i możliwe przywiązanie do procesów zapalnych.
  9. Operowany jajnik - po operacji na jajnikach, szczególnie przy użyciu koagulacji, może rozwinąć się niedobór funkcji narządowej, przejawiający się przede wszystkim w nieregularności okresu menstruacyjnego.
  10. Choroby wątroby - z reguły dla marskości zwyrodnieniowej tkanki wątrobowej charakteryzującej się naruszeniem koniugacji estrogenów. W rezultacie wzrasta poziom estrogenu, a krwawienia miesiączkowe stają się częstsze (i bardziej obfite).
  11. Dysfunkcjonalne krwawienie z macicy - bez organicznych uszkodzeń narządów i układów. W 20% przypadków występują bezpośrednio po okresie dojrzewania, u 50% kobiet w wieku powyżej 40 lat. Diagnoza jest wykonywana, gdy inne patologie są odłączone.
  12. Naruszenie układu krzepnięcia krwi - może powodować długotrwałe krwawienie i nie zaburzać prawidłowości cyklu.
  13. Inne przyczyny - interwencje chirurgiczne, choroby długotrwałe itp.

Ponadto konieczne jest przydzielanie nieregularnych miesięcznych, związanych z przyjmowaniem leków. Obejmuje to: leki do hormonalnej terapii zastępczej, kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, leki uspokajające, leki przeciwdepresyjne, preparaty naparstnicy, spirytynę dilantynową i wewnątrzmaciczną. Dlatego powołanie któregokolwiek z tych leków powinno być wykonane tylko przez lekarza, a także ich odwołanie. Jeśli to konieczne, skonsultuj się ze specjalistą, który przepisuje lek.

Rozpoznanie nieprawidłowości menstruacyjnych

Ze względu na ogromną liczbę przyczyn wyszukiwanie diagnostyczne musi rozpoczynać się od prostych do złożonych:

  1. Wywiad - lekarz powinien wiedzieć o leki przyjmowane przez pacjenta, obecność Ma historię niedawnej ciąży (po okresie ciąży nie mogą być znormalizowane tylko, jak opisano powyżej, ale również naruszone), wszystkich czynników zewnętrznych, które mogą zakłócić cykl. Zwróć uwagę na stan psychiki pacjenta.
  2. Inspekcji kobiety - należy zwrócić uwagę na wyczerpywanie pacjenta zmiany w kolorze skóry, śluzówki i twardówki chory o jej extragenital przejawy (zwiększenie wielkości wątroby, tarczycy, wyglądu wyładowania brodawki niezwiązanego ciąży, itp).
  3. Badanie ginekologiczne - zwracaj uwagę na pojawianie się bólu podczas badania, zwłaszcza przy badaniu palpacyjnym szyjki macicy, rodzaju wydzieliny i ich liczbie, obecności obszernych formacji w małej miednicy i naciekach.
  4. Biorąc wszystkie smugi - pozwala wykluczyć infekcję, długą trwałość, która może również powodować nieregularność cyklu.
  5. USG miednicy lub jamy brzusznej - należy zwrócić uwagę przede wszystkim na stan macicy i jajników, kiedy otsutsvtii patologia w nich - US wszystkich narządów i układów, celem USG tarczycy (możliwych przyczyn przysadki) i wątroby. Kiedy jajnika inspekcja zwrócić uwagę na ich wielkość, obecność pęcherzyków i ich wielkości, dopływ krwi do tkanki itp
  6. Konieczne są badania kliniczne i biochemiczne krwi, koagulogram, w celu różnicowania z patologicznymi stanami tkanki krwiotwórczej i patologią krzepliwości krwi.
  7. Ważnym czynnikiem jest ustalenie poziomu hormonów we krwi. Normy:
    Estradiol 0,17 ± 0,1 nmol / l - faza folliculiny, 1,2 ± 0,13 nmola / l-owulacji, 0,57 ± 0,01 nmol / l - faza lutealna.
    Progesteron - 1,59 ± 0,3 nmol / l - faza folliculiny, 4,77 ± 0,8 nmol / l-owulacja, 29,6 ± 5,8 nmol / l - faza lutealna
    LH - faza folliculinowa - 1,1 - 11,6 mIU / l, owulacja 17 - 77 mIU / l, faza lutealna 0 -14,7 mIU / l
    FSH - faza folliculiny-2,8-11,3 mIU / l, owulacja - 5,8 - 21 mIU / l, faza lutealna - 1,2 - 9,0 mIU / l
  8. MRI jest metodą, za pomocą której można szczegółowo zbadać pacjenta, w przypadku nowotworów i zmian patologicznych w tkankach. Drogie, rzadko używane.
  9. Histeroskopia - pozwala szczegółowo zbadać stan endometrium, obecność lub nieobecność polipa. Pozwala po badaniu zrobić łyżeczkę do wysyłania materiału do badania histologicznego. Z minusów - koszt i potrzeba znieczulenia.

Połączenie historii, objawów klinicznych i metod badań laboratoryjnych i instrumentalnych pozwala określić przyczynę nieprawidłowości cyklu miesiączkowego, bólu i patologicznego krwawienia oraz je wyeliminować.

Leczenie nieprawidłowości menstruacyjnych

Przede wszystkim konieczne jest uwzględnienie usunięcia wszystkich zewnętrznych czynników wpływu. Ponieważ ogólny interes wielu kobiet z utratą wagi może być główną przyczyną zaburzeń miesiączkowania, należy wybrać odpowiednią dietę dla pacjentów i zalecić im rezygnację z nadmiernego uprawiania sportu.

Przy silnym krwawieniu, po wykluczeniu patologii układu krzepnięcia krwi, konieczne jest rozpoczęcie leczenia objawowego. Obejmuje to:

  1. Preparaty hemostatyczne - vikasol, etamzilate, troneksam. W szpitalu, są oznaczone zazwyczaj domięśniowo (menadion, etamzilat) lub ociekową (Tranexam) + w postaci tabletki, w celu zwiększenia efektu (zwykle 2 tabletki 3 razy dziennie. - Troneksam 2 tabletki 2 razy dziennie, a vikasol etamzilat).
  2. ε-Kwas aminokapronowy - zmniejsza krwawienie u 60% kobiet
  3. Z ciężkim krwawieniem - wyrównanie utraty krwi z powodu wlewu osocza, czasami (w rzadkich przypadkach) krwi.
  4. Leczenie chirurgiczne jest ekstremalną metodą leczenia, na przykład z obfitym krwawieniem, w wieku powyżej 40 lat, z utrzymującą się anemizacją pacjenta, gdy przyczyną krwawienia nie można wiarygodnie ustalić. Jest to możliwe:
    - Skrobanie jamy macicy.
    - Ablacja endometrium - wypalenie endometrium za pomocą lasera.
    - Ablacja balonowa endometrium (wstrzyknąć balon do jamy macicy za pomocą płynu, który jest następnie podgrzewany do 87,5 stopnia).
    - Histerektomia (usunięcie macicy).
  5. Konieczne jest połączenie z preparatami hormonalnymi, przede wszystkim doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Pozwala to nie tylko poprawić działanie hemostatyczne, ale może również stać się pierwszą, a czasem główną terapią nieregularnych miesiączek. Z reguły należy stosować lek złożony zawierający wysokie dawki estrogenów i progesteronu.

Jednym z najpopularniejszych preparatów progesteronu w Rosji, stosowanych w leczeniu zaburzeń miesiączkowania, są Dufaston i Utrozestan. Co do zasady ich powołanie zależy od szpitala, nie ma prawdziwego dowodu na korzyść jednego z nich. Ustalanie dawek zależy od sytuacji: Duphaston - 1 zakładka 1-2 razy dziennie od 11 do 25 dnia cyklu, Utrozestan 1 kapsułka 2-3 razy dziennie.
Ponadto leczenie hormonalne może obejmować następujące leki:
• Noretysteron - doustny progesteron, 5 mg 3 razy dziennie od 5 do 26 dnia cyklu.
• Octan medroksyprogesteronu - 10 mg na dobę od 5 do 26 dni.

Kobiety w wieku powyżej 40 lat mogą stosować leki, które całkowicie lub częściowo "wyłączają" miesiączkę. Należą do nich:

  • Danazol - 200-400 mg / dzień. Zmniejsza ilość utraconej krwi z każdej miesiączki o 87%.
  • Gestrinon - jedna kapsułka 2,5 mg dwa razy w tygodniu. Prowadzi to do atrofii endometrium.
  • Agonosts gonadoliberin - powodują całkowite ustąpienie menstruacji, brak miesiączki. Leczenie należy ograniczyć do 6 miesięcy, aby zapobiec osteoporozie. Są używane rzadko i dość drogie.

Jednak głównym sposobem leczenia nieregularności miesiączkowania jest wyleczenie choroby podstawowej.

Bez wyeliminowania głównego celu niemożliwe jest osiągnięcie całkowitego wyleczenia. Na przykład, jeśli wykryty zostanie polip polipami endometrium, konieczne jest wykonanie diagnostycznego skrobania jamy macicy, w przypadku przewlekłego procesu zapalnego, wyznaczenia antybiotyków itp. Ponownie, w większości przypadków zaburzenie miesiączkowe jest tylko objawem pewnego leżącego u podłoża procesu patologicznego, a jego leczenie powinno być bardziej rozpowszechnione. Dopiero po usunięciu głównego ogniska i najbardziej ostrych objawów klinicznych możliwe jest zajęcie się przywróceniem nieuporządkowanego cyklu.

Powikłania zaburzeń miesiączkowania

Nie jest konieczne rozważanie zaburzeń cyklu miesiączkowego jako drobnego problemu. Oto co najmniej kilka powodów, dla których warto skontaktować się z lekarzem:

Nieregularnemu cyklowi może towarzyszyć trwałe brak owulacji, co prowadzi do niepłodności

Częste krwawienia międzymiesiączkowe mogą powodować poważne komplikacje - od zmęczenia do całkowitej utraty zdolności do pracy.

Późna diagnoza wielu patologii, której pierwszym objawem jest naruszenie cyklu miesiączkowego, może prowadzić do śmiertelnego wyniku patologii, którą można wyleczyć w odpowiednim czasie dostępu do lekarza.

Samoleczenie jest dopuszczalne, ale tylko pod nadzorem doświadczonego specjalisty. Pamiętaj, aby obserwować ginekologa. Przyczyną nieregularnych okresów mogą być ciężkie patologie endokrynologiczne, może być konieczna konsultacja endokrynologa. W przypadku patologii pozagenitalnej konieczne są specjalistyczne konsultacje.

U kobiet z zaburzeniami miesiączkowania bardzo ważne jest, aby wybrać odpowiednią dietę. Konieczne jest uwzględnienie jak największej ilości produktów dietetycznych bogatych w żelazo i białko, przede wszystkim w mięso. Niezwykle przeciwwskazane diety i trening. Konieczna konsultacja z dietetykiem.

Lekarz ginekolog - endokrynolog Kupatadze D.D.