Jakie leki są stosowane w zaburzeniach miesiączkowania

Naruszenie cyklu menstruacyjnego u kobiet nie zawsze wiąże się z brakiem wagi lub stresu, czasem przyczyną zaburzeń są niewydolności hormonalne, brak witamin, problemy psychologiczne. W takich przypadkach konieczne są różne leki do leczenia, które wyeliminują problemy zdrowotne. Leki na zaburzenia miesiączkowania mogą być przepisywane tylko przez lekarza, więc poniższe dane są napisane w celu zapoznania się z wpływem leków.

Przyczyny nieprawidłowości menstruacyjnych

Przed opisaniem różnych grup leków przeznaczonych do normalizacji cyklu miesiączkowego konieczne jest zrozumienie, dlaczego zaburzenia miesiączkowania występują ogólnie. Istnieje kilka przyczyn, które mogą powodować nieprawidłowe miesiączkowanie:

  • zaburzenie równowagi hormonalnej spowodowane zaburzeniami przysadki, jajnika i nadnerczy, które wydzielają substancje czynne regulujące cykl menstruacyjny;
  • brak witamin;
  • anemia;
  • zaburzenia psychiczne o charakterze depresyjnym lub agresywnym, negatywnie wpływające na procesy metaboliczne i narządy endokrynologiczne;
  • patologia rozwoju narządów płciowych.

Ponadto, zaburzenia miesiączkowania w różnym wieku, może być związana z pojawieniem się nowotwory w piersi, mięśniaków macicy, torbiele jajnika, i innych zaburzeń.

Aby znaleźć swoje własne powody nieregularne miesiączki nie jest możliwe, to trzeba zobaczyć ginekologa, badania krwi hormonów i struktury biochemicznej, zrobić USG miednicy, follikulometriyu i innych procedur diagnostycznych. Tylko lekarz prowadzący, który zna parametry zdrowia dziewczyny, może prawidłowo przypisać jej leczenie, nie stosować żadnych leków samodzielnie.

Leki z naruszeniem miesięcznym

Jeśli niepowodzenie cyklu miesiączkowego nastąpiło nie z powodu patologii, które trzeba leczyć chirurgicznie, po testach i ustaleniu diagnozy lekarz przepisze leki w celu normalizacji cyklu miesiączkowego. Leki do odzysku można podzielić na następujące grupy:

  • leki hormonalne i doustne środki antykoncepcyjne;
  • preparaty homeopatyczne;
  • hemostatyki i preparaty z żelazem;
  • uterotonika;
  • znieczulenia i przeciwskurczowe;
  • kompleksy witaminowe i mineralne;
  • środki uspokajające.

Poniżej znajdują się informacje pozwalające zapoznać się z mechanizmem działania preparatów na cykl menstruacyjny, nie należy rozpoczynać ich stosowania samodzielnie.

Preparaty hormonalne i OK

Jedną z głównych przyczyn prowadzących do niewydolności miesiączki, brak równowagi hormonów w organizmie kobiety z powodu zakłóceń narządów wydzielania wewnętrznego, leków, stosowanie leków sterydowych lub drastycznego odchudzania.

Jeśli problemem jest brak lub nadmiar substancji aktywnych, lekarz musi najpierw ustalić, które z nich naruszają miesiączkę. W tym celu, ginekolog muszą przepisać badanie krwi hormonów, a po szczegółowej diagnostyce, np tarczycy USG, MRI miednicy do badania mózgowej.

Przywracanie cyklu miesiączkowego, kiedy awaria hormon jest możliwe za pomocą terapii substytucyjnej, czyli będzie ona używać hormonów lub doustnych środków antykoncepcyjnych w celu skorygowania pracę narządów wydzielania wewnętrznego. Wybór leku zależy od tego, jaki hormon jest niewystarczający lub w nadmiarze, więc nie możesz wybrać OK lub kupić tańszego. Najczęściej korekta cyklu menstruacyjnego odbywa się za pomocą takich leków:

  • Duphaston;
  • Yarina;
  • Utrozhestan;
  • Progesteron (zastrzyki lub tabletki);
  • Norkolut;
  • Janine.

Djufaston, Utrozhestan progesteronu i promowania normalizacji progesteronu - hormon odpowiedzialny za rozdzielenie macicy i usunięcie go z komórki jajowej z macicy. Leczenie naruszeń cyklu menstruacyjnego związanych z nadmiarem substancji aktywnych seksualnie u mężczyzn, przeprowadzonych z użyciem leków antyandrogennych (Diane-35, Janine). Jeśli kobieta ma zakłóconą produkcję estrogenu, poziom hormonów regulowany jest za pomocą estradiolu lub jego analogów.

Środki homeopatyczne

Jeśli kobieta ma nieregularne miesiączki, ale poważne nieprawidłowości w tle hormonalnym i układu hormonalnego pracy nie jest, wyeliminować cykl miesiączkowy może być awaria przy pomocy homeopatii. Preparaty homeopatyczne to leki oparte na składnikach roślinnych, które podobnie jak hormony lub OK zawierają substancje czynne, ale ich dawkowanie jest znacznie niższe.

Po otrzymaniu homeopatycznych praktycznie zdrowa dziewczyna w krótkim czasie będzie w stanie odzyskać cykl miesięczny, nie ma takich negatywnych skutków jak otyłość, utrata włosów, wysypka, i innych. Ważne jest, aby zrozumieć, że homeopatia nie działa, jeżeli istnieją poważne naruszenia kobiet, na przykład, hypovarianism, niedostatecznej produkcji hormonów tarczycy, etc. - wówczas wymagać więcej farmakologicznie czynnych leków.

Preparaty homeopatyczne do rekonstrukcji cyklu obejmują:

Niektóre zioła mają słabą aktywność hormonalną, ponieważ zawierają fitoestrogeny. Aby skorygować cykl menstruacyjny, użyj wywar z szyszek chmielowych, szałwii, galaretki z nasion lnu. Ale zanim zjesz zioła, musisz skonsultować się z ginekologiem, ponieważ niektóre z nich mogą negatywnie wpłynąć na pracę nerek i wątroby, szczególnie w przypadku kamicy moczowej.

Hemostatyki i preparaty z żelazem

Z anemią, niedokrwistością, brakiem jednolitych elementów i innymi chorobami krwi kobieta może całkowicie przestać co miesiąc. Z menstruacją dochodzi do 100 ml krwawego wydzieliny, ale z tym zasobem w ciele problemu - żaden wpływ hormonów nie zmusi go do takich strat. Z drugiej strony, z zaburzeniami krwawienia, krwawienie może stać się zbyt obfite.

Naruszenie cyklu miesiączkowego, którego objawy wskazują na problem z krwią, należy leczyć hemostatycznymi substancjami i preparatami żelaza.

Hemostatyczne przyspiesza podział komórek szpiku kostnego w celu tworzenia czerwonych krwinek i innych elementów krwi. środki hemostatyczne, - grupy leków, które są skierowane w innym zakresie problemy, takie jak wzrost krzepnięcia krwi ze względu na witaminę K, dzieląc przyspieszenie komórek krwi, normalizacja poziomu hemoglobiny, aby poprawić wygląd naczyń.

Hemostatyki obejmują takie leki:

Leki te występują w postaci tabletek i zastrzyków. postać leku wybór zależy od złożoności problemu, bo gdy jest podawany dożylnie lub domięśniowo substancja czynna szybko przenikają do miejsca przeznaczenia, a ich stężenie będzie wyższa niż przy podawaniu doustnym. Lek z tej grupy można przypisać nie tylko do przywrócenia cyklu miesiączkowego, ale także jako zapobiegawczych kilka razy w roku, jak regularne miesiączki ciężkiego osłabienia organizmu każdej dziewczynki.

Preparaty z żelazem

Preparaty z żelazem mają na celu zwalczanie anemii, ponieważ jej pierwszym znakiem jest nie tylko bladość skóry, ale także brak miesiączki. Przywróć poziom tego pierwiastka może być za pomocą poszczególnych leków (Feraplekt, Ferlatum, Maltofer, Ferrum Lek) lub kompleksów witaminowo-mineralnych zawierających żelazo. Ponadto w walce z anemią ważne jest dostosowanie diety, w tym czerwonego mięsa, szpinaku, sezamu i chałwy.

Uterotonika

Czasami zaburzenie cyklu miesiączkowego nie jest związane z hormonami, wskaźnikami krwi ani patologicznymi nowotworami, a przyczyną tego jest słaby ton macicy. Najczęściej występuje genetyczne predyspozycje do tego zjawiska i trudno jest go skorygować. Nieco poprawiają funkcję kurczliwości tego ćwiczenia ciała.

W przypadku miesięczna nie iść niski ton macicy tak, że organizm nie może prawidłowo „push” krew i skrzepy, przeciwko którym organizm reguluje i obniża ciężkie miesiączki. W takich sytuacjach, pod nadzorem lekarza, kobieta pije lub kłuje oksytocynę, hormon, który zwiększa skurcze macicy. Bez tej kontroli nie należy stosować tego środka, ponieważ odchylenie od wskazanej dawki może powodować ból macicy, krwawienie i inne nieprzyjemne konsekwencje.

Witaminy

Niewiele osób zauważy, że łamanie menstruatsionnogo cykl u dziewcząt nie pripadaet dla latem lub jesienią, a zimą i wiosną, kiedy prawie nie świeże owoce i warzywa, więc organizm nie otrzymuje odpowiedniej ilości witamin, zaczyna niedobór witaminy. Brak przydatnych substancji powoduje naruszenie cyklu miesiączkowego, którego leczenie wymaga korekty diety i spożycia kompleksów witaminowo-mineralnych.

Najważniejsze dla zdrowia kobiet są witamina E, C, A i B12.

Kwas askorbinowy i B12 regulują poziom hemoglobiny, wzmacniają naczynia i stymulują normalne skurcze macicy podczas menstruacji. Witamina E i A są zaangażowane w produkcję żeńskich hormonów płciowych: estrogenu, progesteronu i innych.

Kiedy cykl menstruacyjny jest zaburzony, tabletki z poszczególnymi witaminami są stosowane częściej, ponieważ możliwe jest lepsze kontrolowanie ich dawkowania. Witamina E w postaci oleistego roztworu alfa-tokoferolu jest zwykle przepisywana do picia 2-3 razy dziennie po zjedzeniu 5 kropli wraz z kwasem foliowym, co poprawia jego asymilację. Kwas askorbinowy i B12 można spożywać przed posiłkami 1-2 razy dziennie. Retinol, podobnie jak witamina E, powinien być spożywany 1-2 razy dziennie po posiłku.

Cykliczna witaminy terapia jest doskonała profilaktyka beri-beri, leży w tym, że kobieta używa pewnych witamin w określonym okresie, lekarz, na przykład, zimą lub wiosną, aby uniknąć problemów z menstruacją.

Przydatne substancje można uzyskać nie tylko z tabletek, ale również z pożywienia. Witamina E wraz z witaminą A występuje w olejach, nasionach, orzechach, tłustych rybach. B12 jest obecny w kaszy gryczanej, płatkach owsianych, świeżych warzywach, a kwas askorbinowy jest łatwo uzyskiwany z owoców, truskawek, szczawiu i kapusty.

Środki uspokajające

Z powodu ciężkiej pracy, intensywnego treningu, problemy w życiu osobistym lub zaburzeń odżywiania może ona wystąpić silny stres, organizm uwalnia hormon stresu - kortyzolu, łamiąc pracę wielu narządów wydzielania wewnętrznego, a konsekwencją tego jest ustanie miesiączki. Leczenie zaburzeń miesiączkowania w takich przypadkach wymaga stosowania środków uspokajających, które delikatnie uspokajają układ nerwowy i obniżają poziom kortyzolu.

Środki uspokajające obejmują tabletki i herbatę ziołową. Leki uspokajające na półkach aptecznych dużo, ale są one trudne do odebrania na własną rękę, ponieważ, gdy osoba ogląda niewłaściwego użycia senność, alergie, a nawet staje się drażliwy, więc wybór jest najlepiej pozostawić do terapeuty lub neurologa.

Uspokajająca herbata działa łagodniej niż tabletki, ale znacznie mniej prawdopodobne jest, że wywoła ona negatywne skutki i senność. Uspokajające zioła: rumianek, szałwia, mięta, melisa - mogą być spożywane 2-3 razy dziennie, a także podczas napadów stresu. Herbatka parzona potrzebuje 7-10 minut, aby rośliny mogły podać swoje użyteczne substancje.

Po wykryciu naruszenia cyklu miesiączkowego leczenie należy rozpocząć natychmiast, ponieważ w przyszłości problemy ze zdrowiem kobiet mogą zapobiegać ciąży, przyspieszać starzenie się organizmu i inne problemy. Tylko lekarz może wybrać lek przywracający, ponieważ do terapii konieczne jest ustalenie przyczyny tego zaburzenia, a do tego potrzebna jest diagnoza.

Naruszenie cyklu miesiączkowego

Naruszenie cyklu miesiączkowego - to zaburzenie rytmu i natury normalnej menstruacji. Naruszenie cyklu menstruacyjnego nie może być wyeliminowane bez wyeliminowania jego przyczyny, dlatego główną metodą leczenia zaburzeń miesiączkowania jest leczenie podstawowej patologii. Tak więc, na przykład, jeśli naruszenie funkcji menstruacyjnej wywołało proces zapalny w macicy lub przydatkach, właściwy rytm miesiączki można przywrócić dopiero po wyeliminowaniu zakażenia za pomocą terapii przeciwbakteryjnej.

Cykl miesiączkowy jest hormonozależnym, cyklicznie powtarzanym procesem anatomicznym i fizjologicznym, który zapewnia płodność. Cykle menstruacyjne są podzielone między sobą przez pierwszy dzień miesiączki, to znaczy koniec poprzedniego cyklu i początek następnego. Przeciętny normalny czas trwania każdego cyklu miesiączkowego wynosi około 28 dni, ale dopuszczalne są wahania w granicach 25-35 dni.

Miesiączka jest fizjologicznym, krótkim krwawieniem z macicy związanym z odrzuceniem wewnętrznej warstwy (endometrium). Czas trwania prawidłowej miesiączki nie powinien przekraczać siedmiu dni, a fizjologiczna utrata krwi podczas normalnej menstruacji nie powinna przekraczać 150 ml. Z oczywistych względów, kobieta jest trudno odpowiedzieć na pytanie, ile krwi jest tracona w trakcie miesiączki, więc tradycyjnie uważanych za - jeśli kobieta zmienia się każdego dnia nie więcej niż cztery poduszki, utrata krwi nie jest nadmierne.

Nie ma jednego wiarygodnego kryterium dla "normalności" wskaźników cyklu menstruacyjnego. Powszechnie uważa się, że jeśli cykl menstruacyjny kobiety nie zmienia się i pozwala jej rodzić dzieci, jest to normalne dla niej.

Cykl menstruacyjny powstaje w wyniku złożonego łańcucha kolejnych zmian w wielu narządach i układach:

- Mózg. W jego strukturach - przysadce i podwzgórzu, powstają ważne substancje biologicznie czynne, dzięki którym mózg "przekazuje polecenie" jajnikom. W przysadce mózgowej syntetyzowane są hormony kontrolujące cykl menstruacyjny - stymulowanie folikulotropowe (FSH) i luteinizujące (LH).

- Jajnik. Służą one jako źródło estrogenów (estradiol i estriol), a także progestageny (progesteron). Za pomocą hormonów jajniki "przekazują polecenia" macicy. Również w jajnikach rodzi się jajo - przodek ludzkiego życia.

- Rurki jajowodów. Aby ciąża się rozwijała, zapłodnione jajeczko musi dostać się do macicy i przeniknąć do endometrium. Rurki jajowate pełnią funkcję transportową: za pomocą falopodobnych ruchów ścianka rurki przenosi zapłodnione jajeczko do jamy macicy. W przeddzień owulacji, rurki macicy nieco wydłużone, stają się bardziej elastyczne, a ich ścianka pogrubia.

- Macica. W endometrium pojawiają się miesięczne cykliczne proliferacje i odrzucenie wewnętrznej warstwy śluzowej, które "kierują" hormonami jajników.

- Pochwa. Strukturalne zmiany w nabłonku jamy pochwy związane są z przygotowaniem zewnętrznego kanału rodnego dla potencjalnej ciąży. Błona śluzowa pochwy pogrubia się w pierwszej połowie cyklu, a ściana pochwy staje się bardziej elastyczna.

- Gruczoły sutkowe. W przeddzień następnego miesięcznego gruczołów piersiowych nieco wzrasta i stają się gęstsze (szorstkie).

Normalny cykl menstruacyjny jest zawsze dwufazowy. Pierwsza faza (pęcherzykowa) jest kontrolowana przez hormon folikulotropowy i jest związana z dojrzewaniem komórki jajowej w jajniku. Jajnik duża liczba pęcherzyków pierwotnych - „bubble” z cieczy, otoczony warstwą pęcherzykowych komórkach nabłonkowych, do wnętrza której dojrzały zalążek. Pęcherzyk i jajo dojrzewają symetrycznie. Podczas jednego cyklu miesiączkowego może rosnąć tylko jedno jajo.

Równoległe zmiany w jajnikach pod kontrolą estrogenów w macicy rozpoczyna proces wytwarzania potencjalnej ciąży: endometrium wzrostem objętości ze względu na zwiększoną proliferacją (proliferacji) wewnętrznej warstwy i atakuje naczyń krwionośnych.

W połowie cyklu menstruacyjnego, efekt FSH zmniejsza się, dojrzały pęcherzyk pęka, uwalniając pełnowartościowy zalążek do jamy miednicy. Ta chwila nazywa się owulacją. Żywotne jajo może żyć nie więcej niż dwa dni, a następnie, jeśli zapłodnienie nie nastąpi, ginie.

Śmierć jajko oznacza, że ​​ciąża nie odbędzie, a wszystko miało miejsce „przygotowawcze” zmiany muszą zostać wyeliminowane, która odbywa się w następnym, drugim etapie cyklu: zarośnięte warstwa wewnętrzna zaczyna być odrzucone endometrium. Wszystkie zachodzące procesy są kontrolowane głównie przez hormon luteinizujący, więc druga połowa cyklu nazywana jest fazą lutealną, rozpoczyna się po owulacji i kończy się kolejną miesiączką.

Przyczyny zaburzeń cyklu miesiączkowego mogą być związane zarówno z chorobami narządów płciowych, jak i ze zmianami w układzie przysadka-podwzgórze. Na charakter miesiączkowania mogą również wpływać choroby nie-ginekologiczne.

Fizjologiczny charakter może stanowić naruszenie cyklu menstruacyjnego z menopauzą lub u nastolatków. W dojrzewania oznaczone młodzieńczego krwawień związanych z niedoskonałością mechanizmu regulacji hormonalnej podczas menopauzy i, zaburzenia miesiączkowania związane z rakiem jajnika funkcjonalnej.

Normalna, fizjologiczna sytuacja jest naruszeniem cyklu miesiączkowego podczas ciąży w postaci całkowitego braku miesiączki przez 10 do 12 miesięcy.

Naruszenia cyklu miesiączkowego obejmują:

- zmiana czasu trwania;

- zwiększenie lub zmniejszenie utraty krwi;

- całkowite zaprzestanie czynności menstruacyjnej.

Problem związany z zaburzeniami miesiączkowania determinuje jego związek z funkcją reprodukcyjną pacjentów. Zaburzenia czynności miesiączkowania często łączone są z niepłodnością.

Nie zawsze łatwo jest ustalić wiarygodny powód nieprawidłowości menstruacyjnych. Wyszukiwanie diagnostyczne rozpoczyna się od rozmowy z pacjentem i może prowadzić do złożonych badań instrumentalnych.

Terapia zaburzeń miesiączkowania oznacza eliminację jej przyczyny.

Przyczyny nieprawidłowości menstruacyjnych

Cykl miesiączkowy powstaje przy udziale dużej liczby czynników zewnętrznych i wewnętrznych. Na jego naturę wpływają warunki środowiskowe, natura pożywienia, stres, nadmierna aktywność fizyczna i warunki klimatyczne. Nie każda odchyłka funkcji menstruacyjnej od zwykłej normy może być uznana za patologię. U 70% doskonale zdrowych kobiet, nieregularne zaburzenia cyklu miesiączkowego pojawiają się w ciągu życia, przechodzą same i nie mają negatywnych konsekwencji. Jeśli ciało jest zdrowe, pokonuje naruszenia wynikające z wewnętrznych mechanizmów kompensacyjnych.

Aby zidentyfikować źródło nieregularności miesiączkowania, konieczne jest ustalenie, czy pacjent ma normalne miesiączkowanie w przeszłości. Jeśli nie było, a miesiączka zawsze miała charakter patologiczny, to uważa się, że zaburzenia miesiączkowania spowodowane są wrodzonymi przyczynami.

Nieprawidłowe zaburzenia miesiączkowania u młodzieży występuje w czasie jego formowania (do 18), w postaci młodzieńczego krwawienie w wieku rozrodczym (18-47 lat), często jest związana z chorobami ginekologicznych, a przed menopauzą prowokuje naturalnym niedoborem estrogenu.

Fizjologiczne zaburzenie cyklu menstruacyjnego z menopauzą występuje tylko w okresie przed uporczywą menopauzą. Jeśli krwawienie wystąpi po całkowitym braku miesiączki przez rok, jest uważane nie tylko za patologiczne, ale także niebezpieczne, ponieważ może wskazywać na złośliwy proces.

W niektórych sytuacjach dysfunkcja miesiączkowa wydaje się normalna. Przykładem jest naruszenie cyklu miesiączkowego podczas ciąży z powodu braku miesiączki.

Normalny i stanowi naruszenie cyklu miesiączkowego po porodzie tylko w ciągu pierwszych dwóch do trzech miesięcy. W czasie ciąży występują znaczące zmiany wewnątrzwydzielnicze, a organizm potrzebuje czasu, aby to zrekompensować. Jednakże, jeśli po określonym czasie miesiączki funkcji nie zostanie przywrócone, cykl miesiączkowy po porodzie może wskazywać na rozwój zespołu neuroendokrynnych związanych z tłumieniem poporodowej funkcji jajników.

Naruszenie cyklu menstruacyjnego jest obecne w klinice ponad jedną trzecią wszystkich dolegliwości ginekologicznych. Istnieje kilka opcji rozwoju zaburzeń miesiączkowania:

- Wersja jajników. Zastawem normalnej funkcji menstruacyjnej jest dwufazowy owulacyjny cykl menstruacyjny. Każda zmiana struktury lub funkcji jajników, co prowadzi do przerwania tworzenia pełnego procesu owulacyjnego prowadzi do zakłóceń w normalnym cyklu menstruacyjnym (zapalenie, zaburzenia rozwojowe, działania jajników, itd.).

- Wersja maciczna. Procesy patologiczne w endometrium, prowadzące do zaburzeń mechanizmów ich proliferacji i / lub odrzucenia, a także zmiany funkcji kurczliwej macicy. Obejmują one procesy infekcyjne i zapalne w endometrium, polipach, endometriozie, mięśniakowatościach, stanach po manipulacji diagnostycznych (skrobanie, biopsja aspiracyjna, histeroskopia i tym podobne). Względną przyczyną zaburzeń miesiączkowania jest antykoncepcja wewnątrzmaciczna. Czasami obecność ciała obcego (spirala) w jamie macicy koliduje z jego całkowitym zmniejszeniem, więc występuje wzrost czasu trwania miesiączki i ilość utraconej krwi.

Dość często występuje nieregularne miesiączki po aborcji z powodu traumatycznego uszkodzenia mechaniczne endometrium i gwałtowna zmiana poziomu hormonów. Jednak nieregularne miesiączki po aborcji są nie tylko związane z czynnikami hormonalnymi i uraz endometrium, ale wraz z rozwojem powikłań po proceduralnych - nieperforowanej kanału szyjki macicy, części płodowych (niekompletne aborcji) lub zakażenia.

- Opcja centralna. Występuje na tle naruszenia hormonalnej regulacji cyklicznych zmian w narządach płciowych od strony przysadki-podwzgórza.

Naruszenie normalnej czynności menstruacyjnej często towarzyszy cukrzycy, chorobom wątroby, nadnerczy i tarczycy. U pacjentów z otyłością ryzyko wystąpienia dysfunkcji hormonalnej wzrasta dziesięciokrotnie.

Nieregularne miesiączkowanie może być wywołane przez nieprawidłowe przyjmowanie pewnych leków: hormonów, antykoagulantów, leków przeciwdepresyjnych i tak dalej.

Nadmierne zauroczenie współczesnych kobiet technikami odchudzania doprowadziło do pojawienia się dużej liczby pacjentów z dysfunkcją miesiączkowania. Niedobór masy ciała (zwłaszcza jej gwałtowny spadek) zagraża normalnemu cyklowi miesiączkowemu nie mniej niż otyłość.

Czasami nie można ustalić wiarygodnej przyczyny zaburzeń miesiączkowania.

Objawy nieprawidłowości menstruacyjnych

W celu zbadania charakteru naruszenia funkcji miesiączkowego musi uwzględniać cykliczność, czasu trwania i intensywności krwawienia miesiączkowego i utraty krwi. Zazwyczaj podczas wywiadu pacjent wyraźnie wskazać charakter pojawiających się zmian w zwykłym cyklu miesiączkowego i może pomóc ustalić przyczynę ich wygląd (stres, hipotermia, aborcja, nasilenie chorób endokrynologicznych, itp..). Często, oprócz zmiany czynności menstruacyjnych, w skargach pacjentów występuje bezpłodność.

Warianty naruszeń funkcji menstruacyjnej są warunkowo podzielone na kilka głównych (ale niekoniecznie) grup:

- Krwotok miesiączkowy (hipermenorrhea). Regularne miesiączki ze znaczną utratą krwi (ponad 100 ml). Częściej występują u kobiet z patologią tarczycy lub chorobami układu krwiotwórczego. Towarzyszyć hiperplastycznemu stanowi endometrium.

- Metrorrhagia. Acykliczne krwawienie z macicy o różnym nasileniu i czasie trwania bez wyraźnych ram czasowych. Może być krótki lub długi. Ilość utraconej krwi przy każdym krwawieniu nie jest taka sama.

- Polymenorea. Krwawienie z macicy z przerwami krótszymi niż 21 dni o cyklicznym charakterze.

- Hypomenorrhea. Regularne miesiączki z redukcją całkowitej utraty krwi. Istnieje znaczny dzienny spadek liczby utraconej krwi lub skraca się okres menstruacji.

- Oligomenorrhea. Rzadka miesiączka. Całkowita liczba miesiączek w ciągu roku nie przekracza siedmiu.

Dysfunkcjonalne krwawienie z macicy. Opracowany pod nieobecność patologii organicznej w narządach płciowych. Zwykle, zaburzenia miesiączkowania u młodzieży jest dysfunkcyjny charakter i odnosi się do pojawienia formacyjnego okresie normalnego funkcjonowania miesiączkowego i otrzymany dysfunkcyjnych krwawień u kobiet po 45 roku życia związanych z jego zaniku.

- Brak miesiączki. Całkowity brak menstruacji o charakterze pierwotnym w pokonywaniu 18-letniej linii dziewcząt lub przerwaniu normalnej miesiączki przez sześć miesięcy lub dłużej (wtórne miesiączkowanie).

Czasami naruszenie cyklu miesiączkowego nie może być przypisane do jednej z tych grup, ponieważ ma ona charakter mieszany.

Podczas rozmowy z pacjentem zwracaj uwagę na jej wiek, wagę, stan skóry, zbieraj informacje o obecności chorób nie-ginekologicznych.

Badanie ginekologiczne pomaga zidentyfikować towarzyszącą patologię ginekologiczną: choroby zapalne narządów płciowych, mięśniaki macicy, patologię szyjki macicy itp.

Diagnostyka laboratoryjna dostarcza cennych informacji na temat anemii i infekcji narządów płciowych, stanu układu krzepnięcia krwi. Oznaczanie poziomu hormonów we krwi (FSH, LH, progesteron, estradiol) pomaga zrozumieć naturę zaburzeń hormonalnych i wybrać właściwą metodę terapeutyczną dla ich poprawiania.

W celu wyjaśnienia stanu macicy i przydatków wykonuje się skanowanie ultradźwiękowe. Metoda ta pozwala badać strukturalne nieprawidłowości tkanek jajnika w celu określenia obecności lub braku pęcherzyków i endometrium grubość, mierzoną i odnoszą się do fazy cyklu menstruacyjnego.

W złożonej sytuacji klinicznej wymagane jest szczegółowe badanie stanu endometrium za pomocą histeroskopii, a następnie pobranie materiału do badania histologicznego.

Naruszenie funkcji menstruacyjnych oznacza ogromną liczbę możliwych przyczyn, dlatego wyszukiwanie diagnostyczne zawsze odbywa się od prostych do złożonych, co może zająć dużo czasu.

Leczenie nieprawidłowości menstruacyjnych

Kompleks środków terapeutycznych zależy od przyczyny i charakteru nieprawidłowości menstruacyjnych i nie zawsze wiąże się z długim i złożonym leczeniem. W niektórych przypadkach wystarczy wyeliminować zewnętrzne przyczyny prowokacyjne - stres, nadmierny wysiłek fizyczny, wyniszczające diety lub przejadanie się itp.

Obfite krwawienie, któremu towarzyszy gwałtowne pogorszenie stanu pacjenta i niedokrwistość, wymaga hospitalizacji. Leczenie szpitalne rozpoczyna się od zatrzymania krwawienia i leczenia anemicznego. Kiedy krwawienie ustanie, zacznij tworzyć normalny cykl menstruacyjny za pomocą hormonów (w przypadku hormonalnej przyczyny krwawienia). Jeśli wystąpiło krwawienie z powodu patologii organicznej, konieczna jest jego eliminacja (usunięcie polipa endometrium lub części płodu po niepełnej aborcji itp.).

Ciężkie, niedostępne krwawienie z terapii lekowej jest eliminowane chirurgicznie (metoda skrobania).

Przy wyborze metody terapii bierze się pod uwagę wiek pacjenta. W okresie młodzieńczym leczenie hormonalne jest bardzo ostrożne. U dziewcząt poniżej 15 roku życia leki hormonalne są przepisywane w skrajnych przypadkach.

Jeśli metoda leczenia zostanie wybrana niewłaściwie, powróci nieregularna miesiączka.

Praktyczne leczenie uporczywych zaburzeń miesiączkowania jest praktycznie niemożliwe. Objawy można wyeliminować, ale nie ich przyczyny.

Leki stosowane w zaburzeniach miesiączkowania

W leczeniu naruszeń cyklu miesiączkowego stosuje się kilka grup leków:

- środki hemostatyczne (hemostatyczne): Vikasol, Tranesksam, Etamilat i tym podobne. W szpitalu leki podaje się domięśniowo. Jeśli krwawienie jest nieistotne, można zastosować wywar z liści pokrzywy.

- Leki przeciw niedokrwistości zawierające żelazo, kwas foliowy lub witaminy z grupy B.

- Środki, które zmniejszają ścianki mięśni macicy: Oksytocyna, ekstrakt z owczarka i tym podobne.

- Preparaty hormonalne. Najpopularniejsza grupa. Za pomocą hormonów zatrzymuje krwawienie i przywraca normalny rytm menstruacji.

Aby zatrzymać krwawienie, w zależności od sytuacji stosuje się jednofazowe złożone leki hormonalne (COC): Marvelon, Femoden, Regividon i podobne w składzie; czyste gestageny lub estrogeny.

Po zatrzymaniu krwawienia hormony są przypisywane cyklicznie zgodnie z sytuacją kliniczną. Kiedy zaleca się krwawienie z owulacją, podanie gestagenu do fazy lutealnej (Utrozhestan, Norkolut, Duphaston i tym podobne). Gdy pojawia się brak owulacji, cykliczna terapia hormonalna z kombinacją estrogenów i gestagenów, symulująca normalny dwufazowy cykl menstruacyjny.

Poleganie na niezależnym wyborze leku hormonalnego do leczenia zaburzeń cyklu nie powinno być. Duży wybór i obfitość ich nazw nie oznacza, że ​​wszyscy oni "pomagają" Często nieprawidłowe przyjmowanie złożonych hormonalnych środków antykoncepcyjnych prowadzi do rozwoju uporczywej dysfunkcji hormonalnej. Ponadto "normalna" miesiączka na tle przyjmowania COC nie oznacza powrotu do zdrowia. Cykl menstruacyjny u zdrowej kobiety powinien być nie tylko dwufazowy, ale także owulacyjny. Uporczywe brak owulacji na tle zaburzeń dyshormonalnych może prowadzić do strukturalnych uszkodzeń tkanek jajników. Dlatego jeśli występuje długotrwałe naruszenie cyklu miesiączkowego, nie należy się wahać, aby zasięgnąć porady u ginekologa.

Naruszenie cyklu miesiączkowego

nieprawidłowości miesiączkowania mogą przez długi czas, aby zmniejszyć wydajność kobiet, któremu towarzyszy pogorszenie funkcji rozrodczych (poronienia, niepłodność), a następnego (np krwawienia, anemia, osłabienie) i odległości (raka endometrium, jajnika, piersi) następstw i powikłań.

Przyczyny nieprawidłowości menstruacyjnych

Cykl menstruacyjny ma głównie charakter wtórne, tj. E. konsekwencją płciowych (straty regulacji systemu i docelowych narządów układu rozrodczego) i extragenital patologii wpływu różnych szkodliwych czynników w systemie neurohumoralnej regulacji funkcji rozrodczej.

Do prowadzącego czynniki etiologiczne zaburzenia cyklu miesiączkowego obejmują:

  • zaburzenia w restrukturyzacji układu podwzgórzowo-przysadkowego w krytycznych okresach rozwoju kobiecego ciała, zwłaszcza w okresie dojrzewania;
  • choroby narządów płciowych żeńskich (regulacyjne, ropne-zapalne, guzy, urazy, wady rozwojowe);
  • choroby ekstragenital'nye (endokrynopatie, przewlekłe zakażenia, gruźlica, choroby układu sercowo-naczyniowego, krwi, przewodu pokarmowego i wątroby, chorób metabolicznych, chorób neuropsychiatrycznych i naprężeń);
  • zagrożenia zawodowe i środowiskowe (narażenie na chemikalia, pola mikrofalowe, promieniowanie radioaktywne, zatrucie, nagłe zmiany klimatyczne itp.);
  • naruszenie diety i pracy (otyłość, głód, hipowitamoza, fizyczne przepracowanie itp.);
  • choroby genetyczne.

Naruszenia cyklu miesiączkowego mogą być spowodowane innymi przyczynami:

  • Brak równowagi hormonów. Obniżenie poziomu progesteronu jest często przyczyną zaburzeń hormonalnych w organizmie, co prowadzi do zakłócenia cyklu miesiączkowego.
  • Stresujące sytuacje. Naruszeniu cyklu menstruacyjnego, spowodowanego stresem, często towarzyszy drażliwość, bóle głowy, ogólne osłabienie.
  • Predyspozycje genetyczne. Jeśli twoja babcia lub matka miały problemy tego rodzaju, to całkiem możliwe, że odziedziczyłeś takie zaburzenie.
  • Niedobór w organizmie witamin, minerałów, wyczerpanie organizmu, bolesna chuda.
  • Zmiana klimatu.
  • Przyjmowanie jakichkolwiek leków może mieć niekorzystne skutki w postaci cyklu miesiączkowego.
  • Choroby zakaźne układu moczowo-płciowego.
  • Nadużywanie alkoholu, palenie.

Należy podkreślić, że do czasu skierowania pacjenta do lekarza. Efekt czynnika etiologicznego może zniknąć, ale jego konsekwencja pozostanie.

Fazy ​​cyklu miesiączkowego

Faza pęcherzykowa

Faza menstruacyjna obejmuje natychmiast okres menstruacji, który w sumie może wynosić od dwóch do sześciu dni. Pierwszy dzień miesiączki jest uważany za początek cyklu. Gdy nadejdzie faza pęcherzykowa, wyładowanie miesiączkowe ustaje i hormony układu "podwzgórze-przysadka" zaczynają być aktywnie syntetyzowane. Jest wzrost i rozwój pęcherzyka, jajniki wytwarzają estrogeny, które stymulują odnowę endometrium i przygotowują macicę do przyjęcia komórki jajowej. Okres ten trwa około czternastu dni i zatrzymuje się, gdy krew jest uwalniana do krwi hormonów hamujących aktywność folitropin.

Faza owulacji

W tym czasie dojrzałe jajo opuszcza pęcherzyk. Jest to spowodowane gwałtownym wzrostem poziomu luteotropiny. Następnie przenika do jajowodów, gdzie nawożenie odbywa się bezpośrednio. Jeśli zapłodnienie nie nastąpi, jajko umiera w ciągu dwudziestu czterech godzin. Średnio okres owulacji rozpoczyna się 14 dnia MC (jeśli cykl trwa dwadzieścia osiem dni). Małe odchylenia są uważane za normę.

Faza luteinizująca

Faza luteinizacji jest ostatnią fazą MC i zwykle trwa około szesnastu dni. W tym czasie w mieszku włosowym pojawia się ciało żółte, wytwarzające progesteron, który pomaga przyłączyć zapłodnione jaja do ściany macicy. Jeśli ciąża nie wystąpi, ciało żółte przestaje działać, ilość estrogenu i progesteronu spada, co prowadzi do odrzucenia warstwy nabłonkowej, w wyniku zwiększonej syntezy prostaglandyn. To kończy cykl menstruacyjny.

Procesy w jajniku, które występują podczas MC, są następujące: menstruacja → dojrzewanie pęcherzyka → owulacja → rozwój żółtego ciała → zakończenie funkcjonowania żółtego ciała.

Regulacja cyklu miesiączkowego

W regulacji cyklu miesiączkowego bierze udział kora mózgowa, system "podwzgórze-przysadka-jajnik", macica, pochwa, jajowody. Przed przystąpieniem do normalizacji MC należy odwiedzić ginekologa i wykonać wszystkie konieczne badania. W przypadku współistniejących procesów zapalnych i patologii infekcyjnych można zalecić leczenie antybiotykami. Aby wzmocnić układ odpornościowy wymaga spożycia kompleksów witaminowo-mineralnych, zrównoważonej diety, odrzucenia złych nawyków.

Nieprawidłowe działanie cyklu miesiączkowego

Awaria cyklu miesiączkowego występuje najczęściej u młodzieży w wieku w pierwszym roku lub dwóch po wystąpieniu menstruacji, kobiety w okresie poporodowym (aż do zakończenia karmienia piersią), a także jest jednym z głównych objawów menopauzy i po zakończeniu zdolności do zapłodnienia. Jeżeli awaria cyklu miesiączkowego nie jest związana z żadnym z tych względów, takie zaburzenia mogą być wywołane przez zakaźnych schorzeń kobiecych narządów rodnych, stres, hormonalne usterek w organizmie.

Mówiąc o niepowodzeniu cyklu miesiączkowego, należy również wziąć pod uwagę czas trwania i intensywność przepływu menstruacyjnego. Tak więc nadmiernie obfite wydzielanie może sygnalizować rozwój nowotworu w jamie macicy, może być również wynikiem negatywnego wpływu wkładki wewnątrzmacicznej. Ostry spadek ilości uwalnianej podczas miesięcznej zawartości, a także zmiana koloru wydzieliny, może wskazywać na rozwój takiej choroby, jak endometrioza. Jakiekolwiek nienormalne plamienie z dróg rodnych może być oznaką ciąży pozamacicznej, więc jeśli występują jakiekolwiek nieprawidłowości w cyklu miesięcznym, zdecydowanie zaleca się skonsultowanie się z lekarzem.

Opóźnienie w cyklu menstruacyjnym

Jeśli miesiączka nie wystąpiła w ciągu pięciu dni od szacowanego czasu, uważa się, że jest to opóźnienie cyklu miesiączkowego. Jednym z powodów, dla niewystąpienia miesiączki jest ciąża, więc test dla określenia ciąży - jest to pierwsza rzecz do zrobienia na opóźnienie miesiączki. Jeśli test jest negatywny, powinieneś poszukać przyczyny w chorobach, które mogły wpłynąć na MC i spowodować jego opóźnienie. Spośród nich, jak choroby ginekologicznej i endokrynologiczne, układu sercowo-naczyniowego, zaburzeń neurologicznych, chorób zakaźnych, zmiany hormonalne, niedobory witamin, uraz, stres, przepięciami, itp.. W czasie dojrzewania, miesiączkowego opóźnienie w pierwszym roku lub dwóch po wystąpieniu menstruacja - bardzo powszechne zjawisko, ponieważ podłoże hormonalne w tym wieku wciąż nie jest wystarczająco stabilne.

Objawy nieprawidłowości menstruacyjnych

Zespół Hypomenaprural - naruszenie cyklu miesiączkowego, który charakteryzuje się zmniejszeniem objętości i czasu trwania menstruacji do czasu ich ustąpienia. Występuje zarówno w zapisanym, jak i przerwanym cyklu.

Występują następujące formy zespołu hipomankulacyjnego:

  • Hypomenorrhœa - skąpe i krótkie miesiące.
  • Oligomenorea - opóźnione miesiączki od 2 do 4 miesięcy.
  • Opsomenorrhaa - opóźnione co miesiąc od 4 do 6 miesięcy.
  • Brak miesiączki jest skrajną postacią zespołu hipermetekularnego, jest to brak miesiączki przez 6 miesięcy. i więcej w okresie rozrodczym.

Fizjologiczny brak miesiączki występuje u dziewcząt przed okresem dojrzewania, u kobiet w ciąży i karmiących piersią oraz u kobiet po menopauzie.

Patologiczny brak miesiączki dzieli się na pierwotny, gdy miesiączkowanie miesiączkowe nie występuje u kobiet w wieku powyżej 16 lat, a wtórne - gdy MC nie zostaje przywrócone w ciągu 6 miesięcy. w poprzedniej miesiączkującej kobiecie.

Różne typy braku miesiączki różnią się pod względem przyczyn i poziomu zmian w układzie rozrodczym.

Pierwotny brak miesiączki

Naruszenie cyklu menstruacyjnego, czyli brak czynników i mechanizmów zapewniających rozpoczęcie czynności menstruacyjnych. W badaniu 16-latkowie (i prawdopodobnie 14-latkowie) potrzebują dziewcząt, które w tym wieku nie mają gruczołów sutkowych. U dziewczynek z prawidłowym MC gruczoł mleczny powinien mieć niezmienioną strukturę, a mechanizmy regulacyjne (oś podwzgórze-przysadka) nie powinny być naruszane.

Wtórny brak miesiączki

Diagnoza jest wykonywana pod nieobecność menstruacji przez ponad 6 miesięcy (z wyjątkiem ciąży). Z reguły stan ten jest spowodowany zaburzeniami czynności podwzgórze-przysadka; jajniki i endometrium rzadko cierpią.

Oligomenorrhea

To zaburzenie cyklu menstruacyjnego występuje u kobiet z nieregularnym życiem seksualnym, gdy nie ma regularnej owulacji. W rozrodczym okresie życia przyczyną najczęściej jest zespół policystycznych jajników.

Menorrhagia

Dysmenorrhea

Bolesne miesiączki. 50% kobiet w Wielkiej Brytanii skarży się na bolesne miesiączki, 12% na bardzo bolesne.

Pierwotne bolesne miesiączkowanie - bolesne miesiączkowanie przy braku przyczyny organicznej. To zaburzenie cyklu miesiączkowego występuje po rozpoczęciu cyklu jajnikowego krótko po menarche; bóle mają charakter ciasny, napromieniowują dolną część pleców i pachwinę, maksymalne nasilenie w pierwszych 1-2 dniach cyklu. Nadmierna produkcja prostaglandyn stymuluje nadmierne skurcze macicy, któremu towarzyszy ból niedokrwienny. W celu zmniejszenia wytwarzania prostaglandyn i w wyniku bólu prowadzi się odbiór inhibitorów prostaglandyn, na przykład kwasu mefenamowego, w dawce 500 mg co 8 godzin w środku. Ból można usunąć, tłumiąc owulację, stosując złożone środki antykoncepcyjne (bolesne miesiączkowanie może być przyczyną powołania środków antykoncepcyjnych). Ból zmniejsza się nieco po dostarczeniu kanału szyjki macicy, ale rozciąganie chirurgiczne może powodować niewydolność szyjki macicy i nie jest obecnie stosowane jako leczenie.

Wtórne bolesne miesiączkowanie jest spowodowane patologią narządów miednicy, na przykład endometriozą, przewlekłą sepsą; występuje w późniejszym wieku. Jest bardziej stały, obserwowany przez cały okres i często łączy się z głęboką rozbieżnością. Najlepszym sposobem leczenia jest leczenie choroby podstawowej. Przy stosowaniu vitrimo-matycznych środków antykoncepcyjnych (IUD) bolesne miesiączkowanie pogarsza się.

Krwawienie międzymiesiączkowe

Zaburzenie cyklu miesiączkowego, które występuje w odpowiedzi na produkcję estrogenów w środku cyklu. Inne przyczyny: polipy szyjki macicy, ektropium, rak; zapalenie pochwy; hormonalne środki antykoncepcyjne (miejscowo); IUD; powikłania ciąży.

Krwawienie po przebiciu

Przyczyny: uraz szyjki macicy, polipy, rak szyjki macicy; zapalenie pochwy o różnej etiologii.

Krwawienie po menopauzie

Naruszenie cyklu miesiączkowego, które występuje 6 miesięcy po ostatniej menstruacji. Przyczyną, dopóki nie udowodniono inaczej, jest uważane za endometrium raka. Inne przyczyny: zapalenie pochwy (często zanikowe); ciała obce, na przykład pesaria; rak szyjki macicy lub sromu; polipy endometrium lub szyjki macicy; zniesienie estrogenów (z hormonalną terapią zastępczą w przypadku raka jajnika). Pacjent może pomylić krwawienie z pochwy i odbytu.

Zespół bólu z zapisanym cyklem

Bolesny zespół z zapisanym cyklem - cykliczne bóle obserwowane w czasie owulacji, fazie lutealnej MC i na początku miesiączki, mogą być spowodowane szeregiem stanów patologicznych.

Zespół hiperstymulacji jajników jest zespołem bólowym występującym podczas stymulacji hormonalnej jajników, która w niektórych przypadkach wymaga pomocy w nagłych wypadkach.

Rodzaje zaburzeń miesiączkowania

Stopień naruszenia cyklu menstruacyjnego zależy od poziomu i głębokości naruszeń regulacji neurohormonalnej MC, a także od zmian w docelowych narządach układu rozrodczego.

Istnieją różne klasyfikacje zaburzeń cyklu miesiączkowego: poziom uszkodzenia układu rozrodczego (CNS - podwzgórze - przysadka - jajniki - narządy docelowe), czynniki etiologiczne, obraz kliniczny.

Naruszenia cyklu miesiączkowego dzielą się na następujące grupy:

  • Algodismenorea, czyli okresy bolesne, występuje częściej niż inne zaburzenia, może wystąpić w każdym wieku i występuje u około połowy kobiet. W przypadku algodismorrhoea bolesność podczas menstruacji wiąże się z bólem głowy, ogólnym osłabieniem, nudnościami, a czasami wymiotami. Zespół bólu zwykle trwa od kilku godzin do dwóch dni.
  • Dysmenorrhea. Takie naruszenie charakteryzuje się niestabilnością MC - miesięcznik może zarówno znacząco opóźnić, jak i rozpocząć się wcześniej niż przewidywany czas.
  • Oligomenorrhaa jest naruszeniem cyklu miesiączkowego, który charakteryzuje się skróceniem czasu trwania menstruacji do dwóch lub mniej dni. Upływ menstruacyjny z reguły jest skąpy, czas trwania okresu międzymiesiączkowego może trwać dłużej niż trzydzieści pięć dni.
  • Brak miesiączki oznacza brak menstruacji przez kilka cykli.

Do kogo się zwrócić?

Leczenie nieprawidłowości menstruacyjnych

Leczenie nieprawidłowości menstruacyjnych jest wieloaspektowe. Może być zachowawczy, chirurgiczny lub mieszany. Często po zabiegu chirurgicznym następuje leczenie hormonami płciowymi, które pełnią rolę drugorzędną, korekcyjną. Zabieg ten może być noszony jako radykalne, zjadliwej postaci, całkowicie przywracanie miesiączki i reprodukcyjnego funkcji organizmu i odgrywają paliatywnej zastępczego rolę, tworząc iluzję sztucznej cyklicznych zmian w organizmie.

Korekta organicznych zaburzeń docelowych narządów układu rozrodczego z reguły osiąga się za pomocą środków chirurgicznych. Terapia hormonalna jest tutaj stosowana tylko jako pomocnicza, na przykład po usunięciu zrostu jamy macicy. Pacjenci ci najczęściej stosują doustne środki antykoncepcyjne (OC) w postaci cyklicznych kursów przez 3-4 miesiące.

Chirurgiczne usunięcie gonad zawierających męskie komórki rozrodcze jest obowiązkowe u pacjentów z dysgenezją gonad z kariotypem 46XY ze względu na ryzyko wystąpienia choroby nowotworowej. Dalsze leczenie przeprowadza się razem z endokrynologiem.

Hormonalna terapia zastępcza (HRT) hormonów płciowych jest określony na końcu wzrostu pacjenta (zamykającego kości strefy wzrostu) w pierwszym etapie tylko estrogenu etynyloestradiolu (mikrofollin) 1 tabletka / dzień - 20 dni, w odstępie 10 dni, lub estradiolu dipropionian 0,1% roztwór 1 ml domięśniowo - 1 raz w 3 dni - 7 zastrzyków. Po wygląd osadów przechodzi do menstrualnopodobnoe kombinacji terapii estrogeny i gestageny: mikrofotlin 1 tabletka / dzień - 18 dni, a następnie noretisteronu (norkolut) djufaston, Luyten 2-3 tabletek / dzień - 7 dni. Ponieważ ta terapia jest prowadzona przez długi czas, przez lata dozwolone są przerwy na 2-3 miesiące. po 3-4 cyklach leczenia. Takie leczenie może być prowadzone z wysoką OK składnika estrogenowego - 0,05 mg etynyloestradiolu (nie ovlon) lub HRT preparaty zaburzeń klimakteryjnych (femoston, tsikloproginova, Divina).

Guzy okolicy przysadkowo-podwzgórzowe Sellar (i) z zastrzeżeniem nadsiodłowej usunięciu chirurgicznym lub radioterapii odsłoniętej (proton) terapia zastępcza z późniejszym terapii hormonalnej seksualnych lub analogów dopaminy.

Hormonalna terapia zastępcza jest wskazane dla pacjentów z rozrostem nowotworów jajnika i podwyższonych nadnerczy produktów sterydów płciowych różnego pochodzenia, czy to sam czy jako pooperacyjnego etapie oczyszczania, a także w zespół postovarioektomicheskom.

Podstawową trudnością w leczeniu różnych postaci braku miesiączki jest pierwotne zajęcie jajników (brak miesiączki jajnika). Terapia postać genetyczne (zespół przedwczesnej niewydolności jajników) jest całkowicie paliatywne (HRT hormony płciowe cykliczny). Do niedawna podobny schemat zaproponowano dla braku miesiączki z autoimmunologiczną genezą (zespół oporności jajników). Częstość autoimmunologicznego zapalenia jajników jest, według różnych autorów, od 18 do 70%. W ten sposób przeciwciała skierowane przeciwko tkance jajnika zależy nie tylko wtedy, gdy hypergonadotrophic, a 30% pacjentów z normogonadotropic miesiączki. Obecnie zalecany zespół do usuwania autoimmunologiczne kortykosteroidu prednizolon 80-100 mg / dzień (8-10 mg deksametazonu / dzień) - 3 dni, a następnie 20 mg / dziennie (2 mg / dzień) - 2 miesiące.

Taką samą rolę mogą pełnić leki antygonotropowe (agoniści hormonu uwalniającego gonadotropiny), wyznaczani na okres do 8 miesięcy. W przyszłości, z zainteresowaniem ciążą, przepisuje się stymulatory owulacji (clostilbegite). U pacjentów z hipergonadotropowym brakiem miesiączki skuteczność takiego leczenia jest bardzo niska. W zapobieganiu syndromowi niedoboru estrogenu wykazał stosowanie preparatów ZGT z zaburzeniami klimakterycznymi (femoston, cykloprogin, divin, trisequence itp.).

Choroby najważniejszych gruczołów wydzielania wewnętrznego w organizmie, wtórne do naruszenia funkcji seksualnych, wymagają leczenia przede wszystkim u endokrynologa. Leczenie hormonami płciowymi często nie jest wymagane lub ma charakter pomocniczy. Jednocześnie w wielu przypadkach ich równoległe przypisanie pozwala osiągnąć szybszą i bardziej stabilną kompensację choroby podstawowej (cukrzycy). Z drugiej strony, zastosowanie DTF w jajnikach pozwala, na odpowiednim etapie leczenia, wybrać optymalną dawkę do odzyskania funkcji menstruacyjnej i rozrodczej oraz rekompensatę za podstawową dawkę leku dla działania patogenetycznego.

Terapia jest lżejsza niż brak miesiączki, etapy zespołu hipergenicznego są ściśle związane ze stopniem niedoboru hormonu MC. W przypadku konserwatywnej terapii hormonalnej zaburzeń czynności menstruacyjnych stosuje się następujące grupy leków.

Naruszenie cyklu miesiączkowego: leczenie

Kiedy cykl menstruacyjny jest zaburzony, co jest związane z nierównowagą hormonalną i niewydolnością progesteronu, stosuje się cyklodinon. Lek przyjmuje się raz dziennie rano - jedna tabletka lub czterdzieści kropli raz, bez żucia i mycia wodą. Ogólny przebieg leczenia wynosi 3 miesiące. Do leczenia różnych zaburzeń cyklu miesiączkowego, takich jak algomenorrhea, brak miesiączki, zaburzeń miesiączkowania i menopauzy stosowane Remens leku. Promuje prawidłowe funkcjonowanie układu "podwzgórze-przysadka-jajnik" i wyrównuje równowagę hormonalną. W pierwszym i drugim dniu lek przyjmuje 10 kropli lub jedną tabletkę osiem razy dziennie, a od trzeciego dnia - 10 kropli lub jedną tabletkę trzy razy dziennie. Czas trwania leczenia wynosi trzy miesiące.

Nowoczesne preparaty do korekcji narkotycznej zaburzeń czynności menstruacyjnych

Przyczyny zakłócenia cyklu

15 września 2017 r

Informacje ogólne

W pewnym okresie życia prawdopodobnie wystąpiły zaburzenia cyklu u każdej kobiety. Naruszenie co miesiąc, Które wiele kobiet przyzwyczaiło się uważać za coś zwyczajnego, w rzeczywistości są sygnałem problemów ze zdrowiem kobiet.

Czym jest NMC w ginekologii? Jest to zepsuty cykl menstruacyjny, który występuje u kobiet w różnych okresach ich życia.

Nieregularne miesiączki - opóźnienia lub krótsze cykle wskazują na naruszenie fizycznego lub psychicznego stanu kobiety. Miesięczny cykl jest rodzajem biologicznego zegara ciała. Niepowodzenie ich rytmu powinno ostrzec i stać się powodem kontaktu z lekarzem, aby choroby zostały zidentyfikowane w odpowiednim czasie. Poniżej porozmawiamy o tym, dlaczego cykl menstruacyjny ma miejsce, a co kobieta powinna zrobić w takiej sytuacji.

Czym jest cykl menstruacyjny

Ważne jest, aby wyraźnie wiedzieć, co to jest cykl menstruacyjny u kobiet, a jaka powinna być funkcja miesiączkowania jest normalna.

Menarche, to jest, pierwsza miesiączka, dziewczęta posuwają się naprzód w okresie od 12 do 14 lat. W jakim wieku dziewczęta rozpoczynają się co miesiąc, zależą od miejsca zamieszkania. Na południu, w którym mieszka nastolatek, wcześniej pojawia się pierwsza miesiączka. Ważne jest, aby rodzice monitorowali, kiedy dziewczęta zaczynają mieć okresy, aby zrozumieć, czy organizm rozwija się normalnie.

W wieku 45 do 55 lat, miesiączka się skończyła. Ten okres nazywa się przedmenopauzalnym.

W okresie menstruacji warstwa funkcjonalna błony śluzowej macicy zanika w wyniku spadku produkcji progesteron w ciele. Miesięczny cykl kobiety dzieli się na trzy fazy.

  • 1 faza, pęcherzykowy, charakteryzujący się produkcją estrogeny, pod wpływem którego dojrzewają mieszki włosowe. Ze wszystkich pęcherzyków wyłania się dominujący pęcherzyk, z którego ostatecznie powstaje dojrzałe jajo.
  • 2 fazycykl menstruacyjny jest najkrótszą fazą, która trwa około 1 dnia. W tym czasie pęka pęcherzyk, a jajo je opuszcza. Ważne jest, aby zrozumieć, mówiąc o tym, co odróżnia drugą fazę cyklu miesiączkowego, że jest to czas, kiedy jajko jest gotowe do zapłodnienia. Jest to faza płodna, kiedy może zajść poczęcie.
  • 3 fazy, Luteina - okres, w którym rozpoczyna się synteza progesteron żółte ciało, które pojawiło się na miejscu pękniętego pęcherzyka. Progesteron zapewnia przygotowanie endometrium do późniejszego wszczepienia zapłodnionego jaja. Ale jeśli nie było poczęcia, następowała stopniowa śmierć ciała żółtego, produkcja progesteronu maleje, a endometrium jest stopniowo odrzucane, to znaczy, zaczyna się miesiączka.

Jeśli nie ma progesteronu, produkcja estrogenów jest ponownie aktywowana, a cykl się powtarza. Dla wygody percepcji diagram fazowy jest przydatny w dniach, w których wskazane są wszystkie fazy cyklu i jak te fazy są wywoływane.

Tak więc cykl menstruacyjny jest cykliczną zmianą, która pojawia się po pewnym czasie. Czas trwania normalnego cyklu powinien wynosić od 21 do 35 dni. Jeśli odchylenie w określonym kierunku wynosi 3-5 dni, nie można tego uznać za patologię. Jeśli jednak wystąpią bardziej znaczące zmiany, kobieta powinna być ostrzeżona, dlaczego cykl miesięczny jest skracany lub trwa dłużej.

Jeśli kobieta ma normalny cykl menstruacyjny, ile dni trwa miesiąc - indywi- dualny wskaźnik. Norma czasu trwania miesiączki wynosi od trzech do siedmiu dni. Ważne jest, aby wziąć pod uwagę, zwracając uwagę na czas trwania, że ​​ten stan nie powinien być dla kobiet bardzo trudnym okresem. W końcu ważną cechą jest nie tylko norma czasu trwania, ale także to, że miesiączka nie powinna dawać bardzo silnych niewygodnych doznań. W tym czasie dochodzi do utraty około 100-140 ml krwi. Jeśli wystąpi nadmierna utrata krwi lub kobieta zauważyła, że ​​opóźnienie uległo pogorszeniu, ważne jest, aby natychmiast skontaktować się z ginekologiem.

Cykl jest regulowany na 5 poziomach.

Przyczyny cyklu menstruacyjnego

W rzeczywistości przyczyny naruszeń cyklu miesiączkowego są bardzo zróżnicowane i jest ich wiele. Warunkowo, przyczyny zaburzeń cyklu miesiączkowego można podzielić na trzy grupy:

  • Pierwszy- są to czynniki zewnętrzne wpływające na normalny cykl. Oznacza to, że na kory wpływają czynniki etiologiczne. Kobieta może obchodzić, że cykl spadła lub odwrotnie, jest on dłuższy, jeśli radykalnie zmienił klimat, w stanie długotrwałego stresu, „siedział” na sztywnej diety i innych.
  • Drugi- konsekwencja stanów patologicznych, które wpływają nie tylko na układ seksualny, ale także na organizm jako całość. Przyczyny nieprawidłowego przebiegu cyklu menstruacyjnego po 40 latach często wiążą się z początkiem okresu klimakterycznego. Jednak możliwe jest, że przyczyny niepowodzenia miesięcznego cyklu po 40 latach wynikają z obecności problemów zdrowotnych u kobiety w średnim wieku.
  • Trzeci- wpływ leków. Często odpowiedzią na pytanie, dlaczego występuje cykl menstruacyjny, jest leczenie pewnej liczby leków. Opóźnienie lub inne nieprawidłowe działanie jest możliwe zarówno po rozpoczęciu przyjmowania pewnych leków, jak i po ich wycofaniu. Mówimy o hormonalnych środkach antykoncepcyjnych, antykoagulantach, antyagregantach, glukokortykoidach itp.

Czynniki związane z chorobami patologicznymi

  • Patologie jajników - jest to naruszenie komunikacji między jajnikami i przysadka, choroby onkologiczne jajników, stymulacja przez leki owulacji, niewydolność drugiej fazy cyklu. Również nieregularne miesięczne, związane z patologią jajników, mogą być konsekwencją negatywnej ekspozycji zawodowej, promieniowania, wibracji, efektów chemicznych. Przyczyny nieregularnego cyklu miesiączkowego mogą być związane z wykonywanymi zabiegami operacyjnymi na jajnikach, urazami narządu moczowo-płciowego,
  • Zakłócona interakcja między podwzgórzem a przysadką mózgową - cykl nieregularny może być związany ze zbyt aktywnym lub niewystarczającym uwalnianiem hormonów gonadotropowych i czynników uwalniających. Zaburzenia cyklu są czasem wynikiem guza przysadki mózgowej lub mózgu, krwotoku do przysadki mózgowej lub martwicy.
  • Endometrioza - jeśli u kobiety rozwinie się endometrioza, zarówno narządów płciowych, jak i narządów płciowych, hormonalna natura tej choroby prowadzi do naruszenia równowagi hormonów.
  • Naruszenie procesu krzepnięcia krwi- hemofilia, inne patologie genetyczne.
  • Skrobanie macicy- endometrium jest uszkodzone, jeśli skrobanie jest wykonywane po zakończeniu ciąży lub w celu leczenia. W rezultacie mogą pojawić się powikłania - zapalenie macicy i przydatków. Są też nieregularne co miesiąc po porodzie.
  • Choroby wątroby i pęcherzyka żółciowego.
  • Pojawienie się nowotworów zależnych od hormonów - Procesy onkologiczne w macicy, nadnerczach, piersi, tarczycy.
  • Endometriumw postaci przewlekłej - nie powstaje pełnoprawne endometrium.
  • Polipy błony śluzowej macicy.
  • Ostre "przeskoki" masy ciała - zarówno utrata wagi, jak i otyłość prowokuje nieregularne comiesięczne u nastolatków i dorosłych kobiet, ponieważ tkanki tłuszczowej produkują estrogeny.
  • Choroby zakaźne - może mieć negatywny wpływ na jajniki. Co więcej, aby sprowokować nieprawidłowe funkcjonowanie puszki menstruacyjnej jako infekcji, które zostały przeniesione w dzieciństwie (na przykład ospa wietrzna lub różyczka) i infekcje seksualne.
  • Obecność anomalii macicy - przegrody w macicy, infantylizm seksualny itp.
  • Patologia endokrynologiczna - często z tym związane są przyczyny nieregularnego miesięcznego po 40 latach.
  • Patologia macicy- Guzy, przerost.
  • Choroby psychiczne- epilepsja, schizofrenia i inni.
  • Nadciśnienie tętnicze.
  • Obecność złych nawyków.
  • Awitaminoza, hypowitaminoza.
  • Nieprawidłowości chromosomalne.

Co zrobić z tym lub tym problemem ze zdrowiem i jak normalizować cykl, ginekolog powie, które trzeba odwiedzić, jeśli miesięcznik "stracił".

Jak może nastąpić przerwa w cyklu?

Naruszenie cyklu powinno być uważane za różnorodne przesunięcia wzdłuż jego długości. Jednocześnie możliwe są zmiany w czasie trwania cyklu (nieregularne, rzadkie, częste co miesiąc), a także naruszenia charakteru miesiączki.

  • Brak miesiączki- Miesięczne nieobecności przez sześć miesięcy lub dłużej. Na poziomie podstawowym brak miesiączki naruszeń zaobserwowano od momentu, gdy dziewczęta zaczęły miesiączkować; przy wtórnym - zaburzenia pojawiły się po pewnym okresie normalnych cykli.
  • Oligomenorrhea - co miesiąc pojawiają się raz na kilka miesięcy (3-4). Po 45 latach takie objawy mogą być związane szczyt.
  • Opposimenorrhea- Skąpe miesiączki, trwające nie dłużej niż 1-2 dni.
  • Polymenorea- przedłużona miesiączka (ponad 7 dni) z normalnym cyklem.
  • Hyperpolymenorrhea- znaczne obfite wyładowanie, ale cykl jest normalny.
  • Menorrhagia- obfite i przedłużone miesiączki (ponad 10 dni).
  • Metrorrhagia- nieregularny wygląd krwawej wydzieliny, czasem mogą pojawić się w środku cyklu.
  • Promenomena- częste miesiączki, w których cykl jest krótszy niż trzy tygodnie.
  • Algomenorea- bardzo bolesne okresy, w których kobieta staje się niepełnosprawna. Algomenorea może być również pierwotna i wtórna.
  • Dysmenorrhea- to nazwa wszelkich zaburzeń cyklu, które powodują ból podczas menstruacji i nieprzyjemnych zaburzeń wegetatywnych: bóle głowy, niestabilny nastrój, wymioty i nudności itp.

Przyczyna częstych comiesięcznych, jak również innych zaburzeń opisanych powyżej, może być związana z różnymi patologiami. Kobieta powinna być ostrzeżona o wszelkich naruszeniach. Na przykład miesięcznik bardzo często po 40 latach może wskazywać na rozwój poważnych chorób.

Naruszenie cyklu u młodzieży

Często naruszenia cyklu są odnotowywane u młodzieży, gdy pojawia się powstawanie menstruacji. Zjawisko to jest związane z przyczynami fizjologicznymi. Dziewczęta rozwijają tło hormonalne, co wiąże się zarówno z przyczynami krótkiego cyklu miesiączkowego, jak i przyczynami opóźnień. U nastolatków czas trwania cyklu może być inny za każdym razem.

Proces formowania może trwać 1-2 lata. Ale dziewczyna powinna wyraźnie wiedzieć, jak liczyć cykl miesięczny, aby sprawdzić, ile dni trwa cykl i czy ma miejsce jego stopniowa formacja. Jest to ważne nie tylko dla tych, którzy już mają życie seksualne, ale także dla dziewcząt, które muszą znać czas cyklu i dla celów higienicznych oraz monitorować swój stan zdrowia. Mama musi koniecznie wyjaśnić córce, jak właściwie rozważyć cykl miesiączki. Przykład takiego obliczenia jest również ważny dla nastolatka.

Istnieją następujące patologiczne czynniki wpływające na prawidłowość menstruacji u nastolatków:

  • infekcje mózgu i błon;
  • uraz czaszkowo-mózgowy;
  • dystonia wegetatywna-naczyniowa;
  • częste przeziębienia;
  • Infekcje seksualne;
  • jajniki typu sclerokinoznye.

Negatywnie na kształtowanie cyklu miesiączkowego wpływa fakt, że młode dziewczęta ćwiczą ciężko diety, w wyniku wyraźnego nie tylko nadmierną utratą masy ciała, ale również niedobory witamin, naruszenie miesiączki.

Co ciekawe, na regularność miesiączki wpływają cechy natury nastolatków.

Lekarze wyróżniają kilka innych ważnych czynników, które mogą wpływać na rozwój cyklu:

  • wczesny początek aktywności seksualnej, splątanie;
  • nieprawidłowości w rozwoju układu rozrodczego;
  • obecność złych nawyków.

Z powodu zepsutego cyklu menstruacyjnego nastolatka może mieć tzw młodzieńcze krwawienie z macicy. Taki stan charakteryzuje się przedłużającymi się okresami. Z reguły długie i obfite miesięczne okresy trwają dłużej niż tydzień. To prowadzi do anemia i poważne pogorszenie stanu młodzieńca. Co do zasady, przyczyny długich okresów są związane z przeciążeniem moralnym lub infekcjami.

Przerwany cykl z premenopauzą

W tym okresie menopauza, co u kobiet rozpoczyna się w okresie od 45 do 55 lat, nie tylko cykl ulega złamaniu, ale także objawy wegetatywno-naczyniowe, zaburzenia metaboliczne, niestabilność psychoemotionalna.

Cykl menstruacyjny w okresie przedmiesiączkowym zostaje znokautowany z powodu stopniowego wyginięcia funkcji rozrodczej. Wytwarzanie gonadotropin na poziomie przysadki jest zaburzone, w wyniku czego upośledzone jest dojrzewanie pęcherzyków w gonadach. W okresie menopauzy obserwuje się niewydolność lutealną w stosunku do hiperestrogenu. W rezultacie zmiany patologiczne zachodzą w endometrium w obu fazach cyklu. Kobieta ma zarówno cykliczne, jak i acykliczne krwotoki z powodu rozwoju przerostu endometrium.

Pod warunkiem, że po 40 latach miesiączkujących kobiet stały się rzadkie i nieregularne krwawienie lub zakłócony acykliczny, to może być świadectwem POF. Dlaczego cykl się zmienia, lekarz powinien ustalić. W przypadku wczesnych objawów menopauzy konieczne jest zastosowanie hormonalnej terapii zastępczej.

Zaburzenia spowodowane przyjmowaniem leków hormonalnych

Jeśli kobieta bierze antykoncepcyjny, prawdopodobnie manifestacja krwawienia międzymiesiączkowego w pierwszych trzech miesiącach stosowania. Takie krwawienie należy uznać za normę, ponieważ po raz pierwszy organizm zostaje odbudowany na fakt, że otrzymuje hormony i hamuje produkcję własnych hormonów. Ale jeśli acykliczne krwawienia występują dłużej niż trzy miesiące, albo za długo nie kończy się w momencie otrzymania miesięcznego antykoncepcyjny, jest prawdopodobne, że produkt został odebrał poprawnie - być może kobieta dostaje zbyt wysoką lub niską dawkę hormonów.

Podczas stosowania środków antykoncepcyjnych może się rozwinąć Algomenorrhea. Krwawienie z macicy może wystąpić z dużym prawdopodobieństwem, jeśli kobieta używa narkotyków do antykoncepcji awaryjnej. Faktem jest, że zawierają bardzo dużą dawkę hormonów. Dlatego takich leków nie można stosować częściej niż raz w roku.

Rozwój braku miesiączki obserwuje się na tle zastrzyków progestyny przedłużone działanie, leki gestagenowe. Dlatego progestyny często przepisywane kobietom w wieku przedmenopauzalnym, a także pacjentom z endometriozą - w razie potrzeby powodują sztuczną menopauzę.

W przypadku złamania cyklu normalizacja cyklu miesiączkowego u kobiet jest przeprowadzana z uwzględnieniem przyczyny, dla której wystąpił. Ponadto, aby znormalizować cykl, lekarz bierze pod uwagę wiek kobiety, objawy kliniczne, obecność chorób. Dopiero po tym tabletki są przepisywane na normalizację, terapię witaminową (witamina E i inne).

Leczenie zaburzeń miesiączkowania u młodzieży

Jeśli nastolatka ma cykl menstruacyjny, a stan jest utrudniony przez młodzieńcze krwawienie, przeprowadza się dwuetapową terapię.

W pierwszym etapie hemostazę przeprowadza się za pomocą preparatów hormonalnych, tabletki hemostatyczne służą do krwawienia - Vikasol, Dicycin, kwas aminokapronowy.

Z długotrwałym silnym krwawieniem, gdy dziewczyna martwi się o osłabienie, zawroty głowy, a jednocześnie jest w depresji hemoglobina (do 70 g / l), lekarz decyduje o skrobaniu. Ponadto przeprowadza się badanie histologiczne skrobania.

Ponadto, jeśli to konieczne, przeprowadza się terapię przeciw-niedokrwienną (transfuzję krwi, masę erytrocytów, infucol, rheopolyglucin). Przepisać w schemacie leczenia również preparaty żelaza.

Nastolatki są przepisywane fundusze hormonalne na okres nie dłuższy niż trzy miesiące. Leczenie niedokrwistości trwa do momentu, aż poziom hemoglobiny wzrośnie do normy.

Jeśli zaburzenie w procesie stawania się cyklem nie jest trudne, dziewczyna jest przepisywana terapii witaminowej w fazach cyklu. W tym przypadku witaminy są stosowane zgodnie z pewnym schematem w celu stymulowania produkcji hormonów w jajnikach. Cykliczna terapia witaminowa zapewnia, że ​​w pierwszej fazie kobieta przyjmuje kompleks witamin B lub witaminy B1 i B6. W drugiej fazie pokazano dziewczynę kwas foliowy, kwas askorbinowy, jak również witaminy A, E.

Leczenie zaburzeń cyklu u kobiet w wieku rozrodczym

Leczenie zaburzeń cyklu miesiączkowego w tym przypadku jest podobne do schematu leczenia takich zaburzeń u młodzieży. W wieku dwudziestu lat i leczenia menstruacji cyklu menstruacyjnego w 40 lat z krwawieniem odbywa się przez łyżeczkowanie. Przeprowadza się to z zadaniem diagnostycznym i terapeutycznym.

Następnie następuje hormonoterapia. Stosuje się doustne środki antykoncepcyjne, które stosuje się zgodnie ze zwykłym schematem. Jeśli druga faza (lutealna) jest gorsza, przepisuje się analogi progesteronu Utrozhestan lub Dyufaston, muszą zostać podjęte w drugiej fazie cyklu. Odbiór jest również możliwy 17-OPK, Norkolut.

Ważne jest, aby wypełnić objętość krwi krążącej, dla której stosuje się roztwory koloidalne. Ponadto, praktykuje się leczenie anemii, objawową hemostazę. Pod warunkiem, że skrobanie nie zadziałało, lekarz może zdecydować histerektomia lub ablacja (wypalenie) endometrium.

Ważne jest również właściwe leczenie tych współistniejących chorób, które mogą spowodować załamanie się cyklu. Z nadciśnieniem tętniczym ważne jest przyjmowanie przepisanych leków, ograniczenie spożycia soli, a także płynów. Kiedy patologia wątroby powinna być zgodna z właściwą dietą, weź hepatoprotektory.

Niektóre kobiety stosują również środki folk. Jednak takie metody powinny być praktykowane bardzo ostrożnie, ponieważ bez konsultacji z lekarzem istnieje ryzyko braku poważnej patologii. A nawet cykl menstruacyjny po 45 latach, postrzegany przez kobietę jako początek menopauzy, jest podstawą dla lekarza.

Ponieważ mogą powodować awarie w cyklu niepłodność, kobiety w wieku rozrodczym, w razie potrzeby wyznaczyć Chorioniczny i Pergonal - leki stymulujące rozwój aktywnych mieszków włosowych. Aby stymulować owulację, konieczne jest przyjmowanie Clomiphene.

Krwawienie w okresie menopauzy

Podczas krwawienia podczas menopauzy, pacjent musi przepisać skrobanie jamy macicy. W końcu krwawienie może wskazywać na poważne patologie, w szczególności na rozwój przerost atypowy lub gruczolakorak endometrium. Czasami lekarz może zdecydować się na przyjęcie histerektomia.

Czasami pacjent podczas menopauzy przepisuje leki-gestageny: Sprawdzanie depot, Dyufaston, 17-OPK.

W trakcie leczenia można również przepisać leki przeciwestrogenowe - Danazol, Gestrinon, 17a-Etynylo-testosteron.

Wnioski

Jeśli dochodzi do naruszenia miesięcznego pytania, jak przywrócić cykl miesiączkowania, konieczne jest niezwłoczne skontaktowanie się z kobietą w każdym wieku. Ci, którzy są zainteresowani, jak odzyskać menstruatsionny cykl środków ludowej, należy pamiętać, że takie manifestacje - to jest po prostu objawem choroby podstawowej, które koniecznie muszą być odpowiednio traktowane, zgodnie ze schematem, wyznaczonego eksperta.

Nie zawsze, aby wyeliminować takie problemy, trzeba zażywać tabletki hormonalne, aby przywrócić comiesięczne. Czasami kobieta, która jest zainteresowana pytaniem, jak przywrócić cykl menstruacyjny bez hormonów, pomaga nawet zmienić reżim dnia i nawyki żywieniowe. Na przykład kobiety otyłe pomagają normalizować wagę. A ci, którzy praktykują bardzo rygorystyczne diety, wystarczy zwiększyć spożycie kalorii i przezwyciężyć wyczerpanie ciała. W każdym razie przy "niesprawności" cyklu ważne jest, aby młode dziewczęta i kobiety w okresie menopauzy skonsultowały się z ginekologiem, który powie ci, jak się zachować.