Przyczyny zaburzeń cyklu miesiączkowego w różnym wieku, zasady diagnozy i leczenia

Naruszenie cyklu menstruacyjnego jajnika (NOMC) jest być może najczęstszym powodem kontaktu z ginekologiem. Co więcej, takim pacjentom można zgłaszać skargi od wieku dojrzewania do eliminacji - to jest podczas całej potencjalnie rozrodczej fazy życia.

Który cykl jest normalny?

Zewnętrzna manifestacja naturalnego cyklu jajnikowo-menstruacyjnego - menstruacja, która występuje z częstotliwością charakterystyczną dla każdej kobiety i trwa dłużej niż 3-6 dni. W tym momencie następuje odrzucenie całej przerośniętej warstwy funkcjonalnej endometrium (błony śluzowej macicy). Wraz z krwią jego strzępki wychodzą przez otwór kanału szyjki macicy do pochwy, a następnie na zewnątrz. Naturalne czyszczenie jamy macicy ułatwiają perystaltyczne skurcze ścian, które mogą powodować pewien dyskomfort fizyczny.

Ziewanie po odrzuceniu tkanki naczynia szybko się zamykają, a powstały całkowity defekt błony śluzowej regeneruje się. Dlatego prawidłowej menstruacji nie towarzyszy znaczna utrata krwi i nie prowadzi do rozwoju niedokrwistości, ciężkiej astenii i utraty zdolności do pracy. Średnia objętość utraty krwi wynosi do 150 ml, w wydzielinach nie ma skrzepów krwi.

Ale cykl menstruacyjny jest nie tylko etapem odnowienia endometrium. Zwykle, zawiera także etap pęcherzyków z dojrzewaniem komórek jajowych w jajniku, owulacji i następnie fazę sekrecyjną z wzrost błony śluzowej macicy i jej przygotowania do potencjalnie możliwym implantacji komórki jajowej. Zdrowa kobieta w wieku rozrodczym ma również cykle anowulacyjne, co nie jest uważane za patologię. Zazwyczaj nie zmieniają one czasu trwania ani charakteru miesiączki i nie wpływają na czas trwania międzyprzedsionkowej miesiączki. W takich cyklach kobieta nie jest płodna, to znaczy jej ciąża jest niemożliwa.

Miesiączka rozpoczyna się w okresie dojrzewania. Ich wygląd wskazuje na gotowość układu rozrodczego do poczęcia. Pierwsza miesiączka (pierwsza miesiączka) występuje w wieku 9-15 lat, najczęściej w przedziale 12-14 lat. Zależy od wielu czynników, z których głównym jest dziedziczność, narodowość, ogólny stan zdrowia i adekwatność odżywiania dziewczyny.

Zakończenie okresu reprodukcyjnego charakteryzuje początek menopauzy - całkowite i definitywne ustanie menstruacji. Jest to poprzedzone okresem klimakterium, który zwykle występuje średnio w ciągu 46-50 lat.

Mechanizm rozwoju NOMC

Cykl jajnikowo-menstruacyjny w ciele kobiety jest procesem zależnym od hormonów. Dlatego główną przyczyną jego naruszenia - zaburzenia dyshormonalne. Mogą początkowo powstać na różnych poziomach, włączając w to pozornie niereproduktywne gruczoły wydzielania wewnętrznego. Jest to podstawą do klasyfikacji nieprawidłowości menstruacyjnych. Według niej istnieją:

  • Centralne zaburzenia z pokonaniem wyższych ośrodków regulacji neuroendokrynnej układu rozrodczego. W proces patologiczny można zaangażować struktury podwzgórzowo-podwzgórza, podwzgórzowo-przysadkowe i tylko przysadki mózgowe.
  • Naruszenia na poziomie struktur obwodowych, czyli narządów układu rozrodczego. Może występować genom jajnika i macicy.
  • Zaburzenia związane z dysfunkcją innych gruczołów wydzielania wewnętrznego (nadnercza, tarczycy).
  • Zaburzeń spowodowanych przez zaburzenia genetyczne oraz chromosomowe z nadciśnieniem lub wrodzone ciał niedorozwój kluczowym procesem naruszenie wydzielania substancji biologicznie czynnej i zaburzeń tak zwane sprzężenie zwrotne pomiędzy narządów obwodowych i struktur neuroendokrynnych.

Niepowodzenia na jakimkolwiek poziomie na końcu przejawią się w różnych typach NOMC. Przecież nierównowaga hormonalna prowadzi do zmiany w pracy jajników, nawet jeśli nie mają strukturalnych anomalii. Naturalną konsekwencją tego jest naruszenie sekrecji głównych hormonów płciowych (estrogenów i progesteronu). Ich głównym celem jest warstwa funkcjonalna błony śluzowej macicy, która zostaje odrzucona krwią po zakończeniu następnego cyklu. Dlatego wszelkie zmiany w zaburzeniach organizmu mogą prowadzić do naruszenia natury i regularności menstruacji.

Patologia endokrynologiczna jest główną przyczyną zaburzeń czynności menstruacyjnych. Tylko w niewielkim odsetku przypadków nie jest to spowodowane zaburzeniami hormonalnymi. Naruszenie cyklu miesiączkowego może być spowodowane, na przykład, wyraźnymi zmianami w endometrium. A czasem, gdy zdiagnozowano cryptomenorrhea menstruacyjny krwi i endometrium odrzuty są w stanie przejść z powodu naturalnego zarośnięcie pochwy, lub zakończyć jej wydaniu nieperforowaną błonę dziewiczą.

Przyczyny dysfunkcji

Istnieje wiele przyczyn pojawienia się zaburzeń miesiączkowania. Co więcej, kobieta może zidentyfikować jednocześnie kilka czynników etiologicznych, które prowadzą do błędów funkcjonalnych na różnych poziomach.

Najbardziej prawdopodobne z nich to:

  • Różne typ gruczolak przysadki (kwasolubne, zasadochłonne, chromofobowe), które mogą być aktywne hormonalnie lub prowadzić do kompresji i atrofii przedniego płata przysadki. Choroba i zespół Itenko-Cushinga.
  • Zastosowanie leków wpływających na syntezę i metabolizm dopaminy i norepinefryny w strukturach mózgu, co prowadzi do dysfunkcji układu podwzgórzowo-przysadkowego. Należą do nich rezerpina, inhibitory MAO, typowe i atypowe neuroleptyki, leki przeciwdepresyjne różnych grup, metoklopramid, pochodne fenotiazyny i wiele innych leków.
  • Gruczolaki nadnercza i inne guzy wytwarzające androgeny i kortyzol. Zespół adrenogenitalny z powodu wrodzonej hiperplazji tkanki nadnerczy.
  • Niektóre zaburzenia psychiczne, którym towarzyszy naruszenie centralnej regulacji neuroendokrynnej. Wgłębienie może być umiarkowane i ciężkie różnego pochodzenia, choroby endogenne (schizofrenia) w ostrej fazie, jadłowstręt psychiczny, zaburzenia reaktywne, przewlekłe dostosowania naprężenia.
  • Hipo- lub nadczynność tarczycy różnych genez.
  • Zespół sklerocystycznych jajników (Stein-Leventhal).
  • Tłumienie funkcji jajników i zakłócenie sprzężenia zwrotnego między nimi a układem podwzgórzowo-przysadkowym po długotrwałym stosowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych i ich nagłym odstawieniu.
  • Zespół opornych jajników i zespół przedwczesnego wyczerpania gonad. Mogą mieć jatrogenną genezę - na przykład z powodu wielokrotnego udziału kobiet w protokołach technologii wspomaganego rozrodu ze stymulacją hiperowulacji.
  • Ostre niefizjologiczne zmiany w podłożu hormonalnym, które mogą być spowodowane przez spontaniczne lub medyczne aborcje, stosowanie leków do szybkiego tłumienia laktacji.
  • Wady i anomalie rozwoju macicy, w tym spowodowane przez choroby chromosomalne.
  • Konsekwencje interwencji chirurgicznych w jajnikach i macicy, radioterapia i chemioterapia, choroby zapalne narządów rozrodczych. Może to być znaczące zmniejszenie objętości funkcjonującej tkanki jajnikowej, zmian wewnątrzmacicznych aż do rozwoju atrezji jamy macicy, usunięcia gonad i macicy.
  • Guz klęski jajników. Co więcej, nie tylko złośliwe, ale również duże łagodne nowotwory z wtórnym zaniknięciem tkanki jajnika mogą mieć znaczenie kliniczne.

Zakłócenie cyklu menstruacyjnego po 40 latach w większości przypadków jest spowodowane rosnącymi związanymi z wiekiem zmianami w układzie rozrodczym. Ich przyczyną jest niedobór naturalne rezerwy pęcherzyków jajników ze wzrostem liczby cykli owulacji, postępującą gipoestrogeniya i ekstynkcji funkcji rozrodczej. Zmiany te stają się najbardziej widoczne w okresie przedmenopauzalnym, kiedy cykl staje się bardziej nieregularny z tendencją do dysfunkcjonalnego krwawienia z macicy i dodatkiem zaburzeń psycho-wegetatywnych.

Naruszenie miesiączki u dziewczynek w wieku pokwitania jest najczęściej spowodowane nierównomiernym dojrzewaniem układu podwzgórzowo-przysadkowego i jajnika. Ale nie zapominajcie, że właśnie w tym okresie mogą zadebiutować kliniczne objawy niektórych zespołów wrodzonych, chorób chromosomowych i nieprawidłowości narządów wewnętrznych układu rozrodczego.

Ponadto dorastające dziewczęta często doświadczają zaburzeń odżywiania z powstawaniem niedoborów żywieniowych w kluczowych składnikach odżywczych, a zwłaszcza w tłuszczach. Prowadzi to do wyraźnego zmniejszenia syntezy hormonów steroidowych (w tym płciowych), która najczęściej objawia się wtórnym brakiem miesiączki.

Możliwe objawy NOMC

Przez obecność poprzedniego okresu normalnej menstruacji wszystkie możliwe naruszenia można podzielić na pierwotne i wtórne.

Objawy nieprawidłowości menstruacyjnych mogą obejmować:

  • Zmiana czasu trwania okresu międzymiesiączkowego. Możliwa ichootenorrhea (z czasem trwania cyklu poniżej 21 dni) i opsonenorea (jej wydłużenie wynosi więcej niż 35 dni).
  • Opóźnione regularne miesiączkowanie przy braku wcześniejszych zaburzeń cyklu.
  • Brak menstruacji przez 6 miesięcy lub dłużej (brak miesiączki) u kobiet w wieku rozrodczym.
  • Zmiana objętości krwawienia miesiączkowego. Być może, zarówno jego wzrost (hipermenorrhea), jak i spadek (hypomenorrhea). W przypadku nadmiernej utraty krwi mówi się o menometrorrhagia.
  • Zmiana czasu trwania menstruacji na skrócenie (oligomenorrhea) lub wydłużenie (polymenorrhea).
  • Pojawienie się krwawienia międzymiesiączkowego, które może mieć różną intensywność - od zatarcia do obfitości. W acyklicznym obfitym krwawieniu z macicy stosuje się termin "metrorrhagia".
  • Klinicznie znaczący miejscowy zespół bólowy podczas menstruacji, który nazywa się algomenorrhea.
  • Pojawienie się ogólnych objawów pozagenitalnych towarzyszących miesiączce. Należą do nich różnego rodzaju bóle głowy, wahania ciśnienia krwi, nudności i zmiany apetytu oraz inne objawy wywołane wegetatywnie. Ten stan jest określany jako bolesne miesiączkowanie, a gdy jest połączony z zespołem bólowym, mówi się, że algodismenorea.

Gipermenstrualny zespół poligipermenoreey i / lub acykliczne, dysfunkcyjne krwawienie macicy jest zwykle przyczyną przewlekłej niedokrwistości żelaza posthemorrhagic. Jej objawy często stają się powodem, by dzwonić do lekarza. W tym przypadku kobieta martwi się zmęczeniem, kołataniem serca, ogólną słabością, tendencją do obniżania ciśnienia krwi i możliwym omdleniem. Stan skóry, włosów i paznokci ulega pogorszeniu, możliwe, że wydajność aktywności umysłowej może spadać, nawet do rozwoju umiarkowanych zaburzeń poznawczych.

Wiele kobiet w wieku rozrodczym cierpi również na niepłodność - brak naturalnego poczęcia przez 1 rok niezabezpieczonego regularnego życia seksualnego. Jest to spowodowane ciężkimi zaburzeniami wydzielania dominującego pęcherzyka w jednym z jajników, proces dojrzewania w nim jaja i brak spontanicznej owulacji.

Ważne jest, aby zrozumieć, że obecność cykle bez owulacji kobieta może posiadać i nie narzucać konkretnych zarzutów łamania miesiączki, choć obserwacja badania w większości przypadków, aby zidentyfikować różne objawy. W tym przypadku pacjent zwykle uważa, że ​​jej wydłużenie cyklu miesiączkowego jest nieodłączne w jej indywidualnej osobliwości, a nie jako patologiczny znak.

Cechy zaburzeń miesiączkowania w różnych grupach wiekowych

Okres młodzieńczy

NOMC u młodzieży może przebiegać zgodnie z typem zespołu hipomanstrualnego lub z tendencją do tzw. Krwawienia młodzieńczego (dojrzewania). Charakter zaburzenia zależy od etiologii i istniejących zaburzeń dyshormonalnych. Być może późniejsza menarche lub rozwój pierwotnego braku miesiączki. Mówi się o tym, że menstruacja nie rozpoczyna się w wieku 15 lat.

Krwawienie młodzieńcze występuje w cyklach bezowulacyjnych z powodu naruszeń stanu hormonalnego z atrezją pęcherzykową. Zwykle zmieniają się z nierównymi okresami miesiączkowania, często w połączeniu z naruszeniem włosów, niewydolności lub nadwagi. Jako czynnik prowokujący, może wystąpić przeciążenie nerwowo-emocjonalne, gwałtowna zmiana stref klimatycznych i czasowych, zaburzenie cyklu snu i czuwania.

Okres reprodukcyjny

W wieku rozrodczym zaburzenia cyklu mogą objawiać się nieprawidłowym działaniem cyklicznym, opóźnioną regularną miesiączką, a następnie krwawieniem. W tym przypadku konieczne jest odróżnienie zmian fizjologicznych od zmian patologicznych. Zwykle czasowe zniknięcie menstruacji może wynikać z początku ciąży, okresu poporodowego i hiperprolaktynemii w kontekście karmienia piersią. Ponadto zmiana cyklu i charakter przepływu menstruacyjnego występuje na tle hormonalnej antykoncepcji i po zainstalowaniu spiral wewnątrzmacicznych.

Przedłużenie cyklu jest najczęściej spowodowane uporczywością mieszków włosowych. W tym przypadku nie ma owulacji dojrzałego jaja. Umiera, a pęcherzyk nadal powiększa się wraz z tworzeniem pęcherzykowej torbieli o różnych rozmiarach. W takim przypadku tło hormonalne odpowiada 1 fazie cyklu z hyperestrogenezą, co prowadzi do progresywnego wzrostu endometrium. Opóźnienie w okresie menstruacji może wynosić do 6-8 tygodni, po którym następuje krwawienie miesiączkowe. Takie krwawienia z macicy określane są jako dysfunkcyjne. Kolejną przyczyną ich rozwoju jest nieadekwatność fazy lutealnej. W tym krwawienie występuje w okresie owulacji, zwykle nie są obfite, ale przedłużone.

Zmiany w jajnikach podczas typowego cyklu miesiączkowego

Mogą również wystąpić nieregularne miesiączki po aborcji. Może to być spontaniczne (ze spontanicznym zakończeniem ciąży we wczesnym stadium) lub medyczne przy użyciu różnych metod usuwania płodowego jajeczka / zarodka. W takim przypadku zwykle odnotowuje się wydłużenie kolejnego cyklu, a powrót funkcji menstruacyjnej spodziewany jest w ciągu 3 miesięcy. Jeśli aborcji towarzyszyły powikłania, nie wyklucza się przedłużonego okresu rehabilitacji z acyklicznym plamieniem i algodismenozą.

Okres przedmenopauzalny i menopauza

Częściej występują nieprawidłowości w normalnym cyklu miesiączkowym w wieku przedmenopauzalnym. Wygaśnięcie funkcji rozrodczych często towarzyszy znaczny wzrost cykle bez owulacji, skłonność do krwawień i opóźnień na tle atrezji pęcherzyka, utrata cyklicznych zmian i rozwoju tzw klimakterium zespołem.

Wznowienie krwawienia z macicy w okresie menopauzy jest wyjątkowo alarmującym sygnałem. Przecież odtworzenie funkcji rozrodczej nie jest już możliwe, a krwotok i krwawienie w tym okresie zwykle wskazują na obecność złośliwego guza.

Możliwość ciąży

Ciąża z naruszeniem cyklu miesiączkowego jest możliwa. Ale prawdopodobieństwo jego wystąpienia zależy od nasilenia zaburzeń dyshormonalnych, pełnego rozwoju macicy i wielu innych czynników. W wielu przypadkach naruszeniom menstruacji towarzyszy niepłodność. I nie zawsze można go wyeliminować metodami konserwatywnymi, często początek ciąży jest możliwy tylko przy pomocy technologii wspomaganego rozrodu. A czasami kobieta nie może sama począć i znieść tego dziecka. W tym przypadku proponuje się jej zastępczą matkę i programy dawców.

Ponadto, nie należy zapominać, że zaburzenia endokrynologiczne, często prowadzi do niższości funkcjonalnej warstwy śluzówki macicy i w ten sposób hamować normalne implantacji komórki jajowej. To, w połączeniu z niewystarczającą produkcją progesteronu i hCG, znacznie zwiększa ryzyko aborcji na bardzo wczesnym i wczesnym etapie. W tym przypadku kobieta nie może podejrzewać poczęcia, ponieważ opóźniona miesiączka jest regularną dysfunkcją.

Poprzednia dysfunkcja miesiączkowa jest uważana za czynnik potencjalnie komplikujący przebieg ciąży. Takie kobiety wymagają specjalnej uwagi. Często, aby przedłużyć ciążę, muszą zażywać określone leki hormonalne. Według statystyk, u pewnej liczby kobiet po porodzie, zaburzenie cyklu miesiączkowego jest samopoprawiające się (o warunkach miesięcznego wyleczenia, w naszym artykule na temat linku). A kolejne ciąże mogą atakować bez żadnych szczególnych trudności.

Egzamin

W większości przypadków NOMC mają korzystne rokowanie, ponieważ są spowodowane zmianami, które nie zagrażają życiu kobiet. Nie należy jednak zapominać, że do 10% przypadków jest spowodowanych chorobami onkoginekologicznymi o różnej lokalizacji. Dlatego rozpoznanie tego stanu wymaga dokładnego zbadania w celu ustalenia prawdziwej przyczyny zaburzeń miesiączkowania, określenia charakteru i ciężkości zmian. Jest to taktyka, która pozwoli Ci wybrać optymalną terapię korekcyjną lub przeprowadzić radykalne leczenie w odpowiednim czasie.

Badanie podstawowe powinno obejmować:

  • Dokładny wywiad położniczy i ginekologiczny, określający czas reklamacji, możliwe połączenie z wszelkimi czynnikami, fakt już istniejących przed zaburzeniami miesiączkowania, wiek menarche (pierwszej miesiączki), prawdopodobieństwo poczęcia. Konieczne jest poznanie przeniesionych chorób i operacji, liczby i czasu trwania aborcji i porodu, przebiegu i wyniku poprzednich ciąż. Istotne jest również przyjmowanie jakichkolwiek leków, rodzaj zastosowanej antykoncepcji.
  • Badanie ginekologiczne pochwy i szyjki macicy w lusterkach, dwukanałowe badanie narządów miednicy. Ten można wykryć zmiany strukturalne widzialnego (proliferacja śluzówki wad, odkształcenia, przebarwienia, opuchlizna), żylaki powierzchowne żyły transformacji, zmiana konturu, wielkości i położenia macicy i przydatków konsystencję. Oceniana jest również postać wydzieliny z pochwy i kanał szyjki macicy.
  • Zabieranie wymazów ze ścian pochwy, gąbek kanału szyjki macicy, cewki moczowej w przypadku głównych infekcji układu moczowo-płciowego (STD), stopień czystości.
  • Rozmrozić onkocytologię z szyjki macicy, co jest szczególnie ważne w obecności patologicznych ognisk.
  • Wykluczenie ciąży. W tym celu przeprowadza się szybki test moczu lub określa poziom hCG we krwi.
  • Definicja statusu hormonalnego. Konieczna jest ocena poziomu głównych hormonów regulujących pracę jajników i cyklu miesiączkowego. Należą do nich estrogeny, progesteron, hormony przysadki - LH (luteinizowanie), FSH (stymulowanie pęcherzyków), prolaktyna. W wielu przypadkach wskazane jest również określenie działania tarczycy i nadnerczy, ponieważ na funkcjonowanie tych gruczołów wpływa również funkcjonowanie jajników.
  • Ultradźwięki narządów miednicy. Najczęściej wykorzystywane są czujniki przezpochwowe i brzuszne. Jest to wystarczające do pełnego zbadania macicy i jej szyi, przydatków, włókna parametrycznego, naczyń krwionośnych i regionalnych węzłów chłonnych. W przypadku zaoszczędzonej błony dziewiczej w razie potrzeby stosuje się czujnik odbytu zamiast pochwy. Ultradźwięki to najbardziej dostępna i jednocześnie dość informatywna metoda wizualizacji narządów wewnętrznych.
  • Badanie histologiczne błony śluzowej macicy uzyskane w wyniku oddzielnego diagnostycznego łyżeczkowania szyjki macicy i jamy macicy. Widoczne jest to głównie w zespole hipermenstrualnym i krwotoku.

Jeśli istnieją wskazania na drugim etapie badania, stosuje się zaawansowane techniki diagnostyczne (CT, MRI, PET i inne). Najczęściej są przepisywane na podejrzenie patologii onkoginekologicznej.

Zasady leczenia

Leczenie naruszeń menstruacji obejmuje kilka obszarów:

  • Przestań krwawić. W tym celu można stosować leki hormonalne, leki wpływające na krzepliwość krwi i kurczliwość macicy, a czasami skrobanie.
  • Korekta istniejących zaburzeń hormonalnych, czyli zapobieganie powtarzającym się zaburzeniom miesiączkowania. Schemat leczenia dobierany jest indywidualnie, w oparciu o profil endokrynologiczny pacjenta.
  • Decyzja w sprawie wykonalności leczenia chirurgicznego w celu wyeliminowania głównego czynnika sprawczego lub korekty istniejących anomalii rozwojowych.
  • Jeśli to konieczne, środki mające na celu stymulację rozwoju macicy i aktywację jajników. Szeroko stosowane różne techniki fizjoterapii, cykliczne leczenie witaminowe, fitoterapia.
  • Korekta współistniejących zaburzeń (zaburzenia psychowegetatywne, zespół anemiczny itp.).
  • Korekta otrzymanej terapii dla choroby podstawowej. Na przykład podczas przyjmowania leków psychotropowych można zalecić zastąpienie ich bardziej nowoczesnymi, wysoce celowanymi lekami. Oczywiście, ostateczna decyzja w sprawie korekty terapii nie jest akceptowane ginekologa, lekarz (np psychiatra, neurolog).
  • Jeśli jest to pożądane, zapłodnienie jest złożonym leczeniem niepłodności z zastosowaniem zachowawczych i, jeśli to konieczne, chirurgicznych (endoskopowych) technik, szybkiego podejmowania decyzji o stosowności stosowania wspomaganych technologii reprodukcyjnych.

Naruszenie cyklu menstruacyjnego jest bardzo częstym problemem. A jego znaczenie nie zmniejsza się, pomimo osiągnięć współczesnej medycyny. Na szczęście wiele form takich zaburzeń jest podatnych na korektę. A dzięki szybkiemu dostępowi kobiety do lekarza często można uniknąć powikłań, utrzymać wysoką jakość życia pacjentów, a nawet poradzić sobie z towarzyszącą im niepłodnością.

Naruszenie cyklu miesiączkowego

Naruszenie cyklu menstruacyjnego jest oznaką zmiany normalnego funkcjonowania narządów płciowych. Podejrzenia dotyczące naruszenia powinny powodować rzadkie, częste, obfite lub złe miesięczne wydatki.

Aby rozpoznać chorobę w czasie, kobieta musi kierować się tym, co miesięczne uważa się za normalne. Normalny przebieg krwawienia miesiączkowego trwa 3-7 dni, a różnica między każdym nowym cyklem wynosi 21-35 dni. Tak duża różnica między liczbą dni wiąże się z cechami każdego indywidualnego organizmu. Czujność u kobiet powinna powodować opóźnienie o co najmniej 2 tygodnie.

Etiologia

Często przyczyny cyklu miesiączkowego są związane z dysfunkcją hormonalną jajników, co wywołuje niestabilną manifestację krwawego rozładowania. Jednak etiologia choroby wiąże się z wieloma innymi czynnikami. Stres psychiczny i fizyczny jest jedną z najczęstszych przyczyn zaburzeń cyklu miesiączkowego. Wpływają na funkcjonowanie organizmu, w tym na kobiece tło hormonalne. Częste przyczyny stresujących sytuacji psychicznych mogą być przeciążone, zmiana zwykłego tempa życia, lęków, kompleksów, doświadczeń. Takie naruszenie w zwykłym życiu kobiety prowadzi do nienormalnych przejawów cyklu.

Naruszenie cyklu menstruacyjnego ze stresem fizycznym charakteryzuje się dużymi obciążeniami, w tym organicznymi w codziennym menu. Hormonalna nierównowaga może również spowodować gwałtowny spadek lub wzrost masy ciała.

Niepowodzenia na tle hormonalnym są sprowokowane wszelkimi zmianami, w tym wykluczeniem intymnych relacji z życia kobiety. Naruszenia mogą wystąpić zarówno przy nieobecności, jak i wznowieniu kontaktów seksualnych.

Szczególnie często cykl jest łamany u dziewcząt, które właśnie rozpoczęły miesiączkę. Zjawisko to uważa się za normalne, ponieważ na początku powstawania wydzielin krwi nastolatek nie uformował jeszcze cyklu. Pierwsze miesiące mogą pojawić się za 10-14 lat, w zbyt dużej i długiej alokacji. Z biegiem czasu nieregularności miesiączkowe u dziewcząt ustępują, wydzielina staje się normalna.

Jeśli jednak kobiety zauważą jakiekolwiek naruszenia, lepiej natychmiast skonsultować się z ginekologiem, ponieważ wtedy mogą rozpocząć się poważne patologie.

W ciele kobiety wszystkie narządy są ze sobą bardzo powiązane. W procesie cyklu menstruacyjnego uczestniczą nie tylko system seksualny kobiety, ale także kora mózgowa, ośrodki podkorowe i inne narządy układu dokrewnego. Dlatego przyczyny mogą ukrywać się w procesach zapalnych innych układów ciała. Naruszenia w korze mózgowej obejmują takie czynniki prowokujące:

W przysadce mózgowej i podwzgórzu mogą również występować pewne nieprawidłowości, które powodują pojawienie się nowotworu lub neuroinfekcji wirusowej, co również prowadzi do zaburzeń cyklu.

Niepowodzenie w miesięcznym, według lekarzy, nadal może być spowodowane przez takie czynniki:

Naruszenie cyklu menstruacyjnego występuje również często po porodzie. Taki nienormalny proces jest promowany przez hiperprolaktynemię. Ten stan jest związany ze zwiększeniem stężenia prolaktyny we krwi, hormonu odpowiedzialnego za produkcję mleka matki.

Klasyfikacja

Naruszenie cyklu menstruacyjnego występuje dość często z powodu stresu i fizycznego przeciążenia. Jeśli jednak nie podejmiesz decyzji w odpowiednim czasie, kobieta może mieć poważne problemy zdrowotne. Etiologia nieprawidłowości może być bardzo zróżnicowana, a wszystkie te przyczyny mogą być manifestowane na różne sposoby. W związku z tym klinicyści sklasyfikowali zaburzenia cyklu miesiączkowego, które składają się z następujących typów:

  • algodismenorea - patologia powstaje w skurczach w podbrzuszu, bólach w dolnej części pleców, nudnościach, bólach głowy. Zaburzenie może rozwinąć się u dziewcząt w wieku od 14 lat i przez całe życie do menopauzy;
  • bolesne miesiączkowanie - charakteryzujące się niestabilnym przebiegiem cyklu, może objawiać się nagle, bez szczególnych objawów lub odwrotnie, występuje przedłużone opóźnienie;
  • Nadmiar miesiączkowania - nadmierna ilość wydalin przy normalnym czasie trwania;
  • krwotok miesiączkowy - utrzymuje się do 12 dni i charakteryzuje się silnym wydzielaniem krwi;
  • hypomenorrhea - niewielkie krwawe absolutorium;
  • polimenorea - przerwa między krwawieniem miesiączkowym nie większa niż 21 dni;
  • oligomenorrhaa - za krótka miesiąc lub dwa;
  • oposomenorea - rzadkie wydzielanie z dużą przerwą do 3 miesięcy;
  • urogenitalia - redukcja cyklu miesiączkowego do 21 dni lub nawet mniej.

Symptomatologia

Nienormalnie obfite miesięczne lub, odwrotnie, zbyt mało mają charakterystyczną symptomatologię. Wszelkie naruszenia w kobiecym ciele nie przechodzą bez śladu, więc można rozpoznać błąd w cyklu przez takie znaki:

  • zaburzona regulacja krwawienia;
  • znaczne opóźnienie;
  • silne wydzielanie z obecnością skrzepów;
  • skąpe miesiączki;
  • silne bolesne ataki o innym charakterze;
  • zespół napięcia przedmiesiączkowego.

W normalnym wyświetlaczem menstruacji kobiety nie występują znaczące objawy mogą czasami pojawić bóle rysunek w brzuchu, co nie jest szczególnie narusza ogólną rytm życia. Jeśli jednak dojdzie do naruszenia miesiączki, zespół bólu staje się zbyt silny, może oddać biodro i udo.

Intensywność zespołu można określić za pomocą takich wskaźników:

  • na utratę zdolności do pracy - ciężko jest wykonywać zwykłą pracę, siedzieć, ciągłe pragnienie położenia się;
  • przez liczbę leków przeciwbólowych.

Naruszenie cyklu miesiączkowego u nastolatków spowodowane jest silnym emocjonalnym przeciążeniem z powodu czekania na krwawe upławy. Taki znak jest niebezpieczny, ponieważ prawie niemożliwe jest ustalenie przyczyny wystąpienia choroby.

Diagnostyka

Przy rozpoznawaniu powyższych objawów kobieta potrzebuje diagnostyki, w ramach której przeprowadza się takie badania:

  • USG;
  • analiza histologiczna zeskrobek.

Aby zidentyfikować przyczyny anomalii w rozwoju wewnętrznych narządów płciowych, pacjent musi przejść takie metody diagnostyczne:

  • kolposkopia;
  • rozmaz na flory;
  • test pap;
  • badanie zakaźne.

Jeśli to konieczne, zalecana jest biopsja i wyłyżeczkowanie śluzowatego kanału szyjki macicy.

Jeśli kobieta ma skąpe objawy, musisz zrobić badanie na temat hormonów, a także na poziomie cukru. W przypadku całkowitej nieobecności miesiączki pacjentka zostaje zdiagnozowana z wykluczeniem ciąży. Aby to zrobić, możesz wykonać odpowiedni test.

Podczas diagnozowania, zwłaszcza ciąży, lekarz może przepisać analizę gonadotropiny kosmówkowej i ultrasonografii.

Przyczyną braku menstruacji może być również menopauza, która występuje u kobiet w wieku 42-47 lat. Aby ustalić tę diagnozę, przeprowadza się badanie hormonalne.

Leczenie

Leczenie zaburzeń miesiączkowania musi wystąpić u każdej kobiety. Terapia jest zalecana przez pacjenta w zależności od stanu, różnych anomalii, towarzyszących dolegliwości i objawów. Jeśli kobieta powoduje pojawienie się naruszeń w infekcji i stanach zapalnych, wtedy radzenie sobie z patologią pomoże leków przeciwbakteryjnych i fizjoterapii. Przy osłabionym ciele tonus może być poprawiony dzięki stałym i zrównoważonym odżywkom, ćwiczeniom i kompleksom witamin.

Sporo kobiet decyduje się poradzić sobie z problemem fitoterapii. Preparaty oparte na ziołach i naturalnych składnikach działają łagodniej, bez wywoływania różnych komplikacji.

Jeśli chodzi o eliminację zaburzeń miesiączkowania u kobiet z witaminami, ich stosowanie jest obowiązkowe. Jeśli pacjent ma zmiany patologiczne, lekarze powinni przestrzegać takich zasad terapii:

  • zmniejszyć ilość używanego płynu;
  • dodawać produkty mleczne do racji;
  • użyj kiszonej kapusty, dyni, pomidorów, drobiu, wołowiny.

Aby uregulować miesięczne lekarzy przepisać witaminy E w połączeniu z innymi grupami przydatnych mikroelementów.

Jeśli zaburzenie cyklu miesiączkowego jest wywołane zmianą szyjki macicy, pacjentowi poddawane jest kardynalne leczenie. W ramach tej terapii lekarz najpierw przeprowadza pełną diagnozę, a następnie może przepisać następujące metody chirurgii:

Jeśli nieprawidłowość leży w skąpych i nieregularnych przejawach, wówczas powoływana jest odpowiednia terapia w celu normalizacji wyładowania krwi.

Zapobieganie

Aby nie rozpocząć choroby, a następnie nie rozpocząć leczenia zaburzeń miesiączkowania, lekarze zalecają wszystkim dziewczętom i kobietom monitorowanie stanu zdrowia. Rodzice nastolatków powinni pamiętać, że miesiączki dziewcząt powinny być w wieku 10-14 lat, jeśli ich pojawienie się opóźnia, oznacza to patologiczny proces.

Lekarze oferują takie środki zapobiegawcze:

  • prowadzić kalendarz menstruacyjny;
  • odwiedzić ginekologa;
  • być zaangażowanym w leczenie wszystkich chorób ginekologicznych, patologii gruczołów dokrewnych i chorób narządów wewnętrznych;
  • zrównoważyć menu;
  • uprawiać sport i prowadzić aktywny tryb życia.

W ostatnim punkcie warto zachować ostrożność, ponieważ nadmierne obciążenia sportowe mogą powodować zerwanie cyklu.

"Naruszenie cyklu menstruacyjnego" obserwuje się w chorobach:

Otyłość brzuszna jest najczęstszą, ale jednocześnie najbardziej niebezpieczną formą nadwagi. Należy zauważyć, że choroba najczęściej dotyka mężczyzn, a kobiety rozwijają się stosunkowo rzadko. Służenie jako źródło choroby może być zarówno złym sposobem życia, jak i przyczynami mającymi patologiczną podstawę. Ponadto wpływ genetycznych predyspozycji nie jest wykluczony.

Awitaminoza to bolesny stan osoby, który pojawia się w wyniku ostrego niedoboru witamin w ludzkim ciele. Rozróżnij między awitaminozy wiosną i zimą. Ograniczenia dotyczące płci i grupy wiekowej, w tym przypadku nie.

Gruczolakorak jest procesem onkologicznym, który prowadzi do rozwoju złośliwych formacji w komórkach gruczołowych i nabłonkowych. Wobec faktu, że prawie całe ludzkie ciało składa się z takich komórek, ten typ raka nie ma ograniczeń dotyczących lokalizacji. W medycynie często określa się go mianem raka gruczołowego. Dokładna etiologia rozwoju tej choroby nie jest znana. Nie ma ograniczeń dotyczących płci. W grupie wiekowej ryzyka osoby w wieku od 40 do 85 lat, w zależności od rodzaju dolegliwości.

Gruczolak przysadki jest nowotworem łagodnego typu, który powstaje na podstawie tkanki gruczołowej i jest zlokalizowany głównie w okolicy przedniego płata przysadki mózgowej. Gruczolak przysadki, którego objawy obejmują cały kompleks objawów, sam w sobie jest zjawiskiem niedostatecznie zbadanym pod względem przyczyn jego występowania, natomiast cechy symptomatologii są bezpośrednio determinowane przez cechy wzrostu tego nowotworu.

Adenoma nadnercza nadnercza jest najczęstszym nowotworem tego narządu. Ma łagodny charakter, obejmuje tkankę gruczołową. U mężczyzn choroba jest diagnozowana 3 razy rzadziej niż u kobiet. Główną grupą ryzyka są osoby w wieku od 30 do 60 lat.

Polipa gruczolakowego (SYN gruczolak, polip gruczołowy). - najczęściej tworzenie łagodne z możliwych lokalizacji w każdym narządzie, ale najczęściej znajduje się w macicy, żołądek i jelita. Główne zagrożenie związane z nowotworem polega na tym, że przy przedłużonym braku leczenia istnieje duże prawdopodobieństwo złośliwości ogniska w jelicie.

Zapalenie przydatków jest jednostronnym lub obustronnym zapaleniem przydatków, w tym jajowodów i jajowodów. Zapalenie tego typu powstaje w wyniku działania różnych mikroorganizmów, które mogą być przenoszone w postaci ostrej lub przewlekłej. Należy zauważyć, że zapalenie przydatków, którego objawy są dość powszechne wśród kobiet, określając samą chorobę jako jedną z najczęstszych w dziedzinie chorób ginekologicznych, charakteryzuje się również występowaniem częstych nawrotów. Co więcej, zapalenie jest z reguły wychwytywaniem obu narządów naraz, a jego niebezpieczeństwo polega na powstawaniu następnej niepłodności na co piątą chorą kobietę.

Brak owulacji - awaria w ciele kobiety, dzięki którym zaburzone funkcjonowanie jajników - zatrzymać ich miesięczne uwolnienie dojrzałej jaj, co prowadzi do zaburzenia cyklu miesiączkowego i niepłodność. Istnieje wiele przyczyn, które mogą powodować nieprawidłowe funkcjonowanie ciała kobiety. Grupa ryzyka obejmuje kobiety w wieku rozrodczym - od 14 do 35 lat.

Autoimmunologiczne zapalenie wątroby - zmian patologicznych główne narządy krwiotwórcze, wątroba, która jest o nieznanej etiologii, i prowadzi do uszkodzenia komórek wątroby z dalszym rozwojem niewydolności wątroby. Spośród wszystkich patologii wątroby autoimmunologiczne zapalenie wątroby zajmuje około 25%, cierpiąc z powodu zarówno dzieci, jak i dorosłych. Kobiety są podatne na tę patologię 8 razy częściej niż mężczyźni.

Autoimmunologiczne zapalenie tarczycy jest chorobą autoimmunologiczną tarczycy, która charakteryzuje się przewlekłym przebiegiem. W miarę rozwoju następuje stopniowe i długotrwałe niszczenie tyreocytów. W rezultacie stan niedoczynności tarczycy zaczyna się rozwijać. Statystyki medyczne są takie, że dolegliwość występuje w 3-11% całkowitej populacji.

Żylaki miednicy małej - stan patologiczny, w którym krew zamiast normalnego krążenia jest rzucana wzdłuż łóżka (refluks) z powrotem do żyły jajnika. Cierpi z powodu tej choroby są często kobiety w wieku rozrodczym, ze spustem, który wywołuje chorobę często staje się łożyska i urodzenia dziecka, ponieważ w czasie ciąży zwiększa się macica znacznie pod względem wielkości i naciska na żyły, nie pozwalając krwi krążyć normalnie. W tym samym czasie nastoletnie dziewczęta mogą czasem spotkać się z taką chorobą.

Zapalenie macicy jest patologią, która powstaje w wyniku wejścia chorobotwórczych mikroorganizmów do jamy ciała narządu. Dość często zapalenie wpływa zarówno na jajowody jak i jajowody. Dlatego w medycynie choroby te łączą "choroby zapalne narządów miednicy" w jedną grupę. Lekarzy w tej grupie chorób obejmują patologiczne procesy zapalne w macicy i przydatków miednicy otrzewnej miednicy i tkanki tłuszczowej.

Zapalenie jajników jest ostrym lub przewlekłym procesem patologicznym, który atakuje żeńskie gruczoły rozrodcze i powoduje zaburzenia ich normalnego funkcjonowania. Dość często patologii towarzyszy porażka jajowodów - w takich sytuacjach choroba nazywana jest zapaleniem jajowodów lub zapaleniem przydatków.

Wypadanie macicy - zmiana położenia narządów wewnętrznych narządów układu kobiety z częściowego lub całkowitego wyjścia z macicy przez szczelinę seksualnego. W trakcie rozwoju choroby pacjent odczuwa silny ból i napięcie w okolicy kości krzyżowej, uczucie obecności ciała obcego w genitaliów szczeliny, mikcji i wypróżnienia jelit, zwiększenie bólu podczas seksu, a także dyskomfort podczas ruchów.

Mlekotoku - chorobą, która rozwija się zwiększenie hormonu prolaktyny krwi, na którym jest przydział siary lub mleka od sutka. W większości przypadków zjawisko to występuje u kobiet, ale nie oznacza to, że mężczyźni i dzieci nie mogą narzekać na objawy choroby.

Ganglionevrit jest stanem zapalnym węzła nerwowego współczulnego układu nerwowego, któremu towarzyszy porażka procesów nerwowych. Podstawową przyczyną takiej dolegliwości jest przepływ w ciele procesu zakaźnego zarówno w postaci ostrej, jak i przewlekłej. Ponadto istnieje kilka czynników predysponujących.

Hiperostoza - jest patologicznym stanem kości, któremu towarzyszy wysokie stężenie substancji kostnej w niezmienionej tkance kostnej, co prowadzi do jej patologicznej proliferacji. Głównym powodem rozwoju choroby jest zwiększone obciążenie tej lub innej kości.

Przerost endometrium - patologicznych procesów, w wyniku których tkanki śluzówki macicy rośnie i nieprawidłowego działania układu rozrodczego. W wyniku tego patologicznego procesu znacznie zmniejsza się możliwość zajścia w ciążę i normalnego rodzenia dziecka. Hiperplazja endometrium i ciąża nie są zgodnymi pojęciami.

Hipomanja (zaburzenie nastroju) jest zaburzeniem afektywnym charakteryzującym się początkowym stopniem manii i prawie całkowitym brakiem obrazu klinicznego charakterystycznego dla choroby psychicznej.

Niedoczynność przysadki - patologiczny sposób, w którym przerywa się działanie przedniego płata przysadki, co powoduje zmniejszoną aktywność gruczołów wydzielania wewnętrznego. Obraz kliniczny będzie zależeć od tego, które hormony nie są już produkowane w odpowiedniej ilości.

Zespół podwzgórza - zespół zaburzeń, których pojawienie się jest wynikiem naruszenia podwzgórza. Choroba często rozwija się w okresie dojrzewania i wieku reprodukcyjnego. Przedstawiciele słabszej płci są kilkakrotnie bardziej niż mężczyźni. Problem tego zaburzenia polega na tym, że jest on dość powszechny, w większości przypadków dotyka młodych ludzi, rozwija się szybko i ma wiele komplikacji.

Niedoczynność tarczycy jest stanem, który występuje na tle długiego i uporczywego braku hormonów tarczycy wytwarzanych przez tarczycę. Niedoczynność tarczycy, objawy skrajnego stopnia ich manifestacji u dorosłych obserwowane w postaci obrzęk śluzowaty z charakterystycznym ciężkim obrzęk tkanek i narządów u dzieci objawia się w postaci kretynizm, cechy, które są nie tylko w redukcji funkcji tarczycy, ale również w opóźnionym psychicznego i fizycznego rozwój.

Hirsutyzm u kobiet jest patologicznym stanem, w którym obserwuje się nadmierne owłosienie męskie. Ta dolegliwość jest bezpośrednio związana ze wzrostem stężenia androgenów w ciele kobiety. Częściej patologia rozwija się w płci pięknej w wieku reprodukcyjnym - od 20 do 40 lat. Zwykle jest to połączone z cyklem menstruacyjnym lub z niepłodnością.

Rzeżączka jest przenoszone drogą płciową charakter choroba zakaźna, znamienny śluzowe narządów moczowo-płciowego, usta, oczy i odbytnicy. Wpływa na tę dolegliwość, zarówno męską jak i żeńską, więc objawy rzeżączki dla każdego z nich są różne.

W naszym organizmie jest wiele hormonów, które odgrywają ważną rolę. Wszystkie są produkowane w pewnej ilości, co gwarantuje stabilną pracę wszystkich narządów i systemów. Ale jeśli ilość tych lub innych hormonów zmieni się w kierunku wzrostu lub spadku, powstaje nierównowaga hormonalna. Tak więc, pytanie, co za nieskuteczność hormonalna, można odpowiedzieć jednym zdaniem - jest to naruszenie proporcji różnych hormonów w naszym ciele.

Neuropatia cukrzycowa jest konsekwencją ignorowania objawów lub braku terapii kontrolującej cukrzycę. Istnieje kilka czynników predysponujących do pojawienia się takiego zaburzenia na tle choroby podstawowej. Głównym jest uzależnienie od złych nawyków i wskaźników wysokiego ciśnienia krwi.

Dystopia nerki jest chorobą wrodzoną, która charakteryzuje się naruszeniem topografii narządów. Może być jedno- lub dwustronny. Lekarze zauważają, że taka wrodzona patologia występuje dość rzadko - u jednego z 800-1000 dzieci. Leczenie może być zarówno zachowawcze, jak i radykalne, stosuje się je tylko wraz z rozwojem współistniejących powikłań.

Dysfunkcje jajników - naruszenie hormonalnej funkcji układu rozrodczego. Zaburzenie to często rozwija się na tle naruszeń w systemie hormonalnym, jak również w stanach zapalnych w wewnętrznych żeńskich narządach płciowych. Największym niebezpieczeństwem jest to, że dysfunkcja jajników może wywołać raka piersi, a nawet niepłodność.

Gruczołowy rozrost endometrium jest patologiczną proliferacją tkanki endometrium. Wraz z postępem choroby stają się one gęstsze i grubsze. W rezultacie może rozwinąć się rak. Ten stan patologiczny powoduje zakłócenie pracy całego układu rozrodczego kobiety. Kobiety w wieku rozrodczym i podczas menopauzy są najbardziej podatne na dolegliwości.

Opóźnienie miesiączki - naruszenie czynności menstruacyjnej, które objawia się brakiem krwawienia miesiączkowego przez ponad 35 dni (nadmiar normalnego cyklu). Może to być spowodowane zarówno przyczynami fizjologicznymi (premenopauza, poród, itp.), Jak i zaburzeniami funkcjonalnymi i organicznymi. Należy od razu zauważyć, że opóźnienie miesięcznika przez 5 dni nie jest patologią. Ginekolodzy uważają, że normą jest opóźnienie o 5-10 dni, ale nigdy więcej. Nawet opóźnienie o 9-10 dni jest poważnym powodem wizyty u lekarza.

Strona 1 z 3

Przy pomocy ćwiczeń fizycznych i samokontroli większość ludzi może obejść się bez leczenia.

Naruszenie cyklu miesiączkowego

Naruszenie cyklu miesiączkowego - to zaburzenie rytmu i natury normalnej menstruacji. Naruszenie cyklu menstruacyjnego nie może być wyeliminowane bez wyeliminowania jego przyczyny, dlatego główną metodą leczenia zaburzeń miesiączkowania jest leczenie podstawowej patologii. Tak więc, na przykład, jeśli naruszenie funkcji menstruacyjnej wywołało proces zapalny w macicy lub przydatkach, właściwy rytm miesiączki można przywrócić dopiero po wyeliminowaniu zakażenia za pomocą terapii przeciwbakteryjnej.

Cykl miesiączkowy jest hormonozależnym, cyklicznie powtarzanym procesem anatomicznym i fizjologicznym, który zapewnia płodność. Cykle menstruacyjne są podzielone między sobą przez pierwszy dzień miesiączki, to znaczy koniec poprzedniego cyklu i początek następnego. Przeciętny normalny czas trwania każdego cyklu miesiączkowego wynosi około 28 dni, ale dopuszczalne są wahania w granicach 25-35 dni.

Miesiączka jest fizjologicznym, krótkim krwawieniem z macicy związanym z odrzuceniem wewnętrznej warstwy (endometrium). Czas trwania prawidłowej miesiączki nie powinien przekraczać siedmiu dni, a fizjologiczna utrata krwi podczas normalnej menstruacji nie powinna przekraczać 150 ml. Z oczywistych względów, kobieta jest trudno odpowiedzieć na pytanie, ile krwi jest tracona w trakcie miesiączki, więc tradycyjnie uważanych za - jeśli kobieta zmienia się każdego dnia nie więcej niż cztery poduszki, utrata krwi nie jest nadmierne.

Nie ma jednego wiarygodnego kryterium dla "normalności" wskaźników cyklu menstruacyjnego. Powszechnie uważa się, że jeśli cykl menstruacyjny kobiety nie zmienia się i pozwala jej rodzić dzieci, jest to normalne dla niej.

Cykl menstruacyjny powstaje w wyniku złożonego łańcucha kolejnych zmian w wielu narządach i układach:

- Mózg. W jego strukturach - przysadce i podwzgórzu, powstają ważne substancje biologicznie czynne, dzięki którym mózg "przekazuje polecenie" jajnikom. W przysadce mózgowej syntetyzowane są hormony kontrolujące cykl menstruacyjny - stymulowanie folikulotropowe (FSH) i luteinizujące (LH).

- Jajnik. Służą one jako źródło estrogenów (estradiol i estriol), a także progestageny (progesteron). Za pomocą hormonów jajniki "przekazują polecenia" macicy. Również w jajnikach rodzi się jajo - przodek ludzkiego życia.

- Rurki jajowodów. Aby ciąża się rozwijała, zapłodnione jajeczko musi dostać się do macicy i przeniknąć do endometrium. Rurki jajowate pełnią funkcję transportową: za pomocą falopodobnych ruchów ścianka rurki przenosi zapłodnione jajeczko do jamy macicy. W przeddzień owulacji, rurki macicy nieco wydłużone, stają się bardziej elastyczne, a ich ścianka pogrubia.

- Macica. W endometrium pojawiają się miesięczne cykliczne proliferacje i odrzucenie wewnętrznej warstwy śluzowej, które "kierują" hormonami jajników.

- Pochwa. Strukturalne zmiany w nabłonku jamy pochwy związane są z przygotowaniem zewnętrznego kanału rodnego dla potencjalnej ciąży. Błona śluzowa pochwy pogrubia się w pierwszej połowie cyklu, a ściana pochwy staje się bardziej elastyczna.

- Gruczoły sutkowe. W przeddzień następnego miesięcznego gruczołów piersiowych nieco wzrasta i stają się gęstsze (szorstkie).

Normalny cykl menstruacyjny jest zawsze dwufazowy. Pierwsza faza (pęcherzykowa) jest kontrolowana przez hormon folikulotropowy i jest związana z dojrzewaniem komórki jajowej w jajniku. Jajnik duża liczba pęcherzyków pierwotnych - „bubble” z cieczy, otoczony warstwą pęcherzykowych komórkach nabłonkowych, do wnętrza której dojrzały zalążek. Pęcherzyk i jajo dojrzewają symetrycznie. Podczas jednego cyklu miesiączkowego może rosnąć tylko jedno jajo.

Równoległe zmiany w jajnikach pod kontrolą estrogenów w macicy rozpoczyna proces wytwarzania potencjalnej ciąży: endometrium wzrostem objętości ze względu na zwiększoną proliferacją (proliferacji) wewnętrznej warstwy i atakuje naczyń krwionośnych.

W połowie cyklu menstruacyjnego, efekt FSH zmniejsza się, dojrzały pęcherzyk pęka, uwalniając pełnowartościowy zalążek do jamy miednicy. Ta chwila nazywa się owulacją. Żywotne jajo może żyć nie więcej niż dwa dni, a następnie, jeśli zapłodnienie nie nastąpi, ginie.

Śmierć jajko oznacza, że ​​ciąża nie odbędzie, a wszystko miało miejsce „przygotowawcze” zmiany muszą zostać wyeliminowane, która odbywa się w następnym, drugim etapie cyklu: zarośnięte warstwa wewnętrzna zaczyna być odrzucone endometrium. Wszystkie zachodzące procesy są kontrolowane głównie przez hormon luteinizujący, więc druga połowa cyklu nazywana jest fazą lutealną, rozpoczyna się po owulacji i kończy się kolejną miesiączką.

Przyczyny zaburzeń cyklu miesiączkowego mogą być związane zarówno z chorobami narządów płciowych, jak i ze zmianami w układzie przysadka-podwzgórze. Na charakter miesiączkowania mogą również wpływać choroby nie-ginekologiczne.

Fizjologiczny charakter może stanowić naruszenie cyklu menstruacyjnego z menopauzą lub u nastolatków. W dojrzewania oznaczone młodzieńczego krwawień związanych z niedoskonałością mechanizmu regulacji hormonalnej podczas menopauzy i, zaburzenia miesiączkowania związane z rakiem jajnika funkcjonalnej.

Normalna, fizjologiczna sytuacja jest naruszeniem cyklu miesiączkowego podczas ciąży w postaci całkowitego braku miesiączki przez 10 do 12 miesięcy.

Naruszenia cyklu miesiączkowego obejmują:

- zmiana czasu trwania;

- zwiększenie lub zmniejszenie utraty krwi;

- całkowite zaprzestanie czynności menstruacyjnej.

Problem związany z zaburzeniami miesiączkowania determinuje jego związek z funkcją reprodukcyjną pacjentów. Zaburzenia czynności miesiączkowania często łączone są z niepłodnością.

Nie zawsze łatwo jest ustalić wiarygodny powód nieprawidłowości menstruacyjnych. Wyszukiwanie diagnostyczne rozpoczyna się od rozmowy z pacjentem i może prowadzić do złożonych badań instrumentalnych.

Terapia zaburzeń miesiączkowania oznacza eliminację jej przyczyny.

Przyczyny nieprawidłowości menstruacyjnych

Cykl miesiączkowy powstaje przy udziale dużej liczby czynników zewnętrznych i wewnętrznych. Na jego naturę wpływają warunki środowiskowe, natura pożywienia, stres, nadmierna aktywność fizyczna i warunki klimatyczne. Nie każda odchyłka funkcji menstruacyjnej od zwykłej normy może być uznana za patologię. U 70% doskonale zdrowych kobiet, nieregularne zaburzenia cyklu miesiączkowego pojawiają się w ciągu życia, przechodzą same i nie mają negatywnych konsekwencji. Jeśli ciało jest zdrowe, pokonuje naruszenia wynikające z wewnętrznych mechanizmów kompensacyjnych.

Aby zidentyfikować źródło nieregularności miesiączkowania, konieczne jest ustalenie, czy pacjent ma normalne miesiączkowanie w przeszłości. Jeśli nie było, a miesiączka zawsze miała charakter patologiczny, to uważa się, że zaburzenia miesiączkowania spowodowane są wrodzonymi przyczynami.

Nieprawidłowe zaburzenia miesiączkowania u młodzieży występuje w czasie jego formowania (do 18), w postaci młodzieńczego krwawienie w wieku rozrodczym (18-47 lat), często jest związana z chorobami ginekologicznych, a przed menopauzą prowokuje naturalnym niedoborem estrogenu.

Fizjologiczne zaburzenie cyklu menstruacyjnego z menopauzą występuje tylko w okresie przed uporczywą menopauzą. Jeśli krwawienie wystąpi po całkowitym braku miesiączki przez rok, jest uważane nie tylko za patologiczne, ale także niebezpieczne, ponieważ może wskazywać na złośliwy proces.

W niektórych sytuacjach dysfunkcja miesiączkowa wydaje się normalna. Przykładem jest naruszenie cyklu miesiączkowego podczas ciąży z powodu braku miesiączki.

Normalny i stanowi naruszenie cyklu miesiączkowego po porodzie tylko w ciągu pierwszych dwóch do trzech miesięcy. W czasie ciąży występują znaczące zmiany wewnątrzwydzielnicze, a organizm potrzebuje czasu, aby to zrekompensować. Jednakże, jeśli po określonym czasie miesiączki funkcji nie zostanie przywrócone, cykl miesiączkowy po porodzie może wskazywać na rozwój zespołu neuroendokrynnych związanych z tłumieniem poporodowej funkcji jajników.

Naruszenie cyklu menstruacyjnego jest obecne w klinice ponad jedną trzecią wszystkich dolegliwości ginekologicznych. Istnieje kilka opcji rozwoju zaburzeń miesiączkowania:

- Wersja jajników. Zastawem normalnej funkcji menstruacyjnej jest dwufazowy owulacyjny cykl menstruacyjny. Każda zmiana struktury lub funkcji jajników, co prowadzi do przerwania tworzenia pełnego procesu owulacyjnego prowadzi do zakłóceń w normalnym cyklu menstruacyjnym (zapalenie, zaburzenia rozwojowe, działania jajników, itd.).

- Wersja maciczna. Procesy patologiczne w endometrium, prowadzące do zaburzeń mechanizmów ich proliferacji i / lub odrzucenia, a także zmiany funkcji kurczliwej macicy. Obejmują one procesy infekcyjne i zapalne w endometrium, polipach, endometriozie, mięśniakowatościach, stanach po manipulacji diagnostycznych (skrobanie, biopsja aspiracyjna, histeroskopia i tym podobne). Względną przyczyną zaburzeń miesiączkowania jest antykoncepcja wewnątrzmaciczna. Czasami obecność ciała obcego (spirala) w jamie macicy koliduje z jego całkowitym zmniejszeniem, więc występuje wzrost czasu trwania miesiączki i ilość utraconej krwi.

Dość często występuje nieregularne miesiączki po aborcji z powodu traumatycznego uszkodzenia mechaniczne endometrium i gwałtowna zmiana poziomu hormonów. Jednak nieregularne miesiączki po aborcji są nie tylko związane z czynnikami hormonalnymi i uraz endometrium, ale wraz z rozwojem powikłań po proceduralnych - nieperforowanej kanału szyjki macicy, części płodowych (niekompletne aborcji) lub zakażenia.

- Opcja centralna. Występuje na tle naruszenia hormonalnej regulacji cyklicznych zmian w narządach płciowych od strony przysadki-podwzgórza.

Naruszenie normalnej czynności menstruacyjnej często towarzyszy cukrzycy, chorobom wątroby, nadnerczy i tarczycy. U pacjentów z otyłością ryzyko wystąpienia dysfunkcji hormonalnej wzrasta dziesięciokrotnie.

Nieregularne miesiączkowanie może być wywołane przez nieprawidłowe przyjmowanie pewnych leków: hormonów, antykoagulantów, leków przeciwdepresyjnych i tak dalej.

Nadmierne zauroczenie współczesnych kobiet technikami odchudzania doprowadziło do pojawienia się dużej liczby pacjentów z dysfunkcją miesiączkowania. Niedobór masy ciała (zwłaszcza jej gwałtowny spadek) zagraża normalnemu cyklowi miesiączkowemu nie mniej niż otyłość.

Czasami nie można ustalić wiarygodnej przyczyny zaburzeń miesiączkowania.

Objawy nieprawidłowości menstruacyjnych

W celu zbadania charakteru naruszenia funkcji miesiączkowego musi uwzględniać cykliczność, czasu trwania i intensywności krwawienia miesiączkowego i utraty krwi. Zazwyczaj podczas wywiadu pacjent wyraźnie wskazać charakter pojawiających się zmian w zwykłym cyklu miesiączkowego i może pomóc ustalić przyczynę ich wygląd (stres, hipotermia, aborcja, nasilenie chorób endokrynologicznych, itp..). Często, oprócz zmiany czynności menstruacyjnych, w skargach pacjentów występuje bezpłodność.

Warianty naruszeń funkcji menstruacyjnej są warunkowo podzielone na kilka głównych (ale niekoniecznie) grup:

- Krwotok miesiączkowy (hipermenorrhea). Regularne miesiączki ze znaczną utratą krwi (ponad 100 ml). Częściej występują u kobiet z patologią tarczycy lub chorobami układu krwiotwórczego. Towarzyszyć hiperplastycznemu stanowi endometrium.

- Metrorrhagia. Acykliczne krwawienie z macicy o różnym nasileniu i czasie trwania bez wyraźnych ram czasowych. Może być krótki lub długi. Ilość utraconej krwi przy każdym krwawieniu nie jest taka sama.

- Polymenorea. Krwawienie z macicy z przerwami krótszymi niż 21 dni o cyklicznym charakterze.

- Hypomenorrhea. Regularne miesiączki z redukcją całkowitej utraty krwi. Istnieje znaczny dzienny spadek liczby utraconej krwi lub skraca się okres menstruacji.

- Oligomenorrhea. Rzadka miesiączka. Całkowita liczba miesiączek w ciągu roku nie przekracza siedmiu.

Dysfunkcjonalne krwawienie z macicy. Opracowany pod nieobecność patologii organicznej w narządach płciowych. Zwykle, zaburzenia miesiączkowania u młodzieży jest dysfunkcyjny charakter i odnosi się do pojawienia formacyjnego okresie normalnego funkcjonowania miesiączkowego i otrzymany dysfunkcyjnych krwawień u kobiet po 45 roku życia związanych z jego zaniku.

- Brak miesiączki. Całkowity brak menstruacji o charakterze pierwotnym w pokonywaniu 18-letniej linii dziewcząt lub przerwaniu normalnej miesiączki przez sześć miesięcy lub dłużej (wtórne miesiączkowanie).

Czasami naruszenie cyklu miesiączkowego nie może być przypisane do jednej z tych grup, ponieważ ma ona charakter mieszany.

Podczas rozmowy z pacjentem zwracaj uwagę na jej wiek, wagę, stan skóry, zbieraj informacje o obecności chorób nie-ginekologicznych.

Badanie ginekologiczne pomaga zidentyfikować towarzyszącą patologię ginekologiczną: choroby zapalne narządów płciowych, mięśniaki macicy, patologię szyjki macicy itp.

Diagnostyka laboratoryjna dostarcza cennych informacji na temat anemii i infekcji narządów płciowych, stanu układu krzepnięcia krwi. Oznaczanie poziomu hormonów we krwi (FSH, LH, progesteron, estradiol) pomaga zrozumieć naturę zaburzeń hormonalnych i wybrać właściwą metodę terapeutyczną dla ich poprawiania.

W celu wyjaśnienia stanu macicy i przydatków wykonuje się skanowanie ultradźwiękowe. Metoda ta pozwala badać strukturalne nieprawidłowości tkanek jajnika w celu określenia obecności lub braku pęcherzyków i endometrium grubość, mierzoną i odnoszą się do fazy cyklu menstruacyjnego.

W złożonej sytuacji klinicznej wymagane jest szczegółowe badanie stanu endometrium za pomocą histeroskopii, a następnie pobranie materiału do badania histologicznego.

Naruszenie funkcji menstruacyjnych oznacza ogromną liczbę możliwych przyczyn, dlatego wyszukiwanie diagnostyczne zawsze odbywa się od prostych do złożonych, co może zająć dużo czasu.

Leczenie nieprawidłowości menstruacyjnych

Kompleks środków terapeutycznych zależy od przyczyny i charakteru nieprawidłowości menstruacyjnych i nie zawsze wiąże się z długim i złożonym leczeniem. W niektórych przypadkach wystarczy wyeliminować zewnętrzne przyczyny prowokacyjne - stres, nadmierny wysiłek fizyczny, wyniszczające diety lub przejadanie się itp.

Obfite krwawienie, któremu towarzyszy gwałtowne pogorszenie stanu pacjenta i niedokrwistość, wymaga hospitalizacji. Leczenie szpitalne rozpoczyna się od zatrzymania krwawienia i leczenia anemicznego. Kiedy krwawienie ustanie, zacznij tworzyć normalny cykl menstruacyjny za pomocą hormonów (w przypadku hormonalnej przyczyny krwawienia). Jeśli wystąpiło krwawienie z powodu patologii organicznej, konieczna jest jego eliminacja (usunięcie polipa endometrium lub części płodu po niepełnej aborcji itp.).

Ciężkie, niedostępne krwawienie z terapii lekowej jest eliminowane chirurgicznie (metoda skrobania).

Przy wyborze metody terapii bierze się pod uwagę wiek pacjenta. W okresie młodzieńczym leczenie hormonalne jest bardzo ostrożne. U dziewcząt poniżej 15 roku życia leki hormonalne są przepisywane w skrajnych przypadkach.

Jeśli metoda leczenia zostanie wybrana niewłaściwie, powróci nieregularna miesiączka.

Praktyczne leczenie uporczywych zaburzeń miesiączkowania jest praktycznie niemożliwe. Objawy można wyeliminować, ale nie ich przyczyny.

Leki stosowane w zaburzeniach miesiączkowania

W leczeniu naruszeń cyklu miesiączkowego stosuje się kilka grup leków:

- środki hemostatyczne (hemostatyczne): Vikasol, Tranesksam, Etamilat i tym podobne. W szpitalu leki podaje się domięśniowo. Jeśli krwawienie jest nieistotne, można zastosować wywar z liści pokrzywy.

- Leki przeciw niedokrwistości zawierające żelazo, kwas foliowy lub witaminy z grupy B.

- Środki, które zmniejszają ścianki mięśni macicy: Oksytocyna, ekstrakt z owczarka i tym podobne.

- Preparaty hormonalne. Najpopularniejsza grupa. Za pomocą hormonów zatrzymuje krwawienie i przywraca normalny rytm menstruacji.

Aby zatrzymać krwawienie, w zależności od sytuacji stosuje się jednofazowe złożone leki hormonalne (COC): Marvelon, Femoden, Regividon i podobne w składzie; czyste gestageny lub estrogeny.

Po zatrzymaniu krwawienia hormony są przypisywane cyklicznie zgodnie z sytuacją kliniczną. Kiedy zaleca się krwawienie z owulacją, podanie gestagenu do fazy lutealnej (Utrozhestan, Norkolut, Duphaston i tym podobne). Gdy pojawia się brak owulacji, cykliczna terapia hormonalna z kombinacją estrogenów i gestagenów, symulująca normalny dwufazowy cykl menstruacyjny.

Poleganie na niezależnym wyborze leku hormonalnego do leczenia zaburzeń cyklu nie powinno być. Duży wybór i obfitość ich nazw nie oznacza, że ​​wszyscy oni "pomagają" Często nieprawidłowe przyjmowanie złożonych hormonalnych środków antykoncepcyjnych prowadzi do rozwoju uporczywej dysfunkcji hormonalnej. Ponadto "normalna" miesiączka na tle przyjmowania COC nie oznacza powrotu do zdrowia. Cykl menstruacyjny u zdrowej kobiety powinien być nie tylko dwufazowy, ale także owulacyjny. Uporczywe brak owulacji na tle zaburzeń dyshormonalnych może prowadzić do strukturalnych uszkodzeń tkanek jajników. Dlatego jeśli występuje długotrwałe naruszenie cyklu miesiączkowego, nie należy się wahać, aby zasięgnąć porady u ginekologa.