Jak normalizować cykl menstruacyjny? Tabletki, środki folk

Wieloletnie doświadczenie z obserwacji klinicznych pokazuje, że prawie każda kobieta w wieku reprodukcyjnym może doświadczyć nieprawidłowego działania. Dlatego wielu z nich jest zupełnie zaniepokojonych kwestią normalizacji cyklu miesiączkowego. Obecnie, równolegle z tradycyjną medycyną, rozwijają się alternatywne metody leczenia oparte na zastosowaniu różnych środków ludowych.

Nie eliminując przyczyny zaburzenia cyklu menstruacyjnego, miesięczne niepowodzenia będą kontynuowane.

Tradycyjne leczenie

Jeśli masz problemy z cyklem menstruacyjnym, musisz udać się do ginekologa, który w razie potrzeby przeprowadzi kompleksowe badanie kliniczne i zaleci odpowiednie leczenie. Jakie leki do normalizacji cyklu można zastosować:

Cyklodinon

Popularnym lekiem ziołowym, który może normalizować poziom żeńskich hormonów płciowych, jest cyklodinon. Główne działanie farmakologiczne wiąże się ze zmniejszeniem wytwarzania prolaktyny. Powszechnie wiadomo, że jeśli występuje wysoki poziom prolaktyny, wpływa to na wydzielanie hormonów gonadotropowych, co prowadzi do braku równowagi między progesteronem i estrogenem. Stąd nieprawidłowości w cyklu miesiączkowym i pojawienie się bolesnych wrażeń w gruczołach sutkowych (mastodynia), wymagające odpowiedniego leczenia.

Zmniejszając stężenie prolaktyny, cyklodinon przyczynia się nie tylko do normalizacji miesiączkowania, ale także do wyeliminowania patologicznego procesu w gruczole mlecznym i pozbycia się bólu. Ponadto rozwój produkcji hormonów gonadotropowych. W związku z powyższym można stwierdzić, że głównymi wskazaniami do stosowania cyklodinonu będą:

  • Zaburzenie cyklu miesiączkowego.
  • Wyraźny zespół napięcia przedmiesiączkowego.
  • Bolesne odczucia w klatce piersiowej (mastodynia).

Przeciwwskazań, należy zauważyć tylko zwiększoną wrażliwość na składniki leku. Niepożądane skutki uboczne są niezwykle rzadkie. Obserwuje się pojedyncze przypadki rozwoju reakcji alergicznej (wysypki skórne, pokrzywka, świąd itp.), Pobudzenia emocjonalnego, zaciemnienia świadomości i warunków halucynacyjnych. Czas trwania kursu terapeutycznego wynosi zwykle około 80-90 dni. Jednak nawet po ustąpieniu objawów klinicznych zalecane jest kontynuowanie leczenia przez kolejne kilka tygodni.

Pomimo obecności laktozy w składzie leku, nie ma ograniczeń dotyczących stosowania tych leków przez pacjentów cierpiących na jakąkolwiek postać cukrzycy. Aby kupić tabletki do normalizacji cyklu w aptece w cenie około 450-480 rubli. Najbardziej znanym analogiem Cilodinon jest Agnukaston.

Przyjmowanie leków do normalizacji cyklu miesiączkowego należy uzgodnić z lekarzem specjalistą.

Dismenorm

Jednym z przedstawicieli środków homeopatycznych, normalizujących mężczyzn i kobiety w wieku rozrodczym, jest Dysmenorm. Z reguły stosuje się go w złożonym leczeniu zaburzeń czynnościowych cyklu miesiączkowego. Może być również stosowany w zespole napięcia przedmiesiączkowego i bolesnych miesiączkach. Dysmenormus jest często przepisywany, jeśli istnieją przeciwwskazania do leczenia hormonalnego preparatami zawierającymi estrogeny. Zgodnie z doświadczeniem klinicznym większość pacjentów dobrze toleruje ten lek.

Kurs terapeutyczny jest wystarczająco długi. Lek homeopatyczny należy przyjmować codziennie przez co najmniej trzy miesiące. Biorąc pod uwagę stan kobiety i skuteczność leczenia, ginekolog może przepisać drugi kurs. Efekty uboczne są bardzo rzadkie. Obserwowano większość przypadków reakcji alergicznych i łagodnych zaburzeń dyspeptycznych (na przykład nudności). U niektórych pacjentów w pierwszych stadiach leczenia wystąpiło nieznaczne pogorszenie stanu ogólnego. W takich sytuacjach zaleca się zawieszenie stosowania leku. Wznowienie odbioru może nastąpić po poprawie stanu kobiety.

Leku nie należy stosować u pacjentów uczulonych na jad pszczeli i nietolerancję laktozy. W przypadku zajścia w ciążę należy przerwać stosowanie Dysmenorm. Informacje o przypadkach przedawkowania są nieobecne. W aptekach lek ten jest dostępny bez recepty. Tabletki homeopatyczne, produkowane w Niemczech, do normalizacji miesiączki można kupić za 430-460 rubli za opakowanie.

Jeśli nie wyleczysz hormonalnej nierównowagi, wszystko może zakończyć się poważną patologią, a nawet bezpłodnością.

Cyclovite

Nawet nie będąc tradycyjnym produktem leczniczym, a jedynie biologicznie aktywnym dodatkiem, Cycowitis jest z powodzeniem stosowany w różnych zaburzeniach czynności menstruacyjnych. Wielokrotne badania kliniczne dowiodły, że chroniczny brak witamin i minerałów nieuchronnie prowadzi do pojawienia się patologicznych warunków w układzie rozrodczym. Jednocześnie optymalna podaż tych niezastąpionych substancji zapewnia normalizację ich działania.

Cykliczne witaminy i minerały znalazły szerokie zastosowanie w praktyce ginekologicznej i położniczej. Podstawową zasadą jest to, że w każdej fazie przypisuje się pewne witaminy i minerały, które mają korzystny wpływ na równowagę hormonalną kobiety. Jako element złożonego leczenia, Cycowitis jest często stosowany w takich problemach z układem rozrodczym jak:

  • Nieregularne okresy.
  • Bolesne miesiączki.
  • Zespół napięcia przedmiesiączkowego.
  • Dyskomfortowe odczucia w okolicach gruczołów sutkowych (obrzęk, bolesność itp.).

Suplement biologiczny Ciclovitis obejmuje dwa rodzaje tabletek, z których każdy musi zostać przyjęty w pewnej fazie cyklu. Dodatkowe spożycie witamin i minerałów jest szczególnie przydatne dla kobiet w następujących sytuacjach:

  • Wysokie obciążenie fizyczne i psycho-emocjonalne.
  • Przed miesięcznym.
  • Po chorobach ginekologicznych.
  • Przedłużone stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych.

Jeśli cykl kompleks witamin i minerałów stosowane przez co najmniej 3 miesiące, nie ma wiele pozytywnych efektów, w tym zmniejszenia objawów klinicznych zespołu napięcia przedmiesiączkowego, normalizacja sferze psycho-emocjonalnego, należy przywrócić regularne cykle miesiączkowe, poprawia stan skóry. Opakowanie cyklicznych tabletek kosztuje około 1200-1300 rubli. Przed zakupem suplementu diety skonsultuj się ze specjalistą.

Dyufaston

W przypadku leków hormonalnych normalizacja cyklu miesiączkowego odnosi się do Dyufaston. Substancją czynną leku jest dydrogesteron, który określa wszystkie jego właściwości farmakologiczne. Jakie są wskazania do jego stosowania:

  • Nieregularne i / lub bolesne miesiączki.
  • Krwawienie z macicy jest dysfunkcyjne.
  • Zespół napięcia przedmiesiączkowego.
  • Niewystarczalność progesteronu.
  • Niepłodność związana z naruszeniem fazy lutealnej.
  • Endometrioza.

Aby znormalizować cykl, Dufastone można stosować tylko wtedy, gdy zostanie ustalone, że przyczyną problemów z układem rozrodczym jest brak progesteronu. Dlatego przed powołaniem jakichkolwiek leków hormonalnych powinieneś zdecydowanie przejść ogólne badanie kliniczne. Nie zapominaj, że egzamin miednicy i mammografia zaleca regularne wszystkich dziewcząt i kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w zaburzeniach cyklu miesiączkowego.

Działania niepożądane występują rzadko. Niemniej jednak, jeśli wystąpią następujące działania niepożądane, należy przerwać przyjmowanie leku i pospiesznie udać się do lekarza:

  • Anemia.
  • Ból głowy.
  • Reakcja alergiczna.
  • Wysypki na skórze.
  • Swędzenie czuje.
  • Dysfunkcje wątroby.
  • Krwawe krwawienie z macicy.

Jest niezwykle ostrożne przepisywanie leków hormonalnych pacjentom cierpiącym na choroby serca i wątroby, cukrzycę, epilepsję i migrenę. Dawkowanie i czas przyjmowania leku powinien ustalić lekarz, biorąc pod uwagę chorobę lub stan patologiczny pacjenta. Koszt tabletek Duphaston wynosi około 500-540 rubli.

Niezależne i niekontrolowane stosowanie różnych leków na zaburzenia cyklu miesiączkowego (tabletki, kapsułki, krople, czopki i inne leki) często nie prowadzi do niczego dobrego.

Utrozhestan

W zaburzeniach cyklu miesiączkowego, który jest spowodowany niedoborem progesteronu, może przepisać lek hormonalny Utrozestan. Dysmenorrhea nie jest jedynym i być może nie głównym wskazaniem do jego stosowania. Utrozhestan jest również zaangażowany w łagodne guzy macicy, niepłodność, endometriozę w zapobieganiu przedwczesnym porodom, i tak dalej.

Przyjmowaniu leków u niektórych pacjentów towarzyszy pojawienie się niepożądanych reakcji. Jakie efekty uboczne można się spodziewać:

  • Dysmenorrhea.
  • Zaburzenia dyspeptyczne (wzdęcia, nudności, wymioty).
  • Ból głowy.
  • Zmęczenie.
  • Wysypki na skórze, swędzenie, pokrzywka.
  • Stan depresyjny.

Warto przypomnieć, że leczenie wykonywanie leków hormonalnych, takich jak Duphaston, Utrozhestan i innych analogów, jest zabronione bez wiedzy lekarza. Cena progesteronu zawierającego lek waha się w granicach 370-400 rubli. Przed zakupem leku należy dokładnie zapoznać się z przeciwwskazaniami, działaniami niepożądanymi i ograniczeniami stosowania wskazanymi w oficjalnych instrukcjach.

Nietradycyjne traktowanie

Dzisiaj leczenie środków ludowych w przypadku zaburzeń miesiączkowania jest szczególnie popularne wśród kobiet. Większość lekarzy zna różne receptury tradycyjnej medycyny. Często ginekolodzy stosują podobne leki, jeśli jest to konieczne i wskazane. Zastanówmy się nad najskuteczniejszymi przepisami:

  • W krótkim cyklu użyj naparu ziołowego. Aby to zrobić, bierze łyżkę ziół (lub zwykłej smoły) i torby pasterskie. Domagaj się szklanki z wrzącą wodą przez około godzinę. Filtruj i pij 40 ml do 6 razy dziennie. Weź miksturę leczniczą przez 5 dni (gdy nie ma żadnych miesięcznych) i tyle czasu, ile twój cykl opóźnia się w stosunku do normalnego.
  • Efektem normalizującym cykl jest wlew kwiatów z chabra. Weź 1 łyżeczkę pokruszonego suszonego chaberu i nalegaj w 200 ml wrzącej wody na pół godziny. Leczenie wlewem trwa 3 tygodnie. Następnie przerwę trwa około 7 dni i, jeśli to konieczne, możesz powtórzyć kurs.
  • Jeśli są obfite okresy, pomóżcie pomarańczom. Obrać z kilograma pomarańczowego w 1,5 litra wody. Ilość płynu powinna pozostać w przybliżeniu 500-600 ml. Następnie wywar wywar i dodaj kilka łyżek miodu. Pij wywar ze skórki pomarańczowej na pół szklanki przed posiłkami trzy razy dziennie.
  • Z bolesnym okresem, napar ziołowy z trzech roślin leczniczych może sobie poradzić. Konieczne jest stosowanie waleriany, mięty i rumianku w stosunku 1: 1: 2. Zasypiamy w szklance z wrzącą wodą. Czas do infuzji wynosi 30 minut. Następnie należy go przefiltrować i można użyć 2 łyżki stołowe trzy razy dziennie.
  • W przypadku opóźnienia spróbuj naparu oregano. Przepis jest niezwykle prosty. To zajmie 1 łyżkę posiekanego suszonego oregano, który wlewa się do pół litra wrzącej wody. Konieczne jest naleganie na 40-50 minut. Infuzja dokładnie filtruje i bierze pół szklanki cztery razy dziennie. Zaleca się picie tego ludowego środka przed jedzeniem.
  • W tym samym celu stosuje sie posiekane nasiona pietruszki, infuzowane w zimnej wodzie przez 7 godzin. Pić napar pół szklanki 4 razy dziennie.
  • W bolesnych miesiącach różne preparaty ziołowe są doskonałe. Pozyskujemy kora kruszyny, liście jeżyny, mięty pieprzowej, korzeń waleriany i krwawnika pospolitego. Weź każdy składnik 15 gramów i wymieszaj. Łyżkę tej kolekcji ziół należy wlać do 200 ml wrzącej wody na godzinę. Schładzamy napar i pijemy go małymi łykami przez cały dzień.
  • Jeśli masz bolesne miesiączkowanie, możesz spróbować ziołowej kolekcji, która obejmuje kora kruszyny i kaliny, a także korzeń trawy pszenicznej. Jedna łyżka tej mieszanki ziół jest podawana w 200 ml wrzącej wody. Następnie filtruj. Pij małymi łykami. Jedna szklanka naparu powinna trwać jeden dzień.

Leczenie środków folk dla zaburzeń miesiączkowania może być stosowane jako dodatek do głównego kursu terapeutycznego, ale tylko wtedy, gdy lekarz nie jest przeciwko niemu.

Zalecenia dotyczące normalizacji cyklu

Zostało udowodnione naukowo, że naruszenie cyklu miesiączkowego może być nie tylko funkcjonalne, ale także związane z poważną patologią ginekologiczną. Lekarz specjalista musi ustalić prawdziwą przyczynę problemu z układem rozrodczym i przepisać odpowiednie leczenie. Niemniej jednak, można wymienić ogólne zalecenia, które pomogą w zaburzeniach czynnościowych. Jak mogę normalizować cykl menstruacyjny bez leków hormonalnych:

  • 10 dni przed proponowaną menstruacją, zacznij brać witaminę E, która stymuluje funkcję jajników.
  • Przydatne będą różnorodne biologicznie aktywne suplementy zawierające optymalny kompleks witamin i minerałów.
  • Wybierz zdrową i zrównoważoną dietę.
  • Unikaj poważnych stresów psychoemocjonalnych.
  • Regularne ćwiczenia zawsze przyniosą korzyści (pływanie, jazda na rowerze, bieganie, joga, fitness itp.).
  • Nie naruszaj pełnego odpoczynku i zdrowego snu.
  • Utrata masy ciała wywołuje opóźnienie. Dieta o niskiej zawartości zdrowych tłuszczów wpłynie na równowagę hormonalną, ponieważ część estrogenu wytwarzana jest przez tkankę tłuszczową.

Najodpowiedniejsze zalecenia może podać tylko lekarz po wszechstronnym badaniu pacjenta.

Przyczyny zaburzeń cyklu miesiączkowego w różnym wieku, zasady diagnozy i leczenia

Naruszenie cyklu menstruacyjnego jajnika (NOMC) jest być może najczęstszym powodem kontaktu z ginekologiem. Co więcej, takim pacjentom można zgłaszać skargi od wieku dojrzewania do eliminacji - to jest podczas całej potencjalnie rozrodczej fazy życia.

Który cykl jest normalny?

Zewnętrzna manifestacja naturalnego cyklu jajnikowo-menstruacyjnego - menstruacja, która występuje z częstotliwością charakterystyczną dla każdej kobiety i trwa dłużej niż 3-6 dni. W tym momencie następuje odrzucenie całej przerośniętej warstwy funkcjonalnej endometrium (błony śluzowej macicy). Wraz z krwią jego strzępki wychodzą przez otwór kanału szyjki macicy do pochwy, a następnie na zewnątrz. Naturalne czyszczenie jamy macicy ułatwiają perystaltyczne skurcze ścian, które mogą powodować pewien dyskomfort fizyczny.

Ziewanie po odrzuceniu tkanki naczynia szybko się zamykają, a powstały całkowity defekt błony śluzowej regeneruje się. Dlatego prawidłowej menstruacji nie towarzyszy znaczna utrata krwi i nie prowadzi do rozwoju niedokrwistości, ciężkiej astenii i utraty zdolności do pracy. Średnia objętość utraty krwi wynosi do 150 ml, w wydzielinach nie ma skrzepów krwi.

Ale cykl menstruacyjny jest nie tylko etapem odnowienia endometrium. Zwykle, zawiera także etap pęcherzyków z dojrzewaniem komórek jajowych w jajniku, owulacji i następnie fazę sekrecyjną z wzrost błony śluzowej macicy i jej przygotowania do potencjalnie możliwym implantacji komórki jajowej. Zdrowa kobieta w wieku rozrodczym ma również cykle anowulacyjne, co nie jest uważane za patologię. Zazwyczaj nie zmieniają one czasu trwania ani charakteru miesiączki i nie wpływają na czas trwania międzyprzedsionkowej miesiączki. W takich cyklach kobieta nie jest płodna, to znaczy jej ciąża jest niemożliwa.

Miesiączka rozpoczyna się w okresie dojrzewania. Ich wygląd wskazuje na gotowość układu rozrodczego do poczęcia. Pierwsza miesiączka (pierwsza miesiączka) występuje w wieku 9-15 lat, najczęściej w przedziale 12-14 lat. Zależy od wielu czynników, z których głównym jest dziedziczność, narodowość, ogólny stan zdrowia i adekwatność odżywiania dziewczyny.

Zakończenie okresu reprodukcyjnego charakteryzuje początek menopauzy - całkowite i definitywne ustanie menstruacji. Jest to poprzedzone okresem klimakterium, który zwykle występuje średnio w ciągu 46-50 lat.

Mechanizm rozwoju NOMC

Cykl jajnikowo-menstruacyjny w ciele kobiety jest procesem zależnym od hormonów. Dlatego główną przyczyną jego naruszenia - zaburzenia dyshormonalne. Mogą początkowo powstać na różnych poziomach, włączając w to pozornie niereproduktywne gruczoły wydzielania wewnętrznego. Jest to podstawą do klasyfikacji nieprawidłowości menstruacyjnych. Według niej istnieją:

  • Centralne zaburzenia z pokonaniem wyższych ośrodków regulacji neuroendokrynnej układu rozrodczego. W proces patologiczny można zaangażować struktury podwzgórzowo-podwzgórza, podwzgórzowo-przysadkowe i tylko przysadki mózgowe.
  • Naruszenia na poziomie struktur obwodowych, czyli narządów układu rozrodczego. Może występować genom jajnika i macicy.
  • Zaburzenia związane z dysfunkcją innych gruczołów wydzielania wewnętrznego (nadnercza, tarczycy).
  • Zaburzeń spowodowanych przez zaburzenia genetyczne oraz chromosomowe z nadciśnieniem lub wrodzone ciał niedorozwój kluczowym procesem naruszenie wydzielania substancji biologicznie czynnej i zaburzeń tak zwane sprzężenie zwrotne pomiędzy narządów obwodowych i struktur neuroendokrynnych.

Niepowodzenia na jakimkolwiek poziomie na końcu przejawią się w różnych typach NOMC. Przecież nierównowaga hormonalna prowadzi do zmiany w pracy jajników, nawet jeśli nie mają strukturalnych anomalii. Naturalną konsekwencją tego jest naruszenie sekrecji głównych hormonów płciowych (estrogenów i progesteronu). Ich głównym celem jest warstwa funkcjonalna błony śluzowej macicy, która zostaje odrzucona krwią po zakończeniu następnego cyklu. Dlatego wszelkie zmiany w zaburzeniach organizmu mogą prowadzić do naruszenia natury i regularności menstruacji.

Patologia endokrynologiczna jest główną przyczyną zaburzeń czynności menstruacyjnych. Tylko w niewielkim odsetku przypadków nie jest to spowodowane zaburzeniami hormonalnymi. Naruszenie cyklu miesiączkowego może być spowodowane, na przykład, wyraźnymi zmianami w endometrium. A czasem, gdy zdiagnozowano cryptomenorrhea menstruacyjny krwi i endometrium odrzuty są w stanie przejść z powodu naturalnego zarośnięcie pochwy, lub zakończyć jej wydaniu nieperforowaną błonę dziewiczą.

Przyczyny dysfunkcji

Istnieje wiele przyczyn pojawienia się zaburzeń miesiączkowania. Co więcej, kobieta może zidentyfikować jednocześnie kilka czynników etiologicznych, które prowadzą do błędów funkcjonalnych na różnych poziomach.

Najbardziej prawdopodobne z nich to:

  • Różne typ gruczolak przysadki (kwasolubne, zasadochłonne, chromofobowe), które mogą być aktywne hormonalnie lub prowadzić do kompresji i atrofii przedniego płata przysadki. Choroba i zespół Itenko-Cushinga.
  • Zastosowanie leków wpływających na syntezę i metabolizm dopaminy i norepinefryny w strukturach mózgu, co prowadzi do dysfunkcji układu podwzgórzowo-przysadkowego. Należą do nich rezerpina, inhibitory MAO, typowe i atypowe neuroleptyki, leki przeciwdepresyjne różnych grup, metoklopramid, pochodne fenotiazyny i wiele innych leków.
  • Gruczolaki nadnercza i inne guzy wytwarzające androgeny i kortyzol. Zespół adrenogenitalny z powodu wrodzonej hiperplazji tkanki nadnerczy.
  • Niektóre zaburzenia psychiczne, którym towarzyszy naruszenie centralnej regulacji neuroendokrynnej. Wgłębienie może być umiarkowane i ciężkie różnego pochodzenia, choroby endogenne (schizofrenia) w ostrej fazie, jadłowstręt psychiczny, zaburzenia reaktywne, przewlekłe dostosowania naprężenia.
  • Hipo- lub nadczynność tarczycy różnych genez.
  • Zespół sklerocystycznych jajników (Stein-Leventhal).
  • Tłumienie funkcji jajników i zakłócenie sprzężenia zwrotnego między nimi a układem podwzgórzowo-przysadkowym po długotrwałym stosowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych i ich nagłym odstawieniu.
  • Zespół opornych jajników i zespół przedwczesnego wyczerpania gonad. Mogą mieć jatrogenną genezę - na przykład z powodu wielokrotnego udziału kobiet w protokołach technologii wspomaganego rozrodu ze stymulacją hiperowulacji.
  • Ostre niefizjologiczne zmiany w podłożu hormonalnym, które mogą być spowodowane przez spontaniczne lub medyczne aborcje, stosowanie leków do szybkiego tłumienia laktacji.
  • Wady i anomalie rozwoju macicy, w tym spowodowane przez choroby chromosomalne.
  • Konsekwencje interwencji chirurgicznych w jajnikach i macicy, radioterapia i chemioterapia, choroby zapalne narządów rozrodczych. Może to być znaczące zmniejszenie objętości funkcjonującej tkanki jajnikowej, zmian wewnątrzmacicznych aż do rozwoju atrezji jamy macicy, usunięcia gonad i macicy.
  • Guz klęski jajników. Co więcej, nie tylko złośliwe, ale również duże łagodne nowotwory z wtórnym zaniknięciem tkanki jajnika mogą mieć znaczenie kliniczne.

Zakłócenie cyklu menstruacyjnego po 40 latach w większości przypadków jest spowodowane rosnącymi związanymi z wiekiem zmianami w układzie rozrodczym. Ich przyczyną jest niedobór naturalne rezerwy pęcherzyków jajników ze wzrostem liczby cykli owulacji, postępującą gipoestrogeniya i ekstynkcji funkcji rozrodczej. Zmiany te stają się najbardziej widoczne w okresie przedmenopauzalnym, kiedy cykl staje się bardziej nieregularny z tendencją do dysfunkcjonalnego krwawienia z macicy i dodatkiem zaburzeń psycho-wegetatywnych.

Naruszenie miesiączki u dziewczynek w wieku pokwitania jest najczęściej spowodowane nierównomiernym dojrzewaniem układu podwzgórzowo-przysadkowego i jajnika. Ale nie zapominajcie, że właśnie w tym okresie mogą zadebiutować kliniczne objawy niektórych zespołów wrodzonych, chorób chromosomowych i nieprawidłowości narządów wewnętrznych układu rozrodczego.

Ponadto dorastające dziewczęta często doświadczają zaburzeń odżywiania z powstawaniem niedoborów żywieniowych w kluczowych składnikach odżywczych, a zwłaszcza w tłuszczach. Prowadzi to do wyraźnego zmniejszenia syntezy hormonów steroidowych (w tym płciowych), która najczęściej objawia się wtórnym brakiem miesiączki.

Możliwe objawy NOMC

Przez obecność poprzedniego okresu normalnej menstruacji wszystkie możliwe naruszenia można podzielić na pierwotne i wtórne.

Objawy nieprawidłowości menstruacyjnych mogą obejmować:

  • Zmiana czasu trwania okresu międzymiesiączkowego. Możliwa ichootenorrhea (z czasem trwania cyklu poniżej 21 dni) i opsonenorea (jej wydłużenie wynosi więcej niż 35 dni).
  • Opóźnione regularne miesiączkowanie przy braku wcześniejszych zaburzeń cyklu.
  • Brak menstruacji przez 6 miesięcy lub dłużej (brak miesiączki) u kobiet w wieku rozrodczym.
  • Zmiana objętości krwawienia miesiączkowego. Być może, zarówno jego wzrost (hipermenorrhea), jak i spadek (hypomenorrhea). W przypadku nadmiernej utraty krwi mówi się o menometrorrhagia.
  • Zmiana czasu trwania menstruacji na skrócenie (oligomenorrhea) lub wydłużenie (polymenorrhea).
  • Pojawienie się krwawienia międzymiesiączkowego, które może mieć różną intensywność - od zatarcia do obfitości. W acyklicznym obfitym krwawieniu z macicy stosuje się termin "metrorrhagia".
  • Klinicznie znaczący miejscowy zespół bólowy podczas menstruacji, który nazywa się algomenorrhea.
  • Pojawienie się ogólnych objawów pozagenitalnych towarzyszących miesiączce. Należą do nich różnego rodzaju bóle głowy, wahania ciśnienia krwi, nudności i zmiany apetytu oraz inne objawy wywołane wegetatywnie. Ten stan jest określany jako bolesne miesiączkowanie, a gdy jest połączony z zespołem bólowym, mówi się, że algodismenorea.

Gipermenstrualny zespół poligipermenoreey i / lub acykliczne, dysfunkcyjne krwawienie macicy jest zwykle przyczyną przewlekłej niedokrwistości żelaza posthemorrhagic. Jej objawy często stają się powodem, by dzwonić do lekarza. W tym przypadku kobieta martwi się zmęczeniem, kołataniem serca, ogólną słabością, tendencją do obniżania ciśnienia krwi i możliwym omdleniem. Stan skóry, włosów i paznokci ulega pogorszeniu, możliwe, że wydajność aktywności umysłowej może spadać, nawet do rozwoju umiarkowanych zaburzeń poznawczych.

Wiele kobiet w wieku rozrodczym cierpi również na niepłodność - brak naturalnego poczęcia przez 1 rok niezabezpieczonego regularnego życia seksualnego. Jest to spowodowane ciężkimi zaburzeniami wydzielania dominującego pęcherzyka w jednym z jajników, proces dojrzewania w nim jaja i brak spontanicznej owulacji.

Ważne jest, aby zrozumieć, że obecność cykle bez owulacji kobieta może posiadać i nie narzucać konkretnych zarzutów łamania miesiączki, choć obserwacja badania w większości przypadków, aby zidentyfikować różne objawy. W tym przypadku pacjent zwykle uważa, że ​​jej wydłużenie cyklu miesiączkowego jest nieodłączne w jej indywidualnej osobliwości, a nie jako patologiczny znak.

Cechy zaburzeń miesiączkowania w różnych grupach wiekowych

Okres młodzieńczy

NOMC u młodzieży może przebiegać zgodnie z typem zespołu hipomanstrualnego lub z tendencją do tzw. Krwawienia młodzieńczego (dojrzewania). Charakter zaburzenia zależy od etiologii i istniejących zaburzeń dyshormonalnych. Być może późniejsza menarche lub rozwój pierwotnego braku miesiączki. Mówi się o tym, że menstruacja nie rozpoczyna się w wieku 15 lat.

Krwawienie młodzieńcze występuje w cyklach bezowulacyjnych z powodu naruszeń stanu hormonalnego z atrezją pęcherzykową. Zwykle zmieniają się z nierównymi okresami miesiączkowania, często w połączeniu z naruszeniem włosów, niewydolności lub nadwagi. Jako czynnik prowokujący, może wystąpić przeciążenie nerwowo-emocjonalne, gwałtowna zmiana stref klimatycznych i czasowych, zaburzenie cyklu snu i czuwania.

Okres reprodukcyjny

W wieku rozrodczym zaburzenia cyklu mogą objawiać się nieprawidłowym działaniem cyklicznym, opóźnioną regularną miesiączką, a następnie krwawieniem. W tym przypadku konieczne jest odróżnienie zmian fizjologicznych od zmian patologicznych. Zwykle czasowe zniknięcie menstruacji może wynikać z początku ciąży, okresu poporodowego i hiperprolaktynemii w kontekście karmienia piersią. Ponadto zmiana cyklu i charakter przepływu menstruacyjnego występuje na tle hormonalnej antykoncepcji i po zainstalowaniu spiral wewnątrzmacicznych.

Przedłużenie cyklu jest najczęściej spowodowane uporczywością mieszków włosowych. W tym przypadku nie ma owulacji dojrzałego jaja. Umiera, a pęcherzyk nadal powiększa się wraz z tworzeniem pęcherzykowej torbieli o różnych rozmiarach. W takim przypadku tło hormonalne odpowiada 1 fazie cyklu z hyperestrogenezą, co prowadzi do progresywnego wzrostu endometrium. Opóźnienie w okresie menstruacji może wynosić do 6-8 tygodni, po którym następuje krwawienie miesiączkowe. Takie krwawienia z macicy określane są jako dysfunkcyjne. Kolejną przyczyną ich rozwoju jest nieadekwatność fazy lutealnej. W tym krwawienie występuje w okresie owulacji, zwykle nie są obfite, ale przedłużone.

Zmiany w jajnikach podczas typowego cyklu miesiączkowego

Mogą również wystąpić nieregularne miesiączki po aborcji. Może to być spontaniczne (ze spontanicznym zakończeniem ciąży we wczesnym stadium) lub medyczne przy użyciu różnych metod usuwania płodowego jajeczka / zarodka. W takim przypadku zwykle odnotowuje się wydłużenie kolejnego cyklu, a powrót funkcji menstruacyjnej spodziewany jest w ciągu 3 miesięcy. Jeśli aborcji towarzyszyły powikłania, nie wyklucza się przedłużonego okresu rehabilitacji z acyklicznym plamieniem i algodismenozą.

Okres przedmenopauzalny i menopauza

Częściej występują nieprawidłowości w normalnym cyklu miesiączkowym w wieku przedmenopauzalnym. Wygaśnięcie funkcji rozrodczych często towarzyszy znaczny wzrost cykle bez owulacji, skłonność do krwawień i opóźnień na tle atrezji pęcherzyka, utrata cyklicznych zmian i rozwoju tzw klimakterium zespołem.

Wznowienie krwawienia z macicy w okresie menopauzy jest wyjątkowo alarmującym sygnałem. Przecież odtworzenie funkcji rozrodczej nie jest już możliwe, a krwotok i krwawienie w tym okresie zwykle wskazują na obecność złośliwego guza.

Możliwość ciąży

Ciąża z naruszeniem cyklu miesiączkowego jest możliwa. Ale prawdopodobieństwo jego wystąpienia zależy od nasilenia zaburzeń dyshormonalnych, pełnego rozwoju macicy i wielu innych czynników. W wielu przypadkach naruszeniom menstruacji towarzyszy niepłodność. I nie zawsze można go wyeliminować metodami konserwatywnymi, często początek ciąży jest możliwy tylko przy pomocy technologii wspomaganego rozrodu. A czasami kobieta nie może sama począć i znieść tego dziecka. W tym przypadku proponuje się jej zastępczą matkę i programy dawców.

Ponadto, nie należy zapominać, że zaburzenia endokrynologiczne, często prowadzi do niższości funkcjonalnej warstwy śluzówki macicy i w ten sposób hamować normalne implantacji komórki jajowej. To, w połączeniu z niewystarczającą produkcją progesteronu i hCG, znacznie zwiększa ryzyko aborcji na bardzo wczesnym i wczesnym etapie. W tym przypadku kobieta nie może podejrzewać poczęcia, ponieważ opóźniona miesiączka jest regularną dysfunkcją.

Poprzednia dysfunkcja miesiączkowa jest uważana za czynnik potencjalnie komplikujący przebieg ciąży. Takie kobiety wymagają specjalnej uwagi. Często, aby przedłużyć ciążę, muszą zażywać określone leki hormonalne. Według statystyk, u pewnej liczby kobiet po porodzie, zaburzenie cyklu miesiączkowego jest samopoprawiające się (o warunkach miesięcznego wyleczenia, w naszym artykule na temat linku). A kolejne ciąże mogą atakować bez żadnych szczególnych trudności.

Egzamin

W większości przypadków NOMC mają korzystne rokowanie, ponieważ są spowodowane zmianami, które nie zagrażają życiu kobiet. Nie należy jednak zapominać, że do 10% przypadków jest spowodowanych chorobami onkoginekologicznymi o różnej lokalizacji. Dlatego rozpoznanie tego stanu wymaga dokładnego zbadania w celu ustalenia prawdziwej przyczyny zaburzeń miesiączkowania, określenia charakteru i ciężkości zmian. Jest to taktyka, która pozwoli Ci wybrać optymalną terapię korekcyjną lub przeprowadzić radykalne leczenie w odpowiednim czasie.

Badanie podstawowe powinno obejmować:

  • Dokładny wywiad położniczy i ginekologiczny, określający czas reklamacji, możliwe połączenie z wszelkimi czynnikami, fakt już istniejących przed zaburzeniami miesiączkowania, wiek menarche (pierwszej miesiączki), prawdopodobieństwo poczęcia. Konieczne jest poznanie przeniesionych chorób i operacji, liczby i czasu trwania aborcji i porodu, przebiegu i wyniku poprzednich ciąż. Istotne jest również przyjmowanie jakichkolwiek leków, rodzaj zastosowanej antykoncepcji.
  • Badanie ginekologiczne pochwy i szyjki macicy w lusterkach, dwukanałowe badanie narządów miednicy. Ten można wykryć zmiany strukturalne widzialnego (proliferacja śluzówki wad, odkształcenia, przebarwienia, opuchlizna), żylaki powierzchowne żyły transformacji, zmiana konturu, wielkości i położenia macicy i przydatków konsystencję. Oceniana jest również postać wydzieliny z pochwy i kanał szyjki macicy.
  • Zabieranie wymazów ze ścian pochwy, gąbek kanału szyjki macicy, cewki moczowej w przypadku głównych infekcji układu moczowo-płciowego (STD), stopień czystości.
  • Rozmrozić onkocytologię z szyjki macicy, co jest szczególnie ważne w obecności patologicznych ognisk.
  • Wykluczenie ciąży. W tym celu przeprowadza się szybki test moczu lub określa poziom hCG we krwi.
  • Definicja statusu hormonalnego. Konieczna jest ocena poziomu głównych hormonów regulujących pracę jajników i cyklu miesiączkowego. Należą do nich estrogeny, progesteron, hormony przysadki - LH (luteinizowanie), FSH (stymulowanie pęcherzyków), prolaktyna. W wielu przypadkach wskazane jest również określenie działania tarczycy i nadnerczy, ponieważ na funkcjonowanie tych gruczołów wpływa również funkcjonowanie jajników.
  • Ultradźwięki narządów miednicy. Najczęściej wykorzystywane są czujniki przezpochwowe i brzuszne. Jest to wystarczające do pełnego zbadania macicy i jej szyi, przydatków, włókna parametrycznego, naczyń krwionośnych i regionalnych węzłów chłonnych. W przypadku zaoszczędzonej błony dziewiczej w razie potrzeby stosuje się czujnik odbytu zamiast pochwy. Ultradźwięki to najbardziej dostępna i jednocześnie dość informatywna metoda wizualizacji narządów wewnętrznych.
  • Badanie histologiczne błony śluzowej macicy uzyskane w wyniku oddzielnego diagnostycznego łyżeczkowania szyjki macicy i jamy macicy. Widoczne jest to głównie w zespole hipermenstrualnym i krwotoku.

Jeśli istnieją wskazania na drugim etapie badania, stosuje się zaawansowane techniki diagnostyczne (CT, MRI, PET i inne). Najczęściej są przepisywane na podejrzenie patologii onkoginekologicznej.

Zasady leczenia

Leczenie naruszeń menstruacji obejmuje kilka obszarów:

  • Przestań krwawić. W tym celu można stosować leki hormonalne, leki wpływające na krzepliwość krwi i kurczliwość macicy, a czasami skrobanie.
  • Korekta istniejących zaburzeń hormonalnych, czyli zapobieganie powtarzającym się zaburzeniom miesiączkowania. Schemat leczenia dobierany jest indywidualnie, w oparciu o profil endokrynologiczny pacjenta.
  • Decyzja w sprawie wykonalności leczenia chirurgicznego w celu wyeliminowania głównego czynnika sprawczego lub korekty istniejących anomalii rozwojowych.
  • Jeśli to konieczne, środki mające na celu stymulację rozwoju macicy i aktywację jajników. Szeroko stosowane różne techniki fizjoterapii, cykliczne leczenie witaminowe, fitoterapia.
  • Korekta współistniejących zaburzeń (zaburzenia psychowegetatywne, zespół anemiczny itp.).
  • Korekta otrzymanej terapii dla choroby podstawowej. Na przykład podczas przyjmowania leków psychotropowych można zalecić zastąpienie ich bardziej nowoczesnymi, wysoce celowanymi lekami. Oczywiście, ostateczna decyzja w sprawie korekty terapii nie jest akceptowane ginekologa, lekarz (np psychiatra, neurolog).
  • Jeśli jest to pożądane, zapłodnienie jest złożonym leczeniem niepłodności z zastosowaniem zachowawczych i, jeśli to konieczne, chirurgicznych (endoskopowych) technik, szybkiego podejmowania decyzji o stosowności stosowania wspomaganych technologii reprodukcyjnych.

Naruszenie cyklu menstruacyjnego jest bardzo częstym problemem. A jego znaczenie nie zmniejsza się, pomimo osiągnięć współczesnej medycyny. Na szczęście wiele form takich zaburzeń jest podatnych na korektę. A dzięki szybkiemu dostępowi kobiety do lekarza często można uniknąć powikłań, utrzymać wysoką jakość życia pacjentów, a nawet poradzić sobie z towarzyszącą im niepłodnością.

Naruszenie cyklu miesiączkowego

nieprawidłowości miesiączkowania mogą przez długi czas, aby zmniejszyć wydajność kobiet, któremu towarzyszy pogorszenie funkcji rozrodczych (poronienia, niepłodność), a następnego (np krwawienia, anemia, osłabienie) i odległości (raka endometrium, jajnika, piersi) następstw i powikłań.

Przyczyny nieprawidłowości menstruacyjnych

Cykl menstruacyjny ma głównie charakter wtórne, tj. E. konsekwencją płciowych (straty regulacji systemu i docelowych narządów układu rozrodczego) i extragenital patologii wpływu różnych szkodliwych czynników w systemie neurohumoralnej regulacji funkcji rozrodczej.

Do prowadzącego czynniki etiologiczne zaburzenia cyklu miesiączkowego obejmują:

  • zaburzenia w restrukturyzacji układu podwzgórzowo-przysadkowego w krytycznych okresach rozwoju kobiecego ciała, zwłaszcza w okresie dojrzewania;
  • choroby narządów płciowych żeńskich (regulacyjne, ropne-zapalne, guzy, urazy, wady rozwojowe);
  • choroby ekstragenital'nye (endokrynopatie, przewlekłe zakażenia, gruźlica, choroby układu sercowo-naczyniowego, krwi, przewodu pokarmowego i wątroby, chorób metabolicznych, chorób neuropsychiatrycznych i naprężeń);
  • zagrożenia zawodowe i środowiskowe (narażenie na chemikalia, pola mikrofalowe, promieniowanie radioaktywne, zatrucie, nagłe zmiany klimatyczne itp.);
  • naruszenie diety i pracy (otyłość, głód, hipowitamoza, fizyczne przepracowanie itp.);
  • choroby genetyczne.

Naruszenia cyklu miesiączkowego mogą być spowodowane innymi przyczynami:

  • Brak równowagi hormonów. Obniżenie poziomu progesteronu jest często przyczyną zaburzeń hormonalnych w organizmie, co prowadzi do zakłócenia cyklu miesiączkowego.
  • Stresujące sytuacje. Naruszeniu cyklu menstruacyjnego, spowodowanego stresem, często towarzyszy drażliwość, bóle głowy, ogólne osłabienie.
  • Predyspozycje genetyczne. Jeśli twoja babcia lub matka miały problemy tego rodzaju, to całkiem możliwe, że odziedziczyłeś takie zaburzenie.
  • Niedobór w organizmie witamin, minerałów, wyczerpanie organizmu, bolesna chuda.
  • Zmiana klimatu.
  • Przyjmowanie jakichkolwiek leków może mieć niekorzystne skutki w postaci cyklu miesiączkowego.
  • Choroby zakaźne układu moczowo-płciowego.
  • Nadużywanie alkoholu, palenie.

Należy podkreślić, że do czasu skierowania pacjenta do lekarza. Efekt czynnika etiologicznego może zniknąć, ale jego konsekwencja pozostanie.

Fazy ​​cyklu miesiączkowego

Faza pęcherzykowa

Faza menstruacyjna obejmuje natychmiast okres menstruacji, który w sumie może wynosić od dwóch do sześciu dni. Pierwszy dzień miesiączki jest uważany za początek cyklu. Gdy nadejdzie faza pęcherzykowa, wyładowanie miesiączkowe ustaje i hormony układu "podwzgórze-przysadka" zaczynają być aktywnie syntetyzowane. Jest wzrost i rozwój pęcherzyka, jajniki wytwarzają estrogeny, które stymulują odnowę endometrium i przygotowują macicę do przyjęcia komórki jajowej. Okres ten trwa około czternastu dni i zatrzymuje się, gdy krew jest uwalniana do krwi hormonów hamujących aktywność folitropin.

Faza owulacji

W tym czasie dojrzałe jajo opuszcza pęcherzyk. Jest to spowodowane gwałtownym wzrostem poziomu luteotropiny. Następnie przenika do jajowodów, gdzie nawożenie odbywa się bezpośrednio. Jeśli zapłodnienie nie nastąpi, jajko umiera w ciągu dwudziestu czterech godzin. Średnio okres owulacji rozpoczyna się 14 dnia MC (jeśli cykl trwa dwadzieścia osiem dni). Małe odchylenia są uważane za normę.

Faza luteinizująca

Faza luteinizacji jest ostatnią fazą MC i zwykle trwa około szesnastu dni. W tym czasie w mieszku włosowym pojawia się ciało żółte, wytwarzające progesteron, który pomaga przyłączyć zapłodnione jaja do ściany macicy. Jeśli ciąża nie wystąpi, ciało żółte przestaje działać, ilość estrogenu i progesteronu spada, co prowadzi do odrzucenia warstwy nabłonkowej, w wyniku zwiększonej syntezy prostaglandyn. To kończy cykl menstruacyjny.

Procesy w jajniku, które występują podczas MC, są następujące: menstruacja → dojrzewanie pęcherzyka → owulacja → rozwój żółtego ciała → zakończenie funkcjonowania żółtego ciała.

Regulacja cyklu miesiączkowego

W regulacji cyklu miesiączkowego bierze udział kora mózgowa, system "podwzgórze-przysadka-jajnik", macica, pochwa, jajowody. Przed przystąpieniem do normalizacji MC należy odwiedzić ginekologa i wykonać wszystkie konieczne badania. W przypadku współistniejących procesów zapalnych i patologii infekcyjnych można zalecić leczenie antybiotykami. Aby wzmocnić układ odpornościowy wymaga spożycia kompleksów witaminowo-mineralnych, zrównoważonej diety, odrzucenia złych nawyków.

Nieprawidłowe działanie cyklu miesiączkowego

Awaria cyklu miesiączkowego występuje najczęściej u młodzieży w wieku w pierwszym roku lub dwóch po wystąpieniu menstruacji, kobiety w okresie poporodowym (aż do zakończenia karmienia piersią), a także jest jednym z głównych objawów menopauzy i po zakończeniu zdolności do zapłodnienia. Jeżeli awaria cyklu miesiączkowego nie jest związana z żadnym z tych względów, takie zaburzenia mogą być wywołane przez zakaźnych schorzeń kobiecych narządów rodnych, stres, hormonalne usterek w organizmie.

Mówiąc o niepowodzeniu cyklu miesiączkowego, należy również wziąć pod uwagę czas trwania i intensywność przepływu menstruacyjnego. Tak więc nadmiernie obfite wydzielanie może sygnalizować rozwój nowotworu w jamie macicy, może być również wynikiem negatywnego wpływu wkładki wewnątrzmacicznej. Ostry spadek ilości uwalnianej podczas miesięcznej zawartości, a także zmiana koloru wydzieliny, może wskazywać na rozwój takiej choroby, jak endometrioza. Jakiekolwiek nienormalne plamienie z dróg rodnych może być oznaką ciąży pozamacicznej, więc jeśli występują jakiekolwiek nieprawidłowości w cyklu miesięcznym, zdecydowanie zaleca się skonsultowanie się z lekarzem.

Opóźnienie w cyklu menstruacyjnym

Jeśli miesiączka nie wystąpiła w ciągu pięciu dni od szacowanego czasu, uważa się, że jest to opóźnienie cyklu miesiączkowego. Jednym z powodów, dla niewystąpienia miesiączki jest ciąża, więc test dla określenia ciąży - jest to pierwsza rzecz do zrobienia na opóźnienie miesiączki. Jeśli test jest negatywny, powinieneś poszukać przyczyny w chorobach, które mogły wpłynąć na MC i spowodować jego opóźnienie. Spośród nich, jak choroby ginekologicznej i endokrynologiczne, układu sercowo-naczyniowego, zaburzeń neurologicznych, chorób zakaźnych, zmiany hormonalne, niedobory witamin, uraz, stres, przepięciami, itp.. W czasie dojrzewania, miesiączkowego opóźnienie w pierwszym roku lub dwóch po wystąpieniu menstruacja - bardzo powszechne zjawisko, ponieważ podłoże hormonalne w tym wieku wciąż nie jest wystarczająco stabilne.

Objawy nieprawidłowości menstruacyjnych

Zespół Hypomenaprural - naruszenie cyklu miesiączkowego, który charakteryzuje się zmniejszeniem objętości i czasu trwania menstruacji do czasu ich ustąpienia. Występuje zarówno w zapisanym, jak i przerwanym cyklu.

Występują następujące formy zespołu hipomankulacyjnego:

  • Hypomenorrhœa - skąpe i krótkie miesiące.
  • Oligomenorea - opóźnione miesiączki od 2 do 4 miesięcy.
  • Opsomenorrhaa - opóźnione co miesiąc od 4 do 6 miesięcy.
  • Brak miesiączki jest skrajną postacią zespołu hipermetekularnego, jest to brak miesiączki przez 6 miesięcy. i więcej w okresie rozrodczym.

Fizjologiczny brak miesiączki występuje u dziewcząt przed okresem dojrzewania, u kobiet w ciąży i karmiących piersią oraz u kobiet po menopauzie.

Patologiczny brak miesiączki dzieli się na pierwotny, gdy miesiączkowanie miesiączkowe nie występuje u kobiet w wieku powyżej 16 lat, a wtórne - gdy MC nie zostaje przywrócone w ciągu 6 miesięcy. w poprzedniej miesiączkującej kobiecie.

Różne typy braku miesiączki różnią się pod względem przyczyn i poziomu zmian w układzie rozrodczym.

Pierwotny brak miesiączki

Naruszenie cyklu menstruacyjnego, czyli brak czynników i mechanizmów zapewniających rozpoczęcie czynności menstruacyjnych. W badaniu 16-latkowie (i prawdopodobnie 14-latkowie) potrzebują dziewcząt, które w tym wieku nie mają gruczołów sutkowych. U dziewczynek z prawidłowym MC gruczoł mleczny powinien mieć niezmienioną strukturę, a mechanizmy regulacyjne (oś podwzgórze-przysadka) nie powinny być naruszane.

Wtórny brak miesiączki

Diagnoza jest wykonywana pod nieobecność menstruacji przez ponad 6 miesięcy (z wyjątkiem ciąży). Z reguły stan ten jest spowodowany zaburzeniami czynności podwzgórze-przysadka; jajniki i endometrium rzadko cierpią.

Oligomenorrhea

To zaburzenie cyklu menstruacyjnego występuje u kobiet z nieregularnym życiem seksualnym, gdy nie ma regularnej owulacji. W rozrodczym okresie życia przyczyną najczęściej jest zespół policystycznych jajników.

Menorrhagia

Dysmenorrhea

Bolesne miesiączki. 50% kobiet w Wielkiej Brytanii skarży się na bolesne miesiączki, 12% na bardzo bolesne.

Pierwotne bolesne miesiączkowanie - bolesne miesiączkowanie przy braku przyczyny organicznej. To zaburzenie cyklu miesiączkowego występuje po rozpoczęciu cyklu jajnikowego krótko po menarche; bóle mają charakter ciasny, napromieniowują dolną część pleców i pachwinę, maksymalne nasilenie w pierwszych 1-2 dniach cyklu. Nadmierna produkcja prostaglandyn stymuluje nadmierne skurcze macicy, któremu towarzyszy ból niedokrwienny. W celu zmniejszenia wytwarzania prostaglandyn i w wyniku bólu prowadzi się odbiór inhibitorów prostaglandyn, na przykład kwasu mefenamowego, w dawce 500 mg co 8 godzin w środku. Ból można usunąć, tłumiąc owulację, stosując złożone środki antykoncepcyjne (bolesne miesiączkowanie może być przyczyną powołania środków antykoncepcyjnych). Ból zmniejsza się nieco po dostarczeniu kanału szyjki macicy, ale rozciąganie chirurgiczne może powodować niewydolność szyjki macicy i nie jest obecnie stosowane jako leczenie.

Wtórne bolesne miesiączkowanie jest spowodowane patologią narządów miednicy, na przykład endometriozą, przewlekłą sepsą; występuje w późniejszym wieku. Jest bardziej stały, obserwowany przez cały okres i często łączy się z głęboką rozbieżnością. Najlepszym sposobem leczenia jest leczenie choroby podstawowej. Przy stosowaniu vitrimo-matycznych środków antykoncepcyjnych (IUD) bolesne miesiączkowanie pogarsza się.

Krwawienie międzymiesiączkowe

Zaburzenie cyklu miesiączkowego, które występuje w odpowiedzi na produkcję estrogenów w środku cyklu. Inne przyczyny: polipy szyjki macicy, ektropium, rak; zapalenie pochwy; hormonalne środki antykoncepcyjne (miejscowo); IUD; powikłania ciąży.

Krwawienie po przebiciu

Przyczyny: uraz szyjki macicy, polipy, rak szyjki macicy; zapalenie pochwy o różnej etiologii.

Krwawienie po menopauzie

Naruszenie cyklu miesiączkowego, które występuje 6 miesięcy po ostatniej menstruacji. Przyczyną, dopóki nie udowodniono inaczej, jest uważane za endometrium raka. Inne przyczyny: zapalenie pochwy (często zanikowe); ciała obce, na przykład pesaria; rak szyjki macicy lub sromu; polipy endometrium lub szyjki macicy; zniesienie estrogenów (z hormonalną terapią zastępczą w przypadku raka jajnika). Pacjent może pomylić krwawienie z pochwy i odbytu.

Zespół bólu z zapisanym cyklem

Bolesny zespół z zapisanym cyklem - cykliczne bóle obserwowane w czasie owulacji, fazie lutealnej MC i na początku miesiączki, mogą być spowodowane szeregiem stanów patologicznych.

Zespół hiperstymulacji jajników jest zespołem bólowym występującym podczas stymulacji hormonalnej jajników, która w niektórych przypadkach wymaga pomocy w nagłych wypadkach.

Rodzaje zaburzeń miesiączkowania

Stopień naruszenia cyklu menstruacyjnego zależy od poziomu i głębokości naruszeń regulacji neurohormonalnej MC, a także od zmian w docelowych narządach układu rozrodczego.

Istnieją różne klasyfikacje zaburzeń cyklu miesiączkowego: poziom uszkodzenia układu rozrodczego (CNS - podwzgórze - przysadka - jajniki - narządy docelowe), czynniki etiologiczne, obraz kliniczny.

Naruszenia cyklu miesiączkowego dzielą się na następujące grupy:

  • Algodismenorea, czyli okresy bolesne, występuje częściej niż inne zaburzenia, może wystąpić w każdym wieku i występuje u około połowy kobiet. W przypadku algodismorrhoea bolesność podczas menstruacji wiąże się z bólem głowy, ogólnym osłabieniem, nudnościami, a czasami wymiotami. Zespół bólu zwykle trwa od kilku godzin do dwóch dni.
  • Dysmenorrhea. Takie naruszenie charakteryzuje się niestabilnością MC - miesięcznik może zarówno znacząco opóźnić, jak i rozpocząć się wcześniej niż przewidywany czas.
  • Oligomenorrhaa jest naruszeniem cyklu miesiączkowego, który charakteryzuje się skróceniem czasu trwania menstruacji do dwóch lub mniej dni. Upływ menstruacyjny z reguły jest skąpy, czas trwania okresu międzymiesiączkowego może trwać dłużej niż trzydzieści pięć dni.
  • Brak miesiączki oznacza brak menstruacji przez kilka cykli.

Do kogo się zwrócić?

Leczenie nieprawidłowości menstruacyjnych

Leczenie nieprawidłowości menstruacyjnych jest wieloaspektowe. Może być zachowawczy, chirurgiczny lub mieszany. Często po zabiegu chirurgicznym następuje leczenie hormonami płciowymi, które pełnią rolę drugorzędną, korekcyjną. Zabieg ten może być noszony jako radykalne, zjadliwej postaci, całkowicie przywracanie miesiączki i reprodukcyjnego funkcji organizmu i odgrywają paliatywnej zastępczego rolę, tworząc iluzję sztucznej cyklicznych zmian w organizmie.

Korekta organicznych zaburzeń docelowych narządów układu rozrodczego z reguły osiąga się za pomocą środków chirurgicznych. Terapia hormonalna jest tutaj stosowana tylko jako pomocnicza, na przykład po usunięciu zrostu jamy macicy. Pacjenci ci najczęściej stosują doustne środki antykoncepcyjne (OC) w postaci cyklicznych kursów przez 3-4 miesiące.

Chirurgiczne usunięcie gonad zawierających męskie komórki rozrodcze jest obowiązkowe u pacjentów z dysgenezją gonad z kariotypem 46XY ze względu na ryzyko wystąpienia choroby nowotworowej. Dalsze leczenie przeprowadza się razem z endokrynologiem.

Hormonalna terapia zastępcza (HRT) hormonów płciowych jest określony na końcu wzrostu pacjenta (zamykającego kości strefy wzrostu) w pierwszym etapie tylko estrogenu etynyloestradiolu (mikrofollin) 1 tabletka / dzień - 20 dni, w odstępie 10 dni, lub estradiolu dipropionian 0,1% roztwór 1 ml domięśniowo - 1 raz w 3 dni - 7 zastrzyków. Po wygląd osadów przechodzi do menstrualnopodobnoe kombinacji terapii estrogeny i gestageny: mikrofotlin 1 tabletka / dzień - 18 dni, a następnie noretisteronu (norkolut) djufaston, Luyten 2-3 tabletek / dzień - 7 dni. Ponieważ ta terapia jest prowadzona przez długi czas, przez lata dozwolone są przerwy na 2-3 miesiące. po 3-4 cyklach leczenia. Takie leczenie może być prowadzone z wysoką OK składnika estrogenowego - 0,05 mg etynyloestradiolu (nie ovlon) lub HRT preparaty zaburzeń klimakteryjnych (femoston, tsikloproginova, Divina).

Guzy okolicy przysadkowo-podwzgórzowe Sellar (i) z zastrzeżeniem nadsiodłowej usunięciu chirurgicznym lub radioterapii odsłoniętej (proton) terapia zastępcza z późniejszym terapii hormonalnej seksualnych lub analogów dopaminy.

Hormonalna terapia zastępcza jest wskazane dla pacjentów z rozrostem nowotworów jajnika i podwyższonych nadnerczy produktów sterydów płciowych różnego pochodzenia, czy to sam czy jako pooperacyjnego etapie oczyszczania, a także w zespół postovarioektomicheskom.

Podstawową trudnością w leczeniu różnych postaci braku miesiączki jest pierwotne zajęcie jajników (brak miesiączki jajnika). Terapia postać genetyczne (zespół przedwczesnej niewydolności jajników) jest całkowicie paliatywne (HRT hormony płciowe cykliczny). Do niedawna podobny schemat zaproponowano dla braku miesiączki z autoimmunologiczną genezą (zespół oporności jajników). Częstość autoimmunologicznego zapalenia jajników jest, według różnych autorów, od 18 do 70%. W ten sposób przeciwciała skierowane przeciwko tkance jajnika zależy nie tylko wtedy, gdy hypergonadotrophic, a 30% pacjentów z normogonadotropic miesiączki. Obecnie zalecany zespół do usuwania autoimmunologiczne kortykosteroidu prednizolon 80-100 mg / dzień (8-10 mg deksametazonu / dzień) - 3 dni, a następnie 20 mg / dziennie (2 mg / dzień) - 2 miesiące.

Taką samą rolę mogą pełnić leki antygonotropowe (agoniści hormonu uwalniającego gonadotropiny), wyznaczani na okres do 8 miesięcy. W przyszłości, z zainteresowaniem ciążą, przepisuje się stymulatory owulacji (clostilbegite). U pacjentów z hipergonadotropowym brakiem miesiączki skuteczność takiego leczenia jest bardzo niska. W zapobieganiu syndromowi niedoboru estrogenu wykazał stosowanie preparatów ZGT z zaburzeniami klimakterycznymi (femoston, cykloprogin, divin, trisequence itp.).

Choroby najważniejszych gruczołów wydzielania wewnętrznego w organizmie, wtórne do naruszenia funkcji seksualnych, wymagają leczenia przede wszystkim u endokrynologa. Leczenie hormonami płciowymi często nie jest wymagane lub ma charakter pomocniczy. Jednocześnie w wielu przypadkach ich równoległe przypisanie pozwala osiągnąć szybszą i bardziej stabilną kompensację choroby podstawowej (cukrzycy). Z drugiej strony, zastosowanie DTF w jajnikach pozwala, na odpowiednim etapie leczenia, wybrać optymalną dawkę do odzyskania funkcji menstruacyjnej i rozrodczej oraz rekompensatę za podstawową dawkę leku dla działania patogenetycznego.

Terapia jest lżejsza niż brak miesiączki, etapy zespołu hipergenicznego są ściśle związane ze stopniem niedoboru hormonu MC. W przypadku konserwatywnej terapii hormonalnej zaburzeń czynności menstruacyjnych stosuje się następujące grupy leków.

Naruszenie cyklu miesiączkowego: leczenie

Kiedy cykl menstruacyjny jest zaburzony, co jest związane z nierównowagą hormonalną i niewydolnością progesteronu, stosuje się cyklodinon. Lek przyjmuje się raz dziennie rano - jedna tabletka lub czterdzieści kropli raz, bez żucia i mycia wodą. Ogólny przebieg leczenia wynosi 3 miesiące. Do leczenia różnych zaburzeń cyklu miesiączkowego, takich jak algomenorrhea, brak miesiączki, zaburzeń miesiączkowania i menopauzy stosowane Remens leku. Promuje prawidłowe funkcjonowanie układu "podwzgórze-przysadka-jajnik" i wyrównuje równowagę hormonalną. W pierwszym i drugim dniu lek przyjmuje 10 kropli lub jedną tabletkę osiem razy dziennie, a od trzeciego dnia - 10 kropli lub jedną tabletkę trzy razy dziennie. Czas trwania leczenia wynosi trzy miesiące.

Nowoczesne preparaty do korekcji narkotycznej zaburzeń czynności menstruacyjnych