Przyczyny zakłócenia cyklu

15 września 2017 r

Informacje ogólne

W pewnym okresie życia prawdopodobnie wystąpiły zaburzenia cyklu u każdej kobiety. Naruszenie co miesiąc, Które wiele kobiet przyzwyczaiło się uważać za coś zwyczajnego, w rzeczywistości są sygnałem problemów ze zdrowiem kobiet.

Czym jest NMC w ginekologii? Jest to zepsuty cykl menstruacyjny, który występuje u kobiet w różnych okresach ich życia.

Nieregularne miesiączki - opóźnienia lub krótsze cykle wskazują na naruszenie fizycznego lub psychicznego stanu kobiety. Miesięczny cykl jest rodzajem biologicznego zegara ciała. Niepowodzenie ich rytmu powinno ostrzec i stać się powodem kontaktu z lekarzem, aby choroby zostały zidentyfikowane w odpowiednim czasie. Poniżej porozmawiamy o tym, dlaczego cykl menstruacyjny ma miejsce, a co kobieta powinna zrobić w takiej sytuacji.

Czym jest cykl menstruacyjny

Ważne jest, aby wyraźnie wiedzieć, co to jest cykl menstruacyjny u kobiet, a jaka powinna być funkcja miesiączkowania jest normalna.

Menarche, to jest, pierwsza miesiączka, dziewczęta posuwają się naprzód w okresie od 12 do 14 lat. W jakim wieku dziewczęta rozpoczynają się co miesiąc, zależą od miejsca zamieszkania. Na południu, w którym mieszka nastolatek, wcześniej pojawia się pierwsza miesiączka. Ważne jest, aby rodzice monitorowali, kiedy dziewczęta zaczynają mieć okresy, aby zrozumieć, czy organizm rozwija się normalnie.

W wieku 45 do 55 lat, miesiączka się skończyła. Ten okres nazywa się przedmenopauzalnym.

W okresie menstruacji warstwa funkcjonalna błony śluzowej macicy zanika w wyniku spadku produkcji progesteron w ciele. Miesięczny cykl kobiety dzieli się na trzy fazy.

  • 1 faza, pęcherzykowy, charakteryzujący się produkcją estrogeny, pod wpływem którego dojrzewają mieszki włosowe. Ze wszystkich pęcherzyków wyłania się dominujący pęcherzyk, z którego ostatecznie powstaje dojrzałe jajo.
  • 2 fazycykl menstruacyjny jest najkrótszą fazą, która trwa około 1 dnia. W tym czasie pęka pęcherzyk, a jajo je opuszcza. Ważne jest, aby zrozumieć, mówiąc o tym, co odróżnia drugą fazę cyklu miesiączkowego, że jest to czas, kiedy jajko jest gotowe do zapłodnienia. Jest to faza płodna, kiedy może zajść poczęcie.
  • 3 fazy, Luteina - okres, w którym rozpoczyna się synteza progesteron żółte ciało, które pojawiło się na miejscu pękniętego pęcherzyka. Progesteron zapewnia przygotowanie endometrium do późniejszego wszczepienia zapłodnionego jaja. Ale jeśli nie było poczęcia, następowała stopniowa śmierć ciała żółtego, produkcja progesteronu maleje, a endometrium jest stopniowo odrzucane, to znaczy, zaczyna się miesiączka.

Jeśli nie ma progesteronu, produkcja estrogenów jest ponownie aktywowana, a cykl się powtarza. Dla wygody percepcji diagram fazowy jest przydatny w dniach, w których wskazane są wszystkie fazy cyklu i jak te fazy są wywoływane.

Tak więc cykl menstruacyjny jest cykliczną zmianą, która pojawia się po pewnym czasie. Czas trwania normalnego cyklu powinien wynosić od 21 do 35 dni. Jeśli odchylenie w określonym kierunku wynosi 3-5 dni, nie można tego uznać za patologię. Jeśli jednak wystąpią bardziej znaczące zmiany, kobieta powinna być ostrzeżona, dlaczego cykl miesięczny jest skracany lub trwa dłużej.

Jeśli kobieta ma normalny cykl menstruacyjny, ile dni trwa miesiąc - indywi- dualny wskaźnik. Norma czasu trwania miesiączki wynosi od trzech do siedmiu dni. Ważne jest, aby wziąć pod uwagę, zwracając uwagę na czas trwania, że ​​ten stan nie powinien być dla kobiet bardzo trudnym okresem. W końcu ważną cechą jest nie tylko norma czasu trwania, ale także to, że miesiączka nie powinna dawać bardzo silnych niewygodnych doznań. W tym czasie dochodzi do utraty około 100-140 ml krwi. Jeśli wystąpi nadmierna utrata krwi lub kobieta zauważyła, że ​​opóźnienie uległo pogorszeniu, ważne jest, aby natychmiast skontaktować się z ginekologiem.

Cykl jest regulowany na 5 poziomach.

Przyczyny cyklu menstruacyjnego

W rzeczywistości przyczyny naruszeń cyklu miesiączkowego są bardzo zróżnicowane i jest ich wiele. Warunkowo, przyczyny zaburzeń cyklu miesiączkowego można podzielić na trzy grupy:

  • Pierwszy- są to czynniki zewnętrzne wpływające na normalny cykl. Oznacza to, że na kory wpływają czynniki etiologiczne. Kobieta może obchodzić, że cykl spadła lub odwrotnie, jest on dłuższy, jeśli radykalnie zmienił klimat, w stanie długotrwałego stresu, „siedział” na sztywnej diety i innych.
  • Drugi- konsekwencja stanów patologicznych, które wpływają nie tylko na układ seksualny, ale także na organizm jako całość. Przyczyny nieprawidłowego przebiegu cyklu menstruacyjnego po 40 latach często wiążą się z początkiem okresu klimakterycznego. Jednak możliwe jest, że przyczyny niepowodzenia miesięcznego cyklu po 40 latach wynikają z obecności problemów zdrowotnych u kobiety w średnim wieku.
  • Trzeci- wpływ leków. Często odpowiedzią na pytanie, dlaczego występuje cykl menstruacyjny, jest leczenie pewnej liczby leków. Opóźnienie lub inne nieprawidłowe działanie jest możliwe zarówno po rozpoczęciu przyjmowania pewnych leków, jak i po ich wycofaniu. Mówimy o hormonalnych środkach antykoncepcyjnych, antykoagulantach, antyagregantach, glukokortykoidach itp.

Czynniki związane z chorobami patologicznymi

  • Patologie jajników - jest to naruszenie komunikacji między jajnikami i przysadka, choroby onkologiczne jajników, stymulacja przez leki owulacji, niewydolność drugiej fazy cyklu. Również nieregularne miesięczne, związane z patologią jajników, mogą być konsekwencją negatywnej ekspozycji zawodowej, promieniowania, wibracji, efektów chemicznych. Przyczyny nieregularnego cyklu miesiączkowego mogą być związane z wykonywanymi zabiegami operacyjnymi na jajnikach, urazami narządu moczowo-płciowego,
  • Zakłócona interakcja między podwzgórzem a przysadką mózgową - cykl nieregularny może być związany ze zbyt aktywnym lub niewystarczającym uwalnianiem hormonów gonadotropowych i czynników uwalniających. Zaburzenia cyklu są czasem wynikiem guza przysadki mózgowej lub mózgu, krwotoku do przysadki mózgowej lub martwicy.
  • Endometrioza - jeśli u kobiety rozwinie się endometrioza, zarówno narządów płciowych, jak i narządów płciowych, hormonalna natura tej choroby prowadzi do naruszenia równowagi hormonów.
  • Naruszenie procesu krzepnięcia krwi- hemofilia, inne patologie genetyczne.
  • Skrobanie macicy- endometrium jest uszkodzone, jeśli skrobanie jest wykonywane po zakończeniu ciąży lub w celu leczenia. W rezultacie mogą pojawić się powikłania - zapalenie macicy i przydatków. Są też nieregularne co miesiąc po porodzie.
  • Choroby wątroby i pęcherzyka żółciowego.
  • Pojawienie się nowotworów zależnych od hormonów - Procesy onkologiczne w macicy, nadnerczach, piersi, tarczycy.
  • Endometriumw postaci przewlekłej - nie powstaje pełnoprawne endometrium.
  • Polipy błony śluzowej macicy.
  • Ostre "przeskoki" masy ciała - zarówno utrata wagi, jak i otyłość prowokuje nieregularne comiesięczne u nastolatków i dorosłych kobiet, ponieważ tkanki tłuszczowej produkują estrogeny.
  • Choroby zakaźne - może mieć negatywny wpływ na jajniki. Co więcej, aby sprowokować nieprawidłowe funkcjonowanie puszki menstruacyjnej jako infekcji, które zostały przeniesione w dzieciństwie (na przykład ospa wietrzna lub różyczka) i infekcje seksualne.
  • Obecność anomalii macicy - przegrody w macicy, infantylizm seksualny itp.
  • Patologia endokrynologiczna - często z tym związane są przyczyny nieregularnego miesięcznego po 40 latach.
  • Patologia macicy- Guzy, przerost.
  • Choroby psychiczne- epilepsja, schizofrenia i inni.
  • Nadciśnienie tętnicze.
  • Obecność złych nawyków.
  • Awitaminoza, hypowitaminoza.
  • Nieprawidłowości chromosomalne.

Co zrobić z tym lub tym problemem ze zdrowiem i jak normalizować cykl, ginekolog powie, które trzeba odwiedzić, jeśli miesięcznik "stracił".

Jak może nastąpić przerwa w cyklu?

Naruszenie cyklu powinno być uważane za różnorodne przesunięcia wzdłuż jego długości. Jednocześnie możliwe są zmiany w czasie trwania cyklu (nieregularne, rzadkie, częste co miesiąc), a także naruszenia charakteru miesiączki.

  • Brak miesiączki- Miesięczne nieobecności przez sześć miesięcy lub dłużej. Na poziomie podstawowym brak miesiączki naruszeń zaobserwowano od momentu, gdy dziewczęta zaczęły miesiączkować; przy wtórnym - zaburzenia pojawiły się po pewnym okresie normalnych cykli.
  • Oligomenorrhea - co miesiąc pojawiają się raz na kilka miesięcy (3-4). Po 45 latach takie objawy mogą być związane szczyt.
  • Opposimenorrhea- Skąpe miesiączki, trwające nie dłużej niż 1-2 dni.
  • Polymenorea- przedłużona miesiączka (ponad 7 dni) z normalnym cyklem.
  • Hyperpolymenorrhea- znaczne obfite wyładowanie, ale cykl jest normalny.
  • Menorrhagia- obfite i przedłużone miesiączki (ponad 10 dni).
  • Metrorrhagia- nieregularny wygląd krwawej wydzieliny, czasem mogą pojawić się w środku cyklu.
  • Promenomena- częste miesiączki, w których cykl jest krótszy niż trzy tygodnie.
  • Algomenorea- bardzo bolesne okresy, w których kobieta staje się niepełnosprawna. Algomenorea może być również pierwotna i wtórna.
  • Dysmenorrhea- to nazwa wszelkich zaburzeń cyklu, które powodują ból podczas menstruacji i nieprzyjemnych zaburzeń wegetatywnych: bóle głowy, niestabilny nastrój, wymioty i nudności itp.

Przyczyna częstych comiesięcznych, jak również innych zaburzeń opisanych powyżej, może być związana z różnymi patologiami. Kobieta powinna być ostrzeżona o wszelkich naruszeniach. Na przykład miesięcznik bardzo często po 40 latach może wskazywać na rozwój poważnych chorób.

Naruszenie cyklu u młodzieży

Często naruszenia cyklu są odnotowywane u młodzieży, gdy pojawia się powstawanie menstruacji. Zjawisko to jest związane z przyczynami fizjologicznymi. Dziewczęta rozwijają tło hormonalne, co wiąże się zarówno z przyczynami krótkiego cyklu miesiączkowego, jak i przyczynami opóźnień. U nastolatków czas trwania cyklu może być inny za każdym razem.

Proces formowania może trwać 1-2 lata. Ale dziewczyna powinna wyraźnie wiedzieć, jak liczyć cykl miesięczny, aby sprawdzić, ile dni trwa cykl i czy ma miejsce jego stopniowa formacja. Jest to ważne nie tylko dla tych, którzy już mają życie seksualne, ale także dla dziewcząt, które muszą znać czas cyklu i dla celów higienicznych oraz monitorować swój stan zdrowia. Mama musi koniecznie wyjaśnić córce, jak właściwie rozważyć cykl miesiączki. Przykład takiego obliczenia jest również ważny dla nastolatka.

Istnieją następujące patologiczne czynniki wpływające na prawidłowość menstruacji u nastolatków:

  • infekcje mózgu i błon;
  • uraz czaszkowo-mózgowy;
  • dystonia wegetatywna-naczyniowa;
  • częste przeziębienia;
  • Infekcje seksualne;
  • jajniki typu sclerokinoznye.

Negatywnie na kształtowanie cyklu miesiączkowego wpływa fakt, że młode dziewczęta ćwiczą ciężko diety, w wyniku wyraźnego nie tylko nadmierną utratą masy ciała, ale również niedobory witamin, naruszenie miesiączki.

Co ciekawe, na regularność miesiączki wpływają cechy natury nastolatków.

Lekarze wyróżniają kilka innych ważnych czynników, które mogą wpływać na rozwój cyklu:

  • wczesny początek aktywności seksualnej, splątanie;
  • nieprawidłowości w rozwoju układu rozrodczego;
  • obecność złych nawyków.

Z powodu zepsutego cyklu menstruacyjnego nastolatka może mieć tzw młodzieńcze krwawienie z macicy. Taki stan charakteryzuje się przedłużającymi się okresami. Z reguły długie i obfite miesięczne okresy trwają dłużej niż tydzień. To prowadzi do anemia i poważne pogorszenie stanu młodzieńca. Co do zasady, przyczyny długich okresów są związane z przeciążeniem moralnym lub infekcjami.

Przerwany cykl z premenopauzą

W tym okresie menopauza, co u kobiet rozpoczyna się w okresie od 45 do 55 lat, nie tylko cykl ulega złamaniu, ale także objawy wegetatywno-naczyniowe, zaburzenia metaboliczne, niestabilność psychoemotionalna.

Cykl menstruacyjny w okresie przedmiesiączkowym zostaje znokautowany z powodu stopniowego wyginięcia funkcji rozrodczej. Wytwarzanie gonadotropin na poziomie przysadki jest zaburzone, w wyniku czego upośledzone jest dojrzewanie pęcherzyków w gonadach. W okresie menopauzy obserwuje się niewydolność lutealną w stosunku do hiperestrogenu. W rezultacie zmiany patologiczne zachodzą w endometrium w obu fazach cyklu. Kobieta ma zarówno cykliczne, jak i acykliczne krwotoki z powodu rozwoju przerostu endometrium.

Pod warunkiem, że po 40 latach miesiączkujących kobiet stały się rzadkie i nieregularne krwawienie lub zakłócony acykliczny, to może być świadectwem POF. Dlaczego cykl się zmienia, lekarz powinien ustalić. W przypadku wczesnych objawów menopauzy konieczne jest zastosowanie hormonalnej terapii zastępczej.

Zaburzenia spowodowane przyjmowaniem leków hormonalnych

Jeśli kobieta bierze antykoncepcyjny, prawdopodobnie manifestacja krwawienia międzymiesiączkowego w pierwszych trzech miesiącach stosowania. Takie krwawienie należy uznać za normę, ponieważ po raz pierwszy organizm zostaje odbudowany na fakt, że otrzymuje hormony i hamuje produkcję własnych hormonów. Ale jeśli acykliczne krwawienia występują dłużej niż trzy miesiące, albo za długo nie kończy się w momencie otrzymania miesięcznego antykoncepcyjny, jest prawdopodobne, że produkt został odebrał poprawnie - być może kobieta dostaje zbyt wysoką lub niską dawkę hormonów.

Podczas stosowania środków antykoncepcyjnych może się rozwinąć Algomenorrhea. Krwawienie z macicy może wystąpić z dużym prawdopodobieństwem, jeśli kobieta używa narkotyków do antykoncepcji awaryjnej. Faktem jest, że zawierają bardzo dużą dawkę hormonów. Dlatego takich leków nie można stosować częściej niż raz w roku.

Rozwój braku miesiączki obserwuje się na tle zastrzyków progestyny przedłużone działanie, leki gestagenowe. Dlatego progestyny często przepisywane kobietom w wieku przedmenopauzalnym, a także pacjentom z endometriozą - w razie potrzeby powodują sztuczną menopauzę.

W przypadku złamania cyklu normalizacja cyklu miesiączkowego u kobiet jest przeprowadzana z uwzględnieniem przyczyny, dla której wystąpił. Ponadto, aby znormalizować cykl, lekarz bierze pod uwagę wiek kobiety, objawy kliniczne, obecność chorób. Dopiero po tym tabletki są przepisywane na normalizację, terapię witaminową (witamina E i inne).

Leczenie zaburzeń miesiączkowania u młodzieży

Jeśli nastolatka ma cykl menstruacyjny, a stan jest utrudniony przez młodzieńcze krwawienie, przeprowadza się dwuetapową terapię.

W pierwszym etapie hemostazę przeprowadza się za pomocą preparatów hormonalnych, tabletki hemostatyczne służą do krwawienia - Vikasol, Dicycin, kwas aminokapronowy.

Z długotrwałym silnym krwawieniem, gdy dziewczyna martwi się o osłabienie, zawroty głowy, a jednocześnie jest w depresji hemoglobina (do 70 g / l), lekarz decyduje o skrobaniu. Ponadto przeprowadza się badanie histologiczne skrobania.

Ponadto, jeśli to konieczne, przeprowadza się terapię przeciw-niedokrwienną (transfuzję krwi, masę erytrocytów, infucol, rheopolyglucin). Przepisać w schemacie leczenia również preparaty żelaza.

Nastolatki są przepisywane fundusze hormonalne na okres nie dłuższy niż trzy miesiące. Leczenie niedokrwistości trwa do momentu, aż poziom hemoglobiny wzrośnie do normy.

Jeśli zaburzenie w procesie stawania się cyklem nie jest trudne, dziewczyna jest przepisywana terapii witaminowej w fazach cyklu. W tym przypadku witaminy są stosowane zgodnie z pewnym schematem w celu stymulowania produkcji hormonów w jajnikach. Cykliczna terapia witaminowa zapewnia, że ​​w pierwszej fazie kobieta przyjmuje kompleks witamin B lub witaminy B1 i B6. W drugiej fazie pokazano dziewczynę kwas foliowy, kwas askorbinowy, jak również witaminy A, E.

Leczenie zaburzeń cyklu u kobiet w wieku rozrodczym

Leczenie zaburzeń cyklu miesiączkowego w tym przypadku jest podobne do schematu leczenia takich zaburzeń u młodzieży. W wieku dwudziestu lat i leczenia menstruacji cyklu menstruacyjnego w 40 lat z krwawieniem odbywa się przez łyżeczkowanie. Przeprowadza się to z zadaniem diagnostycznym i terapeutycznym.

Następnie następuje hormonoterapia. Stosuje się doustne środki antykoncepcyjne, które stosuje się zgodnie ze zwykłym schematem. Jeśli druga faza (lutealna) jest gorsza, przepisuje się analogi progesteronu Utrozhestan lub Dyufaston, muszą zostać podjęte w drugiej fazie cyklu. Odbiór jest również możliwy 17-OPK, Norkolut.

Ważne jest, aby wypełnić objętość krwi krążącej, dla której stosuje się roztwory koloidalne. Ponadto, praktykuje się leczenie anemii, objawową hemostazę. Pod warunkiem, że skrobanie nie zadziałało, lekarz może zdecydować histerektomia lub ablacja (wypalenie) endometrium.

Ważne jest również właściwe leczenie tych współistniejących chorób, które mogą spowodować załamanie się cyklu. Z nadciśnieniem tętniczym ważne jest przyjmowanie przepisanych leków, ograniczenie spożycia soli, a także płynów. Kiedy patologia wątroby powinna być zgodna z właściwą dietą, weź hepatoprotektory.

Niektóre kobiety stosują również środki folk. Jednak takie metody powinny być praktykowane bardzo ostrożnie, ponieważ bez konsultacji z lekarzem istnieje ryzyko braku poważnej patologii. A nawet cykl menstruacyjny po 45 latach, postrzegany przez kobietę jako początek menopauzy, jest podstawą dla lekarza.

Ponieważ mogą powodować awarie w cyklu niepłodność, kobiety w wieku rozrodczym, w razie potrzeby wyznaczyć Chorioniczny i Pergonal - leki stymulujące rozwój aktywnych mieszków włosowych. Aby stymulować owulację, konieczne jest przyjmowanie Clomiphene.

Krwawienie w okresie menopauzy

Podczas krwawienia podczas menopauzy, pacjent musi przepisać skrobanie jamy macicy. W końcu krwawienie może wskazywać na poważne patologie, w szczególności na rozwój przerost atypowy lub gruczolakorak endometrium. Czasami lekarz może zdecydować się na przyjęcie histerektomia.

Czasami pacjent podczas menopauzy przepisuje leki-gestageny: Sprawdzanie depot, Dyufaston, 17-OPK.

W trakcie leczenia można również przepisać leki przeciwestrogenowe - Danazol, Gestrinon, 17a-Etynylo-testosteron.

Wnioski

Jeśli dochodzi do naruszenia miesięcznego pytania, jak przywrócić cykl miesiączkowania, konieczne jest niezwłoczne skontaktowanie się z kobietą w każdym wieku. Ci, którzy są zainteresowani, jak odzyskać menstruatsionny cykl środków ludowej, należy pamiętać, że takie manifestacje - to jest po prostu objawem choroby podstawowej, które koniecznie muszą być odpowiednio traktowane, zgodnie ze schematem, wyznaczonego eksperta.

Nie zawsze, aby wyeliminować takie problemy, trzeba zażywać tabletki hormonalne, aby przywrócić comiesięczne. Czasami kobieta, która jest zainteresowana pytaniem, jak przywrócić cykl menstruacyjny bez hormonów, pomaga nawet zmienić reżim dnia i nawyki żywieniowe. Na przykład kobiety otyłe pomagają normalizować wagę. A ci, którzy praktykują bardzo rygorystyczne diety, wystarczy zwiększyć spożycie kalorii i przezwyciężyć wyczerpanie ciała. W każdym razie przy "niesprawności" cyklu ważne jest, aby młode dziewczęta i kobiety w okresie menopauzy skonsultowały się z ginekologiem, który powie ci, jak się zachować.

Leczenie nieprawidłowości menstruacyjnych

Leczenie nieprawidłowości menstruacyjnych jest obowiązkowe, ponieważ ta choroba jest odchyleniem od normy.

Regularność cyklu kobiecego jest wskaźnikiem zarówno zdrowia reprodukcyjnego, jak i ogólnego zdrowia. Ale wszystkie indywidualnie. Naruszenie cyklu w okresie dojrzewania lub po 40 latach może spowodować brak równowagi hormonalnej, w innych przypadkach może wskazywać na obecność patologii.

Jak się przejawia?

Jeśli spodziewany jest cykl miesiączkowy, leczenie zleca lekarz wyłącznie po badaniu.

Zwykle cykl kobiet trwa od 21 i nie więcej niż 35 dni, idealny czas trwania wynosi 28 dni. Czas trwania dni, gdy są miesięczne - od 3 do 7. Objętość wyładowania powinna wynosić od 50 do 150 ml, kolor jest szkarłatny, bordowy, dopuszczalna jest niewielka liczba skrzepów.

Zwykle przed miesiączką i podczas jej trwania można zaobserwować bolesny ból brzucha, ale ogólnie kobieta odczuwa niewielki dyskomfort.

Dostępne są następujące typy:

  • Brak miesiączki: nie miesięcznie przez ponad 6 miesięcy. Może być pierwotny lub wtórny.
  • Opsomenorrhea: niewielkie miesiączki, które trwa 1 lub 2 dni.
  • Oligomenorrhea: charakteryzuje się rzadkim miesięcznym, mniej więcej raz na 3 miesiące.
  • Metrorrhagia: nieregularne miesiączki, krwawe wydzielanie jest możliwe nie tylko w określonych dniach cyklu, ale także w jego środku.
  • Obrzęk miesiączkowy: nadmiernie obfite miesiączkowanie, które przedłuża się, jest częstsze niż 10 dni.
  • Hyperpolymenorrhea: obfite miesiączki, ale o normalnym czasie trwania cyklu żeńskiego.
  • Proyomenoreya: krótki cykl, którego czas trwania jest krótszy niż 21 dni, czyli częściej niż powinien być co miesiąc występuje.
  • Algomenorea: bolesne okresy, w których kobieta doświadcza tak silnego bólu, że traci zdolność do pracy.
  • Bolesne miesiączkowanie: bolesne miesiączki również, ale są one towarzyszą inne objawy - ból głowy i zawroty głowy, nudności i wymioty, ogólne osłabienie.

Przyczyny

Zanim zapytasz, jak leczyć cykl menstruacyjny, powinieneś określić jego przyczyny.

Często przyczyną niepowodzenia jest restrukturyzacja ciała, której towarzyszy zmiana równowagi hormonalnej. Tak się dzieje:

  • u dorastających dziewcząt podczas rozwoju cyklu menstruacyjnego;
  • okres noszenia dziecka;
  • u kobiet z początkiem menopauzy.

Możliwe funkcjonalne przyczyny cyklu, związane z nieprawidłowym funkcjonowaniem jajników:

  • Anovulation. Charakterystyczne dla braku owulacji, to znaczy, że jajko nie dojrzewa, nie ma możliwości poczęcia.
  • Dysfunkcje. Jajniki nie działają prawidłowo.
  • PCOS lub zespół policystycznych jajników.
  • Niewydolność fazy lutealnej. Charakteryzuje się on zmniejszeniem ilości progesteronu.
  • Syndrom przerostu jajników. Podczas przyjmowania wielu leków zmniejsza się funkcja jajników.
  • Zespół wyczerpanych jajników. Występuje, gdy menopauza występuje u kobiet w wieku poniżej 40 lat (wczesna menopauza).

Inne powody:

  • zapalne i zakaźne choroby układu rozrodczego;
  • choroby endokrynologiczne (cukrzyca, problemy z tarczycą itp.);
  • obecność chorób wewnętrznych (przewodu żołądkowo-jelitowego, układu sercowo-naczyniowego itp.);
  • dziedziczność;
  • niezrównoważona dieta (dieta, głód lub odwrotnie, szybki przyrost masy ciała);
  • Palenie tytoniu, częste spożywanie napojów alkoholowych;
  • depresja, stresujące warunki.

Leczenie nieprawidłowości menstruacyjnych

Niż leczenie złamania cyklu miesiączkowego, w dużej mierze zależy nie tylko od przyczyny patologii, ale także od kategorii wiekowej pacjenta.

W wieku reprodukcyjnym

Kobiety w wieku rozrodczym często mają problemy, takie jak krwawienie z przełyku, to znaczy między miesiączką, nadmiernym wydzielaniem i silnym bólem w dolnej części brzucha.

Jeśli doszło do takiego naruszenia cyklu, leczenie ma na celu zatrzymanie krwawienia, zmniejszenie bólu i normalizację układu rozrodczego, przywrócenie równowagi hormonalnej.

Następujące jest przypisane:

  • Hormonoterapia. Najczęściej są to doustne środki antykoncepcyjne, które nie tylko normalizują cykl, ale także chronią kobietę przed niechcianą ciążą.
  • Leki zawierające progesteron. Wskazane, jeśli występują problemy w fazie lutealnej cyklu. Przygotowania - Dyufaston, Norkolut, Utrozhestan.
  • Leki hemostatyczne - Dicinon, Vikasol i inne.
  • Preparaty żelaza. Przypisywanie z dużą utratą krwi i rozwojem niedokrwistości.

Ponadto zaleca się prawidłowe odżywianie, odmowę diet, a także intensywny wysiłek fizyczny.

W okresie dojrzewania

Obfite miesiączki u dorastających dziewcząt często zmieniają się w młodzieńcze krwawienie. Leczenie w tym przypadku jest obowiązkowe.

Co mianować:

  • leki hemostatyczne;
  • środki hormonalne;
  • preparaty na anemię;
  • witaminy.

Na początku menopauzy

Przerwanie cyklu po 40 latach, w połączeniu z obfitymi wydzielinami i krwawieniem, często wymaga skrobania macicy. Przeprowadzane jest badanie w celu wykluczenia chorób, takich jak endometrioza, rozrost błony śluzowej macicy, adenomioza, włókniaki macicy.

Terapia może być hormonalna. W niektórych przypadkach homeopatia jest skuteczna. W obecności łagodnych guzów wykonuje się leczenie chirurgiczne, ewentualnie całkowite usunięcie macicy w najcięższych przypadkach.

Jakie niehormonalne leki na menopauzę są skuteczne? Przeczytaj w artykule o zmianach w ciele kobiety na początku menopauzy, leczeniu menopauzy, przepisanych lekarstwach w celu złagodzenia stanu i ich skutków.

Jakie są przyczyny opóźnienia w menstruacji, z wyjątkiem ciąży? Kliknij tutaj, aby uzyskać szczegółowe informacje.

Środki ludzi

Leczenie nieprawidłowości menstruacyjnych za pomocą środków ludowych jest również skuteczne. Wybór receptur zależy od rodzaju patologii. A przed podjęciem lepiej skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli już zostały przepisane leki.

Stosuje się następujące przepisy:

  • Nasiona pietruszki rzadko spotykane co miesiąc. Zastosowanie - pół łyżeczki zmielonego proszku z nasion pietruszki, pobieranego trzy razy dziennie. Nasiona należy wypić pół szklanki przegotowanej wody z miodem.
  • Zbieranie kory dębu, krwawnika, liści malin i truskawek, gęsi agrestowej z obfitym okresem. Zastosowanie - łyżka mieszanki zalać szklanką zimnej przegotowanej wody, parzyć przez 4 godziny, następnie gotować przez około 5 minut. Weź 5-8 dni na szklankę dziennie, podzieloną na trzy posiłki.
  • Piołun w nieobecności menstruacji. Zastosowanie - łyżka ziół zalać szklanką wrzącej wody, gotować w łaźni wodnej przez 15 minut. Trzy razy dziennie spożywaj jedną trzecią szklanki przed jedzeniem.

Zapobieganie

Czy można zapobiec nieprawidłowościom miesiączkowym? Zminimalizuj ryzyko niepowodzenia, przestrzegając następujących zaleceń:

  • odwiedzić ginekologa przynajmniej 2 razy w roku;
  • utrzymywanie kalendarza menstruacyjnego;
  • terminowe leczenie wykrywające choroby ginekologiczne, procesy zapalne lub infekcje seksualne;
  • terminowa terapia chorób wewnętrznych narządów;
  • zrównoważone prawidłowe odżywianie (zakłada dostępność niezbędnych witamin i składników odżywczych, zmniejszone spożycie tłuszczów i węglowodanów);
  • ćwiczenie lub minimalna aktywność fizyczna;
  • unikaj stresu.

Zgodność z prostymi zaleceniami, uważne podejście do dobrego samopoczucia i terminowy dostęp do lekarza w przypadku pojawienia się objawów patologicznych pozwoli kobiecie zachować zdrowie reprodukcyjne.

Naruszenie cyklu miesiączkowego

Naruszenie cyklu miesiączkowego (NMC) - jeden z najczęstszych powodów, dla których kobieta powinna odwiedzić lekarza położnika-ginekologa. Według różnych autorów w taki czy inny sposób przejawia się u 35% pacjentów ginekologicznych. Ponadto ponad 70% kobiet w ciągu życia ma pewne objawy (nieregularny cykl po menstruacji, bardziej obfitujący co miesiąc niż normalnie przy stresie itp.).

Nieregularny miesięczny - jeden z najczęstszych objawów większości chorób ginekologicznych, występuje również w przypadku chorób pozagenitalnych u kobiet. Innym ważnym objawem nieregularności miesiączkowania jest krwawienie, którego natura i objętość mogą się znacznie różnić. Częste krwawienia w trakcie i na zewnątrz menstruacji nie mają żadnego uzasadnienia organicznego - w tym przypadku mówią o krwawieniu z niewydolności macicy. W przypadku naruszenia cyklu miesiączkowego charakterystyczne są następujące objawy kliniczne: nieregularny cykl, bolesność i obfite krwawienie.

Zwykle cykl menstruacyjny jest kontrolowany przez uwalnianie hormonów przysadki i jajników. W pierwszym etapie przeważa FSH - hormon folikulotropowy promuje dojrzewania pęcherzyków, które promuje wzrost wydzielanie estrogenów (głównie estradiolu), co z kolei promuje wzrost błony śluzowej macicy. Gdy poziom estradiolu wzrasta, poziom FSH zaczyna spadać (mechanizm ten nazywany jest ujemnym sprzężeniem zwrotnym) i zmniejsza się w miarę możliwości w połowie cyklu. W tym samym czasie, pod wpływem estrogenów, poziom LH - hormonu luteinizującego zaczyna wzrastać. Kiedy poziom PH osiąga swój szczyt, pojawia się owulacja. Wraz ze wzrostem poziomu LH (nieco później) następuje wzrost poziomu progesteronu. Poziom estrogenu po piku zmniejsza się i wzrasta tylko wtedy, gdy progesteron osiąga maksymalny poziom. Jeśli nawożenie nie nastąpi, poziomy progesteronu i estrogenu spadną i osiągną minimalne wartości, wystąpi odrzucenie endometrium. Po raz kolejny FSH zaczyna się zwiększać, a proces zaczyna się od nowa. To prostsze:

Czas trwania miesięcznego cyklu dla kobiety wynosi średnio od 21 do 31 dni. Zazwyczaj miesiączkowanie ustala się w wieku od 12 do 14 lat i najczęściej niemal natychmiast staje się regularne. Rzadziej stają się regularne po pierwszej ciąży. Okresowe odstępstwa od normy są możliwe w ciągu kilku dni / tygodni. Jeśli więc miesiąc w danym cyklu przychodzi kilka dni wcześniej lub później, wówczas rozmowa o naruszeniu nie jest legalna. Jeżeli przerwa między okresami 40-60 dni, albo wręcz przeciwnie jest mniej 21-25 dni, z tym, tak że przepływ miesięczny na tej kobiety przez długi czas - można mówić o nieregularnych cykli.

Dlaczego miesięczny cykl kobiecy towarzyszy krwawieniu? Macica, jak wiadomo, składa się z trzech warstw, z których warstwa wewnętrzna - z kolei endometrium jest podzielona na dwie części: funkcjonalną i podstawową. Pierwszym jest miejsce, w którym wszczepiane jest jajo płodowe i gdzie zaczyna się rozwijać ciąża. Podczas każdego miesięcznego cyklu, z powodu warstwy podstawowej, zwiększa się i pogrubia, przygotowując podstawę do ewentualnej implantacji. W przypadku, gdy nie było zapłodnienia oocytu „bogaty” warstwy funkcjonalnej „lub zbędne” oderwany pod wpływem cykliczne zmienianie stężenia hormonów przysadki krwi jajnika, powodując krwawienie. Krwawienie jest dość obfite, co jest spowodowane przede wszystkim bogatym układem dopływu krwi do endometrium. Tak zwane tętnice spiralne przenikają do endometrium, które są uszkadzane przez oderwanie tkanki, którą faktycznie karmiono. Ich uszkodzenie prowadzi do rozszerzenia (ekspansji) spiralnych tętniczek, po których zaczyna się właściwe krwawienie miesiączkowe. Początkowo adhezji (przywieranie) płytek w naczyniach krwionośnych w błonie śluzowej macicy jest tłumione, a następnie końce uszkodzonego naczyń zapechaty-vayutsya skrzeplin wewnątrznaczyniowych składa się z płytki krwi i fibrynę. Dwadzieścia godzin po rozpoczęciu menstruacji, kiedy większość endometrium już się oderwała, wyraźny skurcz spiralnych tętniczek rozwija się, osiągając w ten sposób hemostazę. Regeneracja endometrium rozpoczyna się 36 godzin po rozpoczęciu menstruacji, pomimo tego, że odrzucenie endometrium nie jest jeszcze zakończone.

Przyczyny naruszenia cyklu centralnego

Jakie są przyczyny nieregularności miesiączkowania? Z zasady można wyróżnić następujące:

  • Zewnętrzne (fizjologiczne) - w tym przypadku nie ma bezpośredniego fizjologicznego wpływu na proces, ale występują czynniki pośrednie, takie jak: stres, zmiany w charakterze odżywiania, zmiana klimatu itp. W konsekwencji wyeliminowanie przyczyny zewnętrznej prowadzi do normalizacji procesu.
  • Patologiczne - można tu zaliczyć ogromną grupę chorób i stanów, dla których scharakteryzowana zostanie regularność cyklu.
  • Leki - z mianowaniem lub anulowaniem niektórych leków

Co może być nieregularnym cyklem menstruacyjnym w przyrodzie:

  • Dysfunkcjonalne krwawienie z macicy to patologiczne krwawienie z macicy bez zmian narządów płciowych.
  • Menorrhagia - obfite plamienie (ponad 100 ml), które występuje z wyraźnie określoną częstotliwością.
  • Metrorrhagia - nieregularne krwawienie, bez wyraźnych odstępów czasowych.
  • Polimenrrra - krwawienie występujące w odstępie krótszym niż 21 dni.
  • Krwawienie międzymiesiączkowe to krwawienie między miesiączkami. Ilość utraconej krwi jest różna.
  • Krwawienie pomenopauzalne - krwawienie, rok (lub więcej) po wystąpieniu menopauzy;

Stany chorobowe, w których dochodzi do naruszenia cyklu miesiączkowego:

  1. Patologia jajnikach - tutaj obejmują: choroby przysadki, jajników funkcjonalna zależność, jajnika uszkodzenia tkanki, jatrogenne (lek) efekt regeneracji raka jajnika. Należy wspomnieć, takiej patologii w postaci żółtego ciała niewydolności jajników (zamiast pęcherzyku, z której „pozostawia” oocytów odsetka zapłodnień w rozwijającym ciałka żółtego, który wytwarza progesteron zdolny konieczne dla błon implantacji) - niedostateczną ilość progesteronu nie jest w stanie utrzymać proces w normalnym poziomie. Jest to jedna z głównych przyczyn nieprawidłowości menstruacyjnych.
  2. Patologia układu podwzgórzowo-przysadkowego - normalna regulacja cyklu jest zakłócona z powodu niedostatecznego uwalniania FSH i innych hormonów; onkologiczne zwyrodnienie tkanki.
  3. Patologia nadnerczy i innych tkanek wydzielniczych estrogenu - normalna synteza estrogenów jest zepsuta, proces "nie rozpoczyna się". Tutaj można przenosić guzy nadnerczy.
  4. Polipy endometrium
  5. Przewlekłe choroby zapalne macicy - nie ma normalnego wzrostu endometrium i jego terminowego dojrzewania.
  6. Endometrioza (narządów płciowych i ectragenital) - rozpatrywana jest osobno, ze względu na słabo zbadane przyczyny jej pochodzenia.
  7. Onkologia - pojawienie się patologicznej tkanki wydzielającej hormon może również prowadzić do wystąpienia zaburzeń regularności.
  8. Aborcji i skrobaniu jamy macicy może towarzyszyć zarówno mechaniczne uszkodzenie, jak i możliwe przywiązanie do procesów zapalnych.
  9. Operowany jajnik - po operacji na jajnikach, szczególnie przy użyciu koagulacji, może rozwinąć się niedobór funkcji narządowej, przejawiający się przede wszystkim w nieregularności okresu menstruacyjnego.
  10. Choroby wątroby - z reguły dla marskości zwyrodnieniowej tkanki wątrobowej charakteryzującej się naruszeniem koniugacji estrogenów. W rezultacie wzrasta poziom estrogenu, a krwawienia miesiączkowe stają się częstsze (i bardziej obfite).
  11. Dysfunkcjonalne krwawienie z macicy - bez organicznych uszkodzeń narządów i układów. W 20% przypadków występują bezpośrednio po okresie dojrzewania, u 50% kobiet w wieku powyżej 40 lat. Diagnoza jest wykonywana, gdy inne patologie są odłączone.
  12. Naruszenie układu krzepnięcia krwi - może powodować długotrwałe krwawienie i nie zaburzać prawidłowości cyklu.
  13. Inne przyczyny - interwencje chirurgiczne, choroby długotrwałe itp.

Ponadto konieczne jest przydzielanie nieregularnych miesięcznych, związanych z przyjmowaniem leków. Obejmuje to: leki do hormonalnej terapii zastępczej, kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, leki uspokajające, leki przeciwdepresyjne, preparaty naparstnicy, spirytynę dilantynową i wewnątrzmaciczną. Dlatego powołanie któregokolwiek z tych leków powinno być wykonane tylko przez lekarza, a także ich odwołanie. Jeśli to konieczne, skonsultuj się ze specjalistą, który przepisuje lek.

Rozpoznanie nieprawidłowości menstruacyjnych

Ze względu na ogromną liczbę przyczyn wyszukiwanie diagnostyczne musi rozpoczynać się od prostych do złożonych:

  1. Wywiad - lekarz powinien wiedzieć o leki przyjmowane przez pacjenta, obecność Ma historię niedawnej ciąży (po okresie ciąży nie mogą być znormalizowane tylko, jak opisano powyżej, ale również naruszone), wszystkich czynników zewnętrznych, które mogą zakłócić cykl. Zwróć uwagę na stan psychiki pacjenta.
  2. Inspekcji kobiety - należy zwrócić uwagę na wyczerpywanie pacjenta zmiany w kolorze skóry, śluzówki i twardówki chory o jej extragenital przejawy (zwiększenie wielkości wątroby, tarczycy, wyglądu wyładowania brodawki niezwiązanego ciąży, itp).
  3. Badanie ginekologiczne - zwracaj uwagę na pojawianie się bólu podczas badania, zwłaszcza przy badaniu palpacyjnym szyjki macicy, rodzaju wydzieliny i ich liczbie, obecności obszernych formacji w małej miednicy i naciekach.
  4. Biorąc wszystkie smugi - pozwala wykluczyć infekcję, długą trwałość, która może również powodować nieregularność cyklu.
  5. USG miednicy lub jamy brzusznej - należy zwrócić uwagę przede wszystkim na stan macicy i jajników, kiedy otsutsvtii patologia w nich - US wszystkich narządów i układów, celem USG tarczycy (możliwych przyczyn przysadki) i wątroby. Kiedy jajnika inspekcja zwrócić uwagę na ich wielkość, obecność pęcherzyków i ich wielkości, dopływ krwi do tkanki itp
  6. Konieczne są badania kliniczne i biochemiczne krwi, koagulogram, w celu różnicowania z patologicznymi stanami tkanki krwiotwórczej i patologią krzepliwości krwi.
  7. Ważnym czynnikiem jest ustalenie poziomu hormonów we krwi. Normy:
    Estradiol 0,17 ± 0,1 nmol / l - faza folliculiny, 1,2 ± 0,13 nmola / l-owulacji, 0,57 ± 0,01 nmol / l - faza lutealna.
    Progesteron - 1,59 ± 0,3 nmol / l - faza folliculiny, 4,77 ± 0,8 nmol / l-owulacja, 29,6 ± 5,8 nmol / l - faza lutealna
    LH - faza folliculinowa - 1,1 - 11,6 mIU / l, owulacja 17 - 77 mIU / l, faza lutealna 0 -14,7 mIU / l
    FSH - faza folliculiny-2,8-11,3 mIU / l, owulacja - 5,8 - 21 mIU / l, faza lutealna - 1,2 - 9,0 mIU / l
  8. MRI jest metodą, za pomocą której można szczegółowo zbadać pacjenta, w przypadku nowotworów i zmian patologicznych w tkankach. Drogie, rzadko używane.
  9. Histeroskopia - pozwala szczegółowo zbadać stan endometrium, obecność lub nieobecność polipa. Pozwala po badaniu zrobić łyżeczkę do wysyłania materiału do badania histologicznego. Z minusów - koszt i potrzeba znieczulenia.

Połączenie historii, objawów klinicznych i metod badań laboratoryjnych i instrumentalnych pozwala określić przyczynę nieprawidłowości cyklu miesiączkowego, bólu i patologicznego krwawienia oraz je wyeliminować.

Leczenie nieprawidłowości menstruacyjnych

Przede wszystkim konieczne jest uwzględnienie usunięcia wszystkich zewnętrznych czynników wpływu. Ponieważ ogólny interes wielu kobiet z utratą wagi może być główną przyczyną zaburzeń miesiączkowania, należy wybrać odpowiednią dietę dla pacjentów i zalecić im rezygnację z nadmiernego uprawiania sportu.

Przy silnym krwawieniu, po wykluczeniu patologii układu krzepnięcia krwi, konieczne jest rozpoczęcie leczenia objawowego. Obejmuje to:

  1. Preparaty hemostatyczne - vikasol, etamzilate, troneksam. W szpitalu, są oznaczone zazwyczaj domięśniowo (menadion, etamzilat) lub ociekową (Tranexam) + w postaci tabletki, w celu zwiększenia efektu (zwykle 2 tabletki 3 razy dziennie. - Troneksam 2 tabletki 2 razy dziennie, a vikasol etamzilat).
  2. ε-Kwas aminokapronowy - zmniejsza krwawienie u 60% kobiet
  3. Z ciężkim krwawieniem - wyrównanie utraty krwi z powodu wlewu osocza, czasami (w rzadkich przypadkach) krwi.
  4. Leczenie chirurgiczne jest ekstremalną metodą leczenia, na przykład z obfitym krwawieniem, w wieku powyżej 40 lat, z utrzymującą się anemizacją pacjenta, gdy przyczyną krwawienia nie można wiarygodnie ustalić. Jest to możliwe:
    - Skrobanie jamy macicy.
    - Ablacja endometrium - wypalenie endometrium za pomocą lasera.
    - Ablacja balonowa endometrium (wstrzyknąć balon do jamy macicy za pomocą płynu, który jest następnie podgrzewany do 87,5 stopnia).
    - Histerektomia (usunięcie macicy).
  5. Konieczne jest połączenie z preparatami hormonalnymi, przede wszystkim doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Pozwala to nie tylko poprawić działanie hemostatyczne, ale może również stać się pierwszą, a czasem główną terapią nieregularnych miesiączek. Z reguły należy stosować lek złożony zawierający wysokie dawki estrogenów i progesteronu.

Jednym z najpopularniejszych preparatów progesteronu w Rosji, stosowanych w leczeniu zaburzeń miesiączkowania, są Dufaston i Utrozestan. Co do zasady ich powołanie zależy od szpitala, nie ma prawdziwego dowodu na korzyść jednego z nich. Ustalanie dawek zależy od sytuacji: Duphaston - 1 zakładka 1-2 razy dziennie od 11 do 25 dnia cyklu, Utrozestan 1 kapsułka 2-3 razy dziennie.
Ponadto leczenie hormonalne może obejmować następujące leki:
• Noretysteron - doustny progesteron, 5 mg 3 razy dziennie od 5 do 26 dnia cyklu.
• Octan medroksyprogesteronu - 10 mg na dobę od 5 do 26 dni.

Kobiety w wieku powyżej 40 lat mogą stosować leki, które całkowicie lub częściowo "wyłączają" miesiączkę. Należą do nich:

  • Danazol - 200-400 mg / dzień. Zmniejsza ilość utraconej krwi z każdej miesiączki o 87%.
  • Gestrinon - jedna kapsułka 2,5 mg dwa razy w tygodniu. Prowadzi to do atrofii endometrium.
  • Agonosts gonadoliberin - powodują całkowite ustąpienie menstruacji, brak miesiączki. Leczenie należy ograniczyć do 6 miesięcy, aby zapobiec osteoporozie. Są używane rzadko i dość drogie.

Jednak głównym sposobem leczenia nieregularności miesiączkowania jest wyleczenie choroby podstawowej.

Bez wyeliminowania głównego celu niemożliwe jest osiągnięcie całkowitego wyleczenia. Na przykład, jeśli wykryty zostanie polip polipami endometrium, konieczne jest wykonanie diagnostycznego skrobania jamy macicy, w przypadku przewlekłego procesu zapalnego, wyznaczenia antybiotyków itp. Ponownie, w większości przypadków zaburzenie miesiączkowe jest tylko objawem pewnego leżącego u podłoża procesu patologicznego, a jego leczenie powinno być bardziej rozpowszechnione. Dopiero po usunięciu głównego ogniska i najbardziej ostrych objawów klinicznych możliwe jest zajęcie się przywróceniem nieuporządkowanego cyklu.

Powikłania zaburzeń miesiączkowania

Nie jest konieczne rozważanie zaburzeń cyklu miesiączkowego jako drobnego problemu. Oto co najmniej kilka powodów, dla których warto skontaktować się z lekarzem:

Nieregularnemu cyklowi może towarzyszyć trwałe brak owulacji, co prowadzi do niepłodności

Częste krwawienia międzymiesiączkowe mogą powodować poważne komplikacje - od zmęczenia do całkowitej utraty zdolności do pracy.

Późna diagnoza wielu patologii, której pierwszym objawem jest naruszenie cyklu miesiączkowego, może prowadzić do śmiertelnego wyniku patologii, którą można wyleczyć w odpowiednim czasie dostępu do lekarza.

Samoleczenie jest dopuszczalne, ale tylko pod nadzorem doświadczonego specjalisty. Pamiętaj, aby obserwować ginekologa. Przyczyną nieregularnych okresów mogą być ciężkie patologie endokrynologiczne, może być konieczna konsultacja endokrynologa. W przypadku patologii pozagenitalnej konieczne są specjalistyczne konsultacje.

U kobiet z zaburzeniami miesiączkowania bardzo ważne jest, aby wybrać odpowiednią dietę. Konieczne jest uwzględnienie jak największej ilości produktów dietetycznych bogatych w żelazo i białko, przede wszystkim w mięso. Niezwykle przeciwwskazane diety i trening. Konieczna konsultacja z dietetykiem.

Lekarz ginekolog - endokrynolog Kupatadze D.D.

Przyczyny zaburzeń cyklu miesiączkowego w różnym wieku, zasady diagnozy i leczenia

Naruszenie cyklu menstruacyjnego jajnika (NOMC) jest być może najczęstszym powodem kontaktu z ginekologiem. Co więcej, takim pacjentom można zgłaszać skargi od wieku dojrzewania do eliminacji - to jest podczas całej potencjalnie rozrodczej fazy życia.

Który cykl jest normalny?

Zewnętrzna manifestacja naturalnego cyklu jajnikowo-menstruacyjnego - menstruacja, która występuje z częstotliwością charakterystyczną dla każdej kobiety i trwa dłużej niż 3-6 dni. W tym momencie następuje odrzucenie całej przerośniętej warstwy funkcjonalnej endometrium (błony śluzowej macicy). Wraz z krwią jego strzępki wychodzą przez otwór kanału szyjki macicy do pochwy, a następnie na zewnątrz. Naturalne czyszczenie jamy macicy ułatwiają perystaltyczne skurcze ścian, które mogą powodować pewien dyskomfort fizyczny.

Ziewanie po odrzuceniu tkanki naczynia szybko się zamykają, a powstały całkowity defekt błony śluzowej regeneruje się. Dlatego prawidłowej menstruacji nie towarzyszy znaczna utrata krwi i nie prowadzi do rozwoju niedokrwistości, ciężkiej astenii i utraty zdolności do pracy. Średnia objętość utraty krwi wynosi do 150 ml, w wydzielinach nie ma skrzepów krwi.

Ale cykl menstruacyjny jest nie tylko etapem odnowienia endometrium. Zwykle, zawiera także etap pęcherzyków z dojrzewaniem komórek jajowych w jajniku, owulacji i następnie fazę sekrecyjną z wzrost błony śluzowej macicy i jej przygotowania do potencjalnie możliwym implantacji komórki jajowej. Zdrowa kobieta w wieku rozrodczym ma również cykle anowulacyjne, co nie jest uważane za patologię. Zazwyczaj nie zmieniają one czasu trwania ani charakteru miesiączki i nie wpływają na czas trwania międzyprzedsionkowej miesiączki. W takich cyklach kobieta nie jest płodna, to znaczy jej ciąża jest niemożliwa.

Miesiączka rozpoczyna się w okresie dojrzewania. Ich wygląd wskazuje na gotowość układu rozrodczego do poczęcia. Pierwsza miesiączka (pierwsza miesiączka) występuje w wieku 9-15 lat, najczęściej w przedziale 12-14 lat. Zależy od wielu czynników, z których głównym jest dziedziczność, narodowość, ogólny stan zdrowia i adekwatność odżywiania dziewczyny.

Zakończenie okresu reprodukcyjnego charakteryzuje początek menopauzy - całkowite i definitywne ustanie menstruacji. Jest to poprzedzone okresem klimakterium, który zwykle występuje średnio w ciągu 46-50 lat.

Mechanizm rozwoju NOMC

Cykl jajnikowo-menstruacyjny w ciele kobiety jest procesem zależnym od hormonów. Dlatego główną przyczyną jego naruszenia - zaburzenia dyshormonalne. Mogą początkowo powstać na różnych poziomach, włączając w to pozornie niereproduktywne gruczoły wydzielania wewnętrznego. Jest to podstawą do klasyfikacji nieprawidłowości menstruacyjnych. Według niej istnieją:

  • Centralne zaburzenia z pokonaniem wyższych ośrodków regulacji neuroendokrynnej układu rozrodczego. W proces patologiczny można zaangażować struktury podwzgórzowo-podwzgórza, podwzgórzowo-przysadkowe i tylko przysadki mózgowe.
  • Naruszenia na poziomie struktur obwodowych, czyli narządów układu rozrodczego. Może występować genom jajnika i macicy.
  • Zaburzenia związane z dysfunkcją innych gruczołów wydzielania wewnętrznego (nadnercza, tarczycy).
  • Zaburzeń spowodowanych przez zaburzenia genetyczne oraz chromosomowe z nadciśnieniem lub wrodzone ciał niedorozwój kluczowym procesem naruszenie wydzielania substancji biologicznie czynnej i zaburzeń tak zwane sprzężenie zwrotne pomiędzy narządów obwodowych i struktur neuroendokrynnych.

Niepowodzenia na jakimkolwiek poziomie na końcu przejawią się w różnych typach NOMC. Przecież nierównowaga hormonalna prowadzi do zmiany w pracy jajników, nawet jeśli nie mają strukturalnych anomalii. Naturalną konsekwencją tego jest naruszenie sekrecji głównych hormonów płciowych (estrogenów i progesteronu). Ich głównym celem jest warstwa funkcjonalna błony śluzowej macicy, która zostaje odrzucona krwią po zakończeniu następnego cyklu. Dlatego wszelkie zmiany w zaburzeniach organizmu mogą prowadzić do naruszenia natury i regularności menstruacji.

Patologia endokrynologiczna jest główną przyczyną zaburzeń czynności menstruacyjnych. Tylko w niewielkim odsetku przypadków nie jest to spowodowane zaburzeniami hormonalnymi. Naruszenie cyklu miesiączkowego może być spowodowane, na przykład, wyraźnymi zmianami w endometrium. A czasem, gdy zdiagnozowano cryptomenorrhea menstruacyjny krwi i endometrium odrzuty są w stanie przejść z powodu naturalnego zarośnięcie pochwy, lub zakończyć jej wydaniu nieperforowaną błonę dziewiczą.

Przyczyny dysfunkcji

Istnieje wiele przyczyn pojawienia się zaburzeń miesiączkowania. Co więcej, kobieta może zidentyfikować jednocześnie kilka czynników etiologicznych, które prowadzą do błędów funkcjonalnych na różnych poziomach.

Najbardziej prawdopodobne z nich to:

  • Różne typ gruczolak przysadki (kwasolubne, zasadochłonne, chromofobowe), które mogą być aktywne hormonalnie lub prowadzić do kompresji i atrofii przedniego płata przysadki. Choroba i zespół Itenko-Cushinga.
  • Zastosowanie leków wpływających na syntezę i metabolizm dopaminy i norepinefryny w strukturach mózgu, co prowadzi do dysfunkcji układu podwzgórzowo-przysadkowego. Należą do nich rezerpina, inhibitory MAO, typowe i atypowe neuroleptyki, leki przeciwdepresyjne różnych grup, metoklopramid, pochodne fenotiazyny i wiele innych leków.
  • Gruczolaki nadnercza i inne guzy wytwarzające androgeny i kortyzol. Zespół adrenogenitalny z powodu wrodzonej hiperplazji tkanki nadnerczy.
  • Niektóre zaburzenia psychiczne, którym towarzyszy naruszenie centralnej regulacji neuroendokrynnej. Wgłębienie może być umiarkowane i ciężkie różnego pochodzenia, choroby endogenne (schizofrenia) w ostrej fazie, jadłowstręt psychiczny, zaburzenia reaktywne, przewlekłe dostosowania naprężenia.
  • Hipo- lub nadczynność tarczycy różnych genez.
  • Zespół sklerocystycznych jajników (Stein-Leventhal).
  • Tłumienie funkcji jajników i zakłócenie sprzężenia zwrotnego między nimi a układem podwzgórzowo-przysadkowym po długotrwałym stosowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych i ich nagłym odstawieniu.
  • Zespół opornych jajników i zespół przedwczesnego wyczerpania gonad. Mogą mieć jatrogenną genezę - na przykład z powodu wielokrotnego udziału kobiet w protokołach technologii wspomaganego rozrodu ze stymulacją hiperowulacji.
  • Ostre niefizjologiczne zmiany w podłożu hormonalnym, które mogą być spowodowane przez spontaniczne lub medyczne aborcje, stosowanie leków do szybkiego tłumienia laktacji.
  • Wady i anomalie rozwoju macicy, w tym spowodowane przez choroby chromosomalne.
  • Konsekwencje interwencji chirurgicznych w jajnikach i macicy, radioterapia i chemioterapia, choroby zapalne narządów rozrodczych. Może to być znaczące zmniejszenie objętości funkcjonującej tkanki jajnikowej, zmian wewnątrzmacicznych aż do rozwoju atrezji jamy macicy, usunięcia gonad i macicy.
  • Guz klęski jajników. Co więcej, nie tylko złośliwe, ale również duże łagodne nowotwory z wtórnym zaniknięciem tkanki jajnika mogą mieć znaczenie kliniczne.

Zakłócenie cyklu menstruacyjnego po 40 latach w większości przypadków jest spowodowane rosnącymi związanymi z wiekiem zmianami w układzie rozrodczym. Ich przyczyną jest niedobór naturalne rezerwy pęcherzyków jajników ze wzrostem liczby cykli owulacji, postępującą gipoestrogeniya i ekstynkcji funkcji rozrodczej. Zmiany te stają się najbardziej widoczne w okresie przedmenopauzalnym, kiedy cykl staje się bardziej nieregularny z tendencją do dysfunkcjonalnego krwawienia z macicy i dodatkiem zaburzeń psycho-wegetatywnych.

Naruszenie miesiączki u dziewczynek w wieku pokwitania jest najczęściej spowodowane nierównomiernym dojrzewaniem układu podwzgórzowo-przysadkowego i jajnika. Ale nie zapominajcie, że właśnie w tym okresie mogą zadebiutować kliniczne objawy niektórych zespołów wrodzonych, chorób chromosomowych i nieprawidłowości narządów wewnętrznych układu rozrodczego.

Ponadto dorastające dziewczęta często doświadczają zaburzeń odżywiania z powstawaniem niedoborów żywieniowych w kluczowych składnikach odżywczych, a zwłaszcza w tłuszczach. Prowadzi to do wyraźnego zmniejszenia syntezy hormonów steroidowych (w tym płciowych), która najczęściej objawia się wtórnym brakiem miesiączki.

Możliwe objawy NOMC

Przez obecność poprzedniego okresu normalnej menstruacji wszystkie możliwe naruszenia można podzielić na pierwotne i wtórne.

Objawy nieprawidłowości menstruacyjnych mogą obejmować:

  • Zmiana czasu trwania okresu międzymiesiączkowego. Możliwa ichootenorrhea (z czasem trwania cyklu poniżej 21 dni) i opsonenorea (jej wydłużenie wynosi więcej niż 35 dni).
  • Opóźnione regularne miesiączkowanie przy braku wcześniejszych zaburzeń cyklu.
  • Brak menstruacji przez 6 miesięcy lub dłużej (brak miesiączki) u kobiet w wieku rozrodczym.
  • Zmiana objętości krwawienia miesiączkowego. Być może, zarówno jego wzrost (hipermenorrhea), jak i spadek (hypomenorrhea). W przypadku nadmiernej utraty krwi mówi się o menometrorrhagia.
  • Zmiana czasu trwania menstruacji na skrócenie (oligomenorrhea) lub wydłużenie (polymenorrhea).
  • Pojawienie się krwawienia międzymiesiączkowego, które może mieć różną intensywność - od zatarcia do obfitości. W acyklicznym obfitym krwawieniu z macicy stosuje się termin "metrorrhagia".
  • Klinicznie znaczący miejscowy zespół bólowy podczas menstruacji, który nazywa się algomenorrhea.
  • Pojawienie się ogólnych objawów pozagenitalnych towarzyszących miesiączce. Należą do nich różnego rodzaju bóle głowy, wahania ciśnienia krwi, nudności i zmiany apetytu oraz inne objawy wywołane wegetatywnie. Ten stan jest określany jako bolesne miesiączkowanie, a gdy jest połączony z zespołem bólowym, mówi się, że algodismenorea.

Gipermenstrualny zespół poligipermenoreey i / lub acykliczne, dysfunkcyjne krwawienie macicy jest zwykle przyczyną przewlekłej niedokrwistości żelaza posthemorrhagic. Jej objawy często stają się powodem, by dzwonić do lekarza. W tym przypadku kobieta martwi się zmęczeniem, kołataniem serca, ogólną słabością, tendencją do obniżania ciśnienia krwi i możliwym omdleniem. Stan skóry, włosów i paznokci ulega pogorszeniu, możliwe, że wydajność aktywności umysłowej może spadać, nawet do rozwoju umiarkowanych zaburzeń poznawczych.

Wiele kobiet w wieku rozrodczym cierpi również na niepłodność - brak naturalnego poczęcia przez 1 rok niezabezpieczonego regularnego życia seksualnego. Jest to spowodowane ciężkimi zaburzeniami wydzielania dominującego pęcherzyka w jednym z jajników, proces dojrzewania w nim jaja i brak spontanicznej owulacji.

Ważne jest, aby zrozumieć, że obecność cykle bez owulacji kobieta może posiadać i nie narzucać konkretnych zarzutów łamania miesiączki, choć obserwacja badania w większości przypadków, aby zidentyfikować różne objawy. W tym przypadku pacjent zwykle uważa, że ​​jej wydłużenie cyklu miesiączkowego jest nieodłączne w jej indywidualnej osobliwości, a nie jako patologiczny znak.

Cechy zaburzeń miesiączkowania w różnych grupach wiekowych

Okres młodzieńczy

NOMC u młodzieży może przebiegać zgodnie z typem zespołu hipomanstrualnego lub z tendencją do tzw. Krwawienia młodzieńczego (dojrzewania). Charakter zaburzenia zależy od etiologii i istniejących zaburzeń dyshormonalnych. Być może późniejsza menarche lub rozwój pierwotnego braku miesiączki. Mówi się o tym, że menstruacja nie rozpoczyna się w wieku 15 lat.

Krwawienie młodzieńcze występuje w cyklach bezowulacyjnych z powodu naruszeń stanu hormonalnego z atrezją pęcherzykową. Zwykle zmieniają się z nierównymi okresami miesiączkowania, często w połączeniu z naruszeniem włosów, niewydolności lub nadwagi. Jako czynnik prowokujący, może wystąpić przeciążenie nerwowo-emocjonalne, gwałtowna zmiana stref klimatycznych i czasowych, zaburzenie cyklu snu i czuwania.

Okres reprodukcyjny

W wieku rozrodczym zaburzenia cyklu mogą objawiać się nieprawidłowym działaniem cyklicznym, opóźnioną regularną miesiączką, a następnie krwawieniem. W tym przypadku konieczne jest odróżnienie zmian fizjologicznych od zmian patologicznych. Zwykle czasowe zniknięcie menstruacji może wynikać z początku ciąży, okresu poporodowego i hiperprolaktynemii w kontekście karmienia piersią. Ponadto zmiana cyklu i charakter przepływu menstruacyjnego występuje na tle hormonalnej antykoncepcji i po zainstalowaniu spiral wewnątrzmacicznych.

Przedłużenie cyklu jest najczęściej spowodowane uporczywością mieszków włosowych. W tym przypadku nie ma owulacji dojrzałego jaja. Umiera, a pęcherzyk nadal powiększa się wraz z tworzeniem pęcherzykowej torbieli o różnych rozmiarach. W takim przypadku tło hormonalne odpowiada 1 fazie cyklu z hyperestrogenezą, co prowadzi do progresywnego wzrostu endometrium. Opóźnienie w okresie menstruacji może wynosić do 6-8 tygodni, po którym następuje krwawienie miesiączkowe. Takie krwawienia z macicy określane są jako dysfunkcyjne. Kolejną przyczyną ich rozwoju jest nieadekwatność fazy lutealnej. W tym krwawienie występuje w okresie owulacji, zwykle nie są obfite, ale przedłużone.

Zmiany w jajnikach podczas typowego cyklu miesiączkowego

Mogą również wystąpić nieregularne miesiączki po aborcji. Może to być spontaniczne (ze spontanicznym zakończeniem ciąży we wczesnym stadium) lub medyczne przy użyciu różnych metod usuwania płodowego jajeczka / zarodka. W takim przypadku zwykle odnotowuje się wydłużenie kolejnego cyklu, a powrót funkcji menstruacyjnej spodziewany jest w ciągu 3 miesięcy. Jeśli aborcji towarzyszyły powikłania, nie wyklucza się przedłużonego okresu rehabilitacji z acyklicznym plamieniem i algodismenozą.

Okres przedmenopauzalny i menopauza

Częściej występują nieprawidłowości w normalnym cyklu miesiączkowym w wieku przedmenopauzalnym. Wygaśnięcie funkcji rozrodczych często towarzyszy znaczny wzrost cykle bez owulacji, skłonność do krwawień i opóźnień na tle atrezji pęcherzyka, utrata cyklicznych zmian i rozwoju tzw klimakterium zespołem.

Wznowienie krwawienia z macicy w okresie menopauzy jest wyjątkowo alarmującym sygnałem. Przecież odtworzenie funkcji rozrodczej nie jest już możliwe, a krwotok i krwawienie w tym okresie zwykle wskazują na obecność złośliwego guza.

Możliwość ciąży

Ciąża z naruszeniem cyklu miesiączkowego jest możliwa. Ale prawdopodobieństwo jego wystąpienia zależy od nasilenia zaburzeń dyshormonalnych, pełnego rozwoju macicy i wielu innych czynników. W wielu przypadkach naruszeniom menstruacji towarzyszy niepłodność. I nie zawsze można go wyeliminować metodami konserwatywnymi, często początek ciąży jest możliwy tylko przy pomocy technologii wspomaganego rozrodu. A czasami kobieta nie może sama począć i znieść tego dziecka. W tym przypadku proponuje się jej zastępczą matkę i programy dawców.

Ponadto, nie należy zapominać, że zaburzenia endokrynologiczne, często prowadzi do niższości funkcjonalnej warstwy śluzówki macicy i w ten sposób hamować normalne implantacji komórki jajowej. To, w połączeniu z niewystarczającą produkcją progesteronu i hCG, znacznie zwiększa ryzyko aborcji na bardzo wczesnym i wczesnym etapie. W tym przypadku kobieta nie może podejrzewać poczęcia, ponieważ opóźniona miesiączka jest regularną dysfunkcją.

Poprzednia dysfunkcja miesiączkowa jest uważana za czynnik potencjalnie komplikujący przebieg ciąży. Takie kobiety wymagają specjalnej uwagi. Często, aby przedłużyć ciążę, muszą zażywać określone leki hormonalne. Według statystyk, u pewnej liczby kobiet po porodzie, zaburzenie cyklu miesiączkowego jest samopoprawiające się (o warunkach miesięcznego wyleczenia, w naszym artykule na temat linku). A kolejne ciąże mogą atakować bez żadnych szczególnych trudności.

Egzamin

W większości przypadków NOMC mają korzystne rokowanie, ponieważ są spowodowane zmianami, które nie zagrażają życiu kobiet. Nie należy jednak zapominać, że do 10% przypadków jest spowodowanych chorobami onkoginekologicznymi o różnej lokalizacji. Dlatego rozpoznanie tego stanu wymaga dokładnego zbadania w celu ustalenia prawdziwej przyczyny zaburzeń miesiączkowania, określenia charakteru i ciężkości zmian. Jest to taktyka, która pozwoli Ci wybrać optymalną terapię korekcyjną lub przeprowadzić radykalne leczenie w odpowiednim czasie.

Badanie podstawowe powinno obejmować:

  • Dokładny wywiad położniczy i ginekologiczny, określający czas reklamacji, możliwe połączenie z wszelkimi czynnikami, fakt już istniejących przed zaburzeniami miesiączkowania, wiek menarche (pierwszej miesiączki), prawdopodobieństwo poczęcia. Konieczne jest poznanie przeniesionych chorób i operacji, liczby i czasu trwania aborcji i porodu, przebiegu i wyniku poprzednich ciąż. Istotne jest również przyjmowanie jakichkolwiek leków, rodzaj zastosowanej antykoncepcji.
  • Badanie ginekologiczne pochwy i szyjki macicy w lusterkach, dwukanałowe badanie narządów miednicy. Ten można wykryć zmiany strukturalne widzialnego (proliferacja śluzówki wad, odkształcenia, przebarwienia, opuchlizna), żylaki powierzchowne żyły transformacji, zmiana konturu, wielkości i położenia macicy i przydatków konsystencję. Oceniana jest również postać wydzieliny z pochwy i kanał szyjki macicy.
  • Zabieranie wymazów ze ścian pochwy, gąbek kanału szyjki macicy, cewki moczowej w przypadku głównych infekcji układu moczowo-płciowego (STD), stopień czystości.
  • Rozmrozić onkocytologię z szyjki macicy, co jest szczególnie ważne w obecności patologicznych ognisk.
  • Wykluczenie ciąży. W tym celu przeprowadza się szybki test moczu lub określa poziom hCG we krwi.
  • Definicja statusu hormonalnego. Konieczna jest ocena poziomu głównych hormonów regulujących pracę jajników i cyklu miesiączkowego. Należą do nich estrogeny, progesteron, hormony przysadki - LH (luteinizowanie), FSH (stymulowanie pęcherzyków), prolaktyna. W wielu przypadkach wskazane jest również określenie działania tarczycy i nadnerczy, ponieważ na funkcjonowanie tych gruczołów wpływa również funkcjonowanie jajników.
  • Ultradźwięki narządów miednicy. Najczęściej wykorzystywane są czujniki przezpochwowe i brzuszne. Jest to wystarczające do pełnego zbadania macicy i jej szyi, przydatków, włókna parametrycznego, naczyń krwionośnych i regionalnych węzłów chłonnych. W przypadku zaoszczędzonej błony dziewiczej w razie potrzeby stosuje się czujnik odbytu zamiast pochwy. Ultradźwięki to najbardziej dostępna i jednocześnie dość informatywna metoda wizualizacji narządów wewnętrznych.
  • Badanie histologiczne błony śluzowej macicy uzyskane w wyniku oddzielnego diagnostycznego łyżeczkowania szyjki macicy i jamy macicy. Widoczne jest to głównie w zespole hipermenstrualnym i krwotoku.

Jeśli istnieją wskazania na drugim etapie badania, stosuje się zaawansowane techniki diagnostyczne (CT, MRI, PET i inne). Najczęściej są przepisywane na podejrzenie patologii onkoginekologicznej.

Zasady leczenia

Leczenie naruszeń menstruacji obejmuje kilka obszarów:

  • Przestań krwawić. W tym celu można stosować leki hormonalne, leki wpływające na krzepliwość krwi i kurczliwość macicy, a czasami skrobanie.
  • Korekta istniejących zaburzeń hormonalnych, czyli zapobieganie powtarzającym się zaburzeniom miesiączkowania. Schemat leczenia dobierany jest indywidualnie, w oparciu o profil endokrynologiczny pacjenta.
  • Decyzja w sprawie wykonalności leczenia chirurgicznego w celu wyeliminowania głównego czynnika sprawczego lub korekty istniejących anomalii rozwojowych.
  • Jeśli to konieczne, środki mające na celu stymulację rozwoju macicy i aktywację jajników. Szeroko stosowane różne techniki fizjoterapii, cykliczne leczenie witaminowe, fitoterapia.
  • Korekta współistniejących zaburzeń (zaburzenia psychowegetatywne, zespół anemiczny itp.).
  • Korekta otrzymanej terapii dla choroby podstawowej. Na przykład podczas przyjmowania leków psychotropowych można zalecić zastąpienie ich bardziej nowoczesnymi, wysoce celowanymi lekami. Oczywiście, ostateczna decyzja w sprawie korekty terapii nie jest akceptowane ginekologa, lekarz (np psychiatra, neurolog).
  • Jeśli jest to pożądane, zapłodnienie jest złożonym leczeniem niepłodności z zastosowaniem zachowawczych i, jeśli to konieczne, chirurgicznych (endoskopowych) technik, szybkiego podejmowania decyzji o stosowności stosowania wspomaganych technologii reprodukcyjnych.

Naruszenie cyklu menstruacyjnego jest bardzo częstym problemem. A jego znaczenie nie zmniejsza się, pomimo osiągnięć współczesnej medycyny. Na szczęście wiele form takich zaburzeń jest podatnych na korektę. A dzięki szybkiemu dostępowi kobiety do lekarza często można uniknąć powikłań, utrzymać wysoką jakość życia pacjentów, a nawet poradzić sobie z towarzyszącą im niepłodnością.