Kiedy nadejdzie punkt kulminacyjny

Menopauza jest naturalnym procesem fizjologicznym, nieuniknionym dla każdej kobiety. Jego ofensywa oznacza, że ​​ciało przestaje spełniać funkcję narządów płciowych. Menopauza może rozpocząć się w różnym wieku. Warto szczegółowo opisać, kiedy przedstawiciele słabszej płci powinni się do tego przygotować.

Kiedy menopauza występuje u kobiet

Wraz z wiekiem proces produkcji żeńskiego hormonu płciowego, estrogenu, kończy się w ciele. Z tego powodu funkcjonowanie żeńskich jajników stopniowo ustaje. Dojrzewanie jajek jest coraz mniej. Przestań chodzić co miesiąc. Brak miesiączki jest jednym z głównych objawów menopauzy. Wraz z nim pojawiają się oznaki starzenia: zmarszczki, zwiotczenie skóry. Wszystko to są bezpośrednie i pośrednie oznaki, że organizm żeński nie jest już gotowy do poczęcia, rodzenia owoców, porodu.

W jakim wieku rozpoczyna się menopauza?

U każdej kobiety wygaśnięcie czynności jajników występuje w różnych latach. Średni wiek, kiedy zaczyna się kulminacja, wynosi 45-50 lat. Nie dotyczy to jednak całej płci pięknej. Istnieje wczesna menopauza, która zaczyna się około 40-44 lat (w rzadkich przypadkach po 35). Znane są również sytuacje, gdy okres menopauzalny rozpoczyna się po 60. Jest to typowe tylko dla 3% kobiet.

Kiedy nadejdzie okres menopauzy

Cały proces jest podzielony na trzy główne etapy, z których każdy ma swoją własną charakterystykę. Pierwszym z nich jest premenopauza. W tym stanie ciało pojawia się po około 40-45 latach. Od premenopauzy do momentu wystąpienia menopauzy może to zająć bardzo dużo czasu. W stadium przedmenopauzalnym charakterystyczne jest stopniowe obniżanie ilości estrogenów. Miesięcznie zaczynają iść nieregularnie, może być mniej. Z reguły ten okres nie powoduje ani fizycznego, ani psychicznego dyskomfortu.

Zmiany, które są charakterystyczne dla ciała w okresie przedmiesiączkowym:

  • szanse na poczęcie dziecka są zminimalizowane;
  • cykl menstruacyjny jest znacznie zmniejszony;
  • odstęp między miesięcznymi staje się dłuższy;
  • stopniowo zmniejsza się objętość krwawienia, kończy się miesiączka.

Następnie następuje przełom menopauzy, okres, w którym dochodzi bezpośrednio do menopauzy. Produkcja kończyn estrogenu i menstruacja ustają całkowicie. Okres klimatyczny trwa rok od dnia, w którym minęły ostatnie miesiące. Średnio występuje u kobiet po 51 latach, ale istnieje wiele czynników, które wpływają na wiek, w którym rozpoczyna się menopauza, więc dzieje się to zarówno wcześniej, jak i później. Jeśli prawdopodobieństwo przedwczesnego zajścia w ciążę było nadal małe, ale teraz jest całkowicie wykluczone.

Ostatnim etapem zaniku jajników jest postmenopauza. Rozpoczyna się rok po wystąpieniu menopauzy. Czas trwania tego okresu zależy od tego, jak szybko system hormonalny i cały organizm są szybko adaptowane, ale z reguły objawy znikają po 3-15 latach. Postmenopauza charakteryzuje się rozwojem osteoporozy, chorób tarczycy, serca, naczyń krwionośnych. Mogą rozpocząć się z powodu braku hormonów płciowych w ciele. W okresie postmenopauzy z ciałem kobiety następują takie zmiany:

  • skóra staje się zwiotczała;
  • przerzedzenie włosów łonowych;
  • kształt zmian piersi, sutki stają się bardziej płaskie;
  • w badaniu ginekologicznym brak szyjki na szyjce macicy.

Ile lat może wystąpić menopauza na czynniki ryzyka

Wiesz już, że istnieje pojęcie wczesnej menopauzy. Warto szczegółowo wyjaśnić, dlaczego tak się dzieje i kiedy dojdzie do menopauzy, jeśli wygaszanie funkcji macierzyństwa zostanie ugaszone z powodu czynników zewnętrznych. Wczesna menopauza może rozpocząć się z powodu:

  • operacja usunięcia jajników lub macicy;
  • wiele chorób autoimmunologicznych, w których wytwarzane są przeciwciała przeciwko komórkom jajowym;
  • zespół niemych jajników;
  • nieprawidłowości chromosomalne;
  • dziedziczna predyspozycja;
  • przedwczesne wyczerpanie jajników;
  • stres;
  • radioterapia;
  • choroby onkologiczne;
  • chemioterapia;
  • złe nawyki, w tym w okresie dojrzewania;
  • brak życia seksualnego;
  • niekontrolowane przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych;
  • aborcja;
  • choroby ginekologiczne.

Wszystkie te czynniki mogą wywołać początek menopauzy u kobiet w wieku do 45 lat, poprzedzających premenopauzę. Z reguły menstruacja albo całkowicie ustaje, albo zamienia się w obfite krwawienie. Wczesna menopauza zawsze postępuje bardzo ostro, w wersji przyspieszonej. Kobieta rozwija silne fale, zaburzenia nerwowe, zaburzenia snu, duszność, nadmierne pocenie się. Stan jej skóry, włosów i paznokci pogarsza się.

Pierwsze oznaki menopauzy u kobiet

Określ, w jaki sposób rozpoczyna się punkt kulminacyjny, jest to możliwe dzięki określonym objawom patologii. W życiu każdej kobiety przychodzi faza wstrzymania syntezy hormonów płciowych. Na tym etapie zatrzymuje się cykl reprodukcyjny i zachodzą zmiany hormonalne. Niemniej jednak okres jest fizjologiczny, więc zwykle nie wymaga specjalnego traktowania.

U niektórych kobiet jej objawom towarzyszą objawy patologiczne, które są eliminowane przez preparaty farmaceutyczne. Przy ciężkich powikłaniach menopauzy wykonywana jest gst (hormonalna terapia zastępcza).

Jeśli leczenie objawowe zostało wykonane od początkowych etapów choroby, można wyeliminować negatywne skutki postmenopauzy. Eliminuje to potrzebę hormonów w celu normalizacji cyklu reprodukcyjnego.

Wczesne etapy menopauzy są trudne do ustalenia, ponieważ może rozpocząć się w przedziale od 45 do 55 lat. Cóż, jeśli kobieta nie ma dużej ilości przypływów dziennie. Kiedy patologiczne objawy choroby aktywnie rosną, wymaga natychmiastowej pomocy. Aby wykonać to zawodowo, należy określić, na jakim etapie jest okres klimakteryczny u kobiety.

Jakie są poszczególne etapy menopauzy?

Climax dzieli się na 3 główne etapy:

Jeśli kontrolujesz chorobę na etapie przedmenopauzalnym, możesz zapobiec negatywnym konsekwencjom przejścia w życiu kobiety.

Co to jest premenopauza i jak ją leczyć prawidłowo

Premenopauza zaczyna się po 40 latach. Średni czas trwania wynosi od 15 do 18 miesięcy. W tym okresie następuje stopniowy spadek funkcjonalności jajników, koniec owulacji, okresowe zakończenie zwykłego cyklu miesiączkowego.

Interwały między miesięcznymi a każdym miesiącem. Od zewnętrznych doznań kobiet możemy wyróżnić następujące wczesne oznaki dolegliwości:

  • Pływy (nagłe zaczerwienienie skóry, potliwość, twarz);
  • Bóle głowy;
  • Huśtawki nastrojów;
  • Zwiększona częstość akcji serca;
  • Suchość pochwy;
  • Zwiększone oddawanie moczu;
  • Zmniejszona aktywność seksualna.

Pływy trwają około 3 minut i występują głównie w godzinach wieczornych.

Na etapie przedmenopauzalnym zmniejsza się produkcja żeńskich hormonów płciowych: luteinizujących i stymulujących pęcherzyki. Premenopauza charakteryzuje się również zmniejszeniem męskich hormonów - hiperandrogenizmu. Czasami ich poziom jest mniejszy niż u kobiet. W tym przypadku przedstawicielom jasnej połówki można prześledzić męskie manifestacje - wzrost wąsów, poszerzenie obręczy barkowej, powiększenie głosu.

Poprzez wyżej opisane zmiany w organizmie można określić pierwsze oznaki choroby. W takim przypadku należy na czas skontaktować się z lekarzem, aby zapobiec poważnym powikłaniom podczas transformacji menopauzy przed menopauzą.

Jakie są oznaki menopauzy i postmenopauzy

Menopauza charakteryzuje się całkowitym zaprzestaniem uwalniania estrogenu. Fazę fizjologiczną obserwuje się w wieku 50-53 lat. Pierwsze oznaki stanu - powstawanie osteoporozy i chorób układu sercowo-naczyniowego. Wraz z zakończeniem przydziału żeńskich hormonów płciowych może wystąpić cukrzyca.

Postmenopauza to stadium obserwowane od czasu pojawienia się ostatniej menstruacji do głębokiego wieku. W przypadku hormonalnych badań hormonalnych obserwuje się podwyższenie poziomu hormonu folikulotropowego (FSH). Na tym etapie znikają wszystkie objawy menopauzy, więc nie ma racjonalności w leczeniu zachowawczym.

Analizując wyżej opisane okresy, można obliczyć czas trwania menopauzy. Jego czas trwania jest stały od ostatniej miesiączki. Premenopauza i menopauza w połączeniu mogą trwać od 5 do 10 lat.

Kiedy dojdzie do kulminacji, jak ustalić

Określ, kiedy pojawia się menopauza, można za pomocą następujących objawów:

  • Pływy;
  • Migotanie gęsiej skórki;
  • Skurcze i skurcze mięśni;
  • Sucha skóra;
  • Bezsenność i gwałtowna zmiana nastroju.

Czas trwania okresu klimakterycznego zależy od indywidualnych cech organizmu. Pierwsze oznaki choroby powinny być pod kontrolą ginekologa-endokrynologa. Następnie, aby monitorować stan, zaleca się wizytę u lekarza co 6 miesięcy.

Powinien być idealny. Niemniej jednak w praktyce okazuje się, że kobiety w fazie klimakterycznej nadal pracują, denerwują się i wykonują prace domowe. Na tym tle trudno jest ustalić konkretne zmiany na tle hormonalnym. Z powodu tych zmian, pierwsze oznaki patologii są często pomijane, ponieważ przedstawiciele pięknej połowy "odpisują" negatywnym zmianom stanu zdrowia na zmęczenie.

Aby określić, kiedy pojawia się menopauza, można przeprowadzić specyficzny test w celu określenia poziomu FSH w moczu. Do tych celów są paski diagnostyczne. Można je kupić w aptece.

Jeśli paski dają pozytywny wynik podczas 2-3 testów, można stwierdzić z dużą pewnością, że wystąpiło przedwczesne zapalenie.

Jednak nawet przy użyciu pasków testowych może wystąpić błąd. Każdy organizm jest indywidualny, więc stężenie hormonów może się znacznie różnić. Jeśli po otrzymaniu pozytywnych wyników w oparciu o definicję FSH menstruacja trwa nadal, należy powtórzyć analizę w ciągu tygodnia.

Gdy obserwuje się stałość okresu miesiączkowego, ale istnieją powyższe objawy początku menopauzy, należy wykluczyć krwawienie z macicy.

Jak ocenić, kiedy pojawia się menopauza

Kiedy pojawia się menopauza, musisz zobaczyć się z ginekologiem. Najważniejsze jest ujawnienie tego fizjologicznego okresu na etapie przedmenopauzalnym. Trudno ją zdiagnozować, dlatego metody badań powtarzają się po kilku miesiącach, niezależnie od otrzymania pozytywnych lub negatywnych wyników.

Takie wyniki wynikają z dobowych wahań poziomu hormonu folikulotropowego (FSH).

Climax i menopauza, jak leczyć za pomocą

Climax i menopauza to stany, które wymagają powołania hormonalnej terapii zastępczej (HTZ). Ta metoda jest podstawą zapobiegania kolejnym towarzyszącym zmianom w ciele kobiety: osteoporozie, chorobie Alzheimera, osteoartropatii, cukrzycy, zespole metabolicznym i wypadkach naczyniowych.

Wskazania do ZGT są potrzebne. Hormonalna terapia zastępcza jest przepisywana kobietom po 45 latach. Na tym etapie aktywowany jest gen starzenia, który wywołuje stany patologiczne.

Jakie metody obejmują hormonalną terapię zastępczą:

  1. Powołanie hormonu wzrostu;
  2. Melanotonina;
  3. Dihydroestrogen;
  4. Hormony tarczycy.

Climax obejmuje zespół objawów patologicznych spowodowanych naruszeniem regulacji progesteronu i estrogenu. Brak równowagi między tymi substancjami może powodować wyraźne zmiany kliniczne.

Stopień nasilenia choroby ocenia lekarz na pływach:

  • Do 10 dziennie - łagodne;
  • Do 20 - średni stopień;
  • Ponad 20 przypływów - ciężki stopień.

Istnieje indeks Coopermana, który pozwala ocenić, kiedy obserwuje się okres klimakterii u kobiety. Obejmuje kulową ocenę stopnia nasilenia patologii:

  • Do 20 punktów - łatwy etap;
  • Do 35 - średnia;
  • Ponad 35 - ciężki.

Hormonalna terapia zastępcza (HRT) znacznie poprawia jakość ludzkiego życia. Uzupełnienie organizmu hormonami płciowymi jest konieczne po wystąpieniu fazy klimakterycznej w obecności komplikacji:

  • Pływy kilka razy dziennie;
  • Ból w dolnej części brzucha;
  • Wyładowanie z macicy;
  • Wzrost temperatury;
  • Bóle głowy;
  • Zawroty głowy.

Wraz ze starzeniem zmniejsza się nie tylko ilość hormonów płciowych, ale także niedobór kory nadnerczy. Oczywiście, aby wypełnić te wady, konieczne jest stosowanie leków hormonalnych. Niemniej jednak kobiety rozwinęły uporczywe uprzedzenia co do szkodliwości hormonoterapii, ponieważ ma ona wyraźne skutki uboczne.

Jakie są dowody na stosowanie HTZ w okresie klimakterycznym:

  • Wszelkie chemiczne substancje nienaturalne szkodzą organizmowi, ale hormony są substancją naturalną;
  • Na tle terapii eliminowane są uderzenia gorąca i inne oznaki choroby;
  • Normalny metabolizm i hemostaza;
  • Bez hormonów odzyskanie zdolności do pracy nie jest możliwe;
  • HTZ pomaga złagodzić anomalie występujące po menopauzie.

Przemysł farmaceutyczny stworzył doskonałe produkty łączone. Stosuje się je wtedy, gdy występuje wyraźna klimakteryjna pieriestrojka (więcej niż 20 przypływów dziennie). W takich okresach kobieta może mieć zespół depresyjny, "przerastać" puls, występują zawroty głowy. Aby zapobiec takim zmianom, pomoże tylko HRT.

Nowoczesna hormonalna terapia zastępcza składa się z 3 składników.

Opinie przeciwko HRT:

  • Mieć wiele efektów ubocznych z niewłaściwą dawką;
  • Może powodować wzrost guza;
  • Pogłębia to przebieg żylaków;
  • Nie może być stosowany we wczesnej menopauzie.

Pomimo licznych przyczyn klimakterycznych, leczenie patologii jest podobne. Zastosowanie wyżej opisanych leków zajmuje ograniczony czas, aby wyeliminować zmiany po menopauzie. Na starość nie da się obejść bez tych leków.

Jak i kiedy rozpoczyna się menopauza, jak długo trwa i jak ułatwić jej manifestację

Menopauza lub menopauza to etap w życiu zdrowej kobiety, gdy w jej ciele pojawiają się zmiany wieku, które powodują stopniowy odwrotny rozwój i wygaśnięcie aktywności jej układu seksualnego.

U niektórych kobiet w tym czasie występują zaburzenia układu nerwowego, mentalności, pracy narządów wewnętrznych i układu naczyniowego, metabolizmu - zespołu klimakterycznego.

Krótka informacja

Menopauza to czas, w którym kobieta przestaje miesiączkować. W związku z przejściem do menopauzy w ciele występują zmiany hormonalne, które wpływają na jej zdrowie i mają różne objawy. Kiedy pojawia się menopauza, często zmniejsza się siła tkanki kostnej, co wiąże się z jej rozrzedzeniem. Wzrasta poziom cholesterolu we krwi, co zwiększa ryzyko chorób serca.

Ile lat trwa menopauza i jak długo trwa?

Średni wiek kobiet w okresie menopauzy wynosi 51 lat. Średni czas trwania wynosi od 48 do 55 lat. Około 1% kobiet ma przedwczesny początek tego stanu, kiedy pierwsze oznaki menopauzy pojawiają się już przed 40 rokiem życia.

Początek menopauzy występuje wcześniej u kobiet, które palą, nigdy nie były w ciąży lub żyją w wysokich górach.

Zmiany hormonalne związane z menopauzą (menopauzą) zwykle rozpoczynają się 4-5 lat przed ostatnim krwawieniem miesiączkowym, tym razem nazywa się premenopauza. Kobiety zaczynają odczuwać pierwsze objawy menopauzy, nawet jeśli ich miesiączka nadal jest prawidłowa. Okres przedmenopauzalny i rok po nim są zjednoczone przez pojęcie "perimenopauzy". Postmenopauza to czas, który zaczyna się od menopauzy i trwa około 70 lat (do 5 lat - wcześnie, potem - późne postmenopauza).

Menopauza to czas, w którym kobieta nie miesiączkuje przez rok. Jednak menopauza, poprzedzająca przerwanie miesiączki i trwająca po niej, ma inny czas trwania i u niektórych kobiet może trwać do 10 lat. Zwykle menopauza występuje w wieku 45-50 lat. Jeśli przyjdzie przed 45 lat - nazywa się to wcześnie, a do 40 - przedwczesne. Większość tych pacjentów rozwija zespół klimakteryjny.

Późna menopauza

Występuje u kobiet powyżej 55 roku życia. Przyczyny są zwykle ukryte w cechach genetycznych, jest prawie niemożliwe, aby sztucznie odroczyć początek menopauzy. Niebezpieczeństwem tego stanu jest zwiększone ryzyko formacji onkologicznych jajników i gruczołów sutkowych, ponieważ są to guzy zależne od estrogenu. Dlatego wraz z ciągłym wydzielaniem hormonów płciowych zwiększa się prawdopodobieństwo takich chorób. Aby zapobiec negatywnym konsekwencjom, każda kobieta, niezależnie od wieku, powinna co roku poddawać się badaniu ginekologicznemu, a także wykonywać mammografię na czas.

Menopauza chirurgiczna

Przerwa krwawienia miesiączkowego w tym przypadku jest związana z usunięciem jajników. Może to być konieczne w przypadku chorób takich jak rak jajnika, policystoza, endometrioza jajników, zaniedbane procesy zapalne narządów płciowych, gruźlica. Po operacji następuje sztuczna menopauza, a jej objawy zaczynają nagle i szybko się rozwijać. Aby tego uniknąć, natychmiast po operacji konieczne jest rozpoczęcie przyjmowania preparatów hormonalnych, które będą naśladować normalny cykl.

Jeśli macica zostanie zachowana, menstruacja będzie również utrzymywać się w schemacie przerywanego przyjmowania. Climax po usunięciu macicy jest bardziej prawdopodobne przy równoczesnym usunięciu jajników. Taka operacja jest konieczna w przypadku endometriozy, nowotworów i narządów płciowych. Jednak nawet przy zachowanych jajnikach ich funkcja zmniejsza się po histerektomii wcześniej niż normalnie. Tacy pacjenci potrzebują odpowiedniej terapii hormonalnej.

Przyczyny menopauzy

Climax jest spowodowany złożonymi złożonymi zmianami hormonalnymi. Po pierwsze, wraz z początkiem tego okresu wiąże się ze zmniejszeniem liczby aktywnych jaj w jajnikach. Po urodzeniu kobiety mają od 1 do 3 milionów jaj, na początku miesiączki mają zwykle około 400 000 jaj, a do menopauzy około 10 000 jaj.

Niewielki procent jaj traci się podczas miesięcznej owulacji z cyklem miesiączkowym. Większość z nich ulega atrezji (zwyrodnienie i późniejsza resorpcja niedojrzałych pęcherzyków jajnikowych).

W przypadku wzrostu mieszków włosowych w pierwszej połowie cyklu miesiączkowego reaguje hormon folikulotropowy (FSH). W miarę zbliżania się menopauzy, jajeczka stają się mniej wrażliwe na ten hormon, a jajniki dramatycznie zmniejszają produkcję estrogenów. Wydzielanie zwiększających kompensację FSH, ale nie jest w stanie przywrócić pracy jajników. Ten stan nazywany jest hipogonadyzmem hipergonadotropowym.

W okresie menopauzy liczba jaj spada bardzo szybko, a po zakończeniu miesiączki występują pojedyncze pęcherzyki, a następnie znikają.

Estrogeny (kobiece hormony) atakują wiele części ciała, w tym naczynia krwionośne, serce, kości, gruczoły sutkowe, macicę, układ moczowy, skórę i mózg. Zmniejszone poziomy estrogenów są uważane za przyczynę wielu objawów menopauzy. Wraz z pojawieniem się menopauzy w jajnikach zmniejsza się także produkcja hormonu testosteronu odpowiedzialnego za pożądanie seksualne.

Objawy

Jak manifestuje się menopauza? Podajemy 10 typowych objawów menopauzy:

  1. Jego pierwsi towarzysze to pływy. Według niektórych badań przypływy występują u 75% kobiet. Objawy tego stanu mogą się różnić. Zwykle przypływ odczuwany jest jako uczucie ciepła, rozprzestrzeniające się po całym organizmie, trwające od 30 sekund do kilku minut. Stanowi temu często towarzyszy zaczerwienienie skóry, kołatanie serca, dreszcze, pocenie się, a także bezsenność. Fale trwają zwykle do 3 lat, ale niektóre kobiety utrzymują się przez 5 lat lub dłużej. Niewielka liczba pacjentów miała czas trwania pływów do 15 lat.
  2. Nietrzymanie moczu, palenie z oddawaniem moczu.
  3. Zmiany pochwy: estrogeny wpływają na błonę śluzową pochwy, dlatego może wystąpić ból podczas perimenopauzy podczas stosunku płciowego i zmiany w wydzielinie pochwy. Przydziały w okresie menopauzy mogą przypominać miesiączkę, ale gdy się pojawią, należy skonsultować się z lekarzem.
  4. Gruczoły mleczne zmieniają kształt, co jest związane ze stopniowym zanikiem tkanki gruczołowej.
  5. Suchość i przerzedzenie skóry, utrata włosów.
  6. Szybka redukcja masy kostnej. Większość kobiet osiąga szczyt gęstości kości w wieku 25-30 lat, a następnie masa kości rocznie zmniejsza się o 0,13%. W okresie menopauzy tempo redukcji masy kostnej wzrasta do 3% rocznie. Ten stan nie powoduje żadnego bólu ani żadnych innych nieprzyjemnych wrażeń.
    Jednak stopniowo rozwija się osteoporoza, co może prowadzić do złamań kości. Złamania mogą znacznie pogorszyć jakość życia, a nawet spowodować śmierć. Często dochodzi do złamania szyi biodra lub kręgosłupa, gdy spada nawet z wysokości własnego wzrostu.
  7. W okresie menopauzy profil cholesterolu ulega znacznym zmianom. Poziom całkowitego i "złego" cholesterolu wzrasta. Zwiększa to ryzyko chorób serca i naczyń krwionośnych, ciśnienie krwi może wzrosnąć. Wielu pacjentów skarży się również na niskie ciśnienie krwi i bóle głowy.
  8. Zwiększone prawdopodobieństwo chorób serca po menopauzie. Nie jest jasne, w jaki sposób wiąże się to z procesem starzenia, a ile - ze zmianami hormonalnymi w organizmie. W przypadku przedwczesnej menopauzy lub chirurgicznego usunięcia jajników choroby sercowo-naczyniowe występują już w młodym wieku.
    Pod wieloma względami powodem tego jest rozwój perimenopauzy oporności tkanek na insulinę, co prowadzi do zwiększonego tworzenia skrzepów krwi w naczyniach krwionośnych i zwiększonego ryzyka zawału serca i udaru mózgu. Rozwija się również dystrofia dyshormonalna, objawiająca się zaburzeniami rytmu serca, zmniejszoną tolerancją wysiłku, dusznością, kłującym bólem w wierzchołku serca.
  9. Badaniu z udziałem zdrowych kobiet będących w okresie menopauzy, okazało się, że ich średnia masa ciała w ciągu 3 lat wzrosła o 5 kg. Wśród możliwych powodów - jako objaw menopauzy i ogólnego procesu starzenia się organizmu. Tak zwane premenopauzalny zespół metaboliczny dołączyć dodatkowo do zwiększenia ciężaru, tłuszczu i węglowodanów w celu utworzenia przesłanki do łamania zawału mięśnia sercowego i cukrzycą typu 2.
  10. Dość często pojawiają się zmiany emocjonalne - drażliwość, lęk, depresja, słabość motywowana, niestabilny nastrój. Dotyczą one zarówno bezpośredniego wpływu zaburzeń równowagi hormonalnej, jak i czynników stresowych - samotności, lęku przed utratą piękna, uczucia zbliżania się do starości i tak dalej.

Miesięczny podczas kulminacyjnym pierwszy normalny, regularny, w wyniku cyklu owulacyjnego. Stopniowe zwiększanie liczby cykli owulacji (bez tworzenia dojrzałych komórek jajowych i przesyła je do jamy brzusznej), staje się nieregularne krwawienia, duże opóźnienia są możliwe i krwawienie.

Przyczyny krwawienia w okresie menopauzy:

  • naturalne zmiany hormonalne;
  • choroby układu rozrodczego: mięśniak, guz lub polip endometrium i inne;
  • przyjmowanie leków hormonalnych;
  • choroby innych narządów, np. krwi lub wątroby.

Oprócz problemów perimenopauza może pomóc kobiecie. Dlatego często mięśniaki macicy i torbiel endometrioidalna jajnika w menopauzie zaczynają stopniowo zmniejszać się, ponieważ stymulujący wpływ estrogenu w tych chorobach ustaje. Dotyczy to jednak tylko małych formacji.

Natomiast duże włókniaki mogą powodować krwawienie z macicy. Jeśli ma nogę, może nastąpić skręcenie i martwica węzła mięśniowego, co wymaga natychmiastowej operacji. Jeśli torbiel jajnika u pacjenta nie zmniejsza się po menopauzie - jest to bardzo podejrzany objaw dotyczący rozwoju nowotworu tego narządu. W większości przypadków takie cysty są poddawane chirurgicznemu usunięciu, co można wykonać przy pomocy laparoskopii (bez długich nacięć i ciężkiej operacji).

Kiedy iść do lekarza

Wszystkie kobiety w okresie okołomenopauzalnym powinny być w pełni badane każdego roku od terapeuty lub lekarza rodzinnego. Ponadto muszą przejść badanie u ginekologa i badanie piersi, w tym mammograficzne. Ultradźwięki gruczołów sutkowych w okresie menopauzalnym są zwykle mało informacyjne z powodu atrofii tkanki gruczołowej, co utrudnia wykrycie formacji w gruczole.

Kobiety w tym wieku muszą wiedzieć o czynnikach ryzyka chorób serca i raka jelita grubego oraz, w porozumieniu z lekarzem prowadzącym, poddać się badaniom przesiewowym w kierunku tych chorób.

Czy mogę zajść w ciążę w okresie menopauzy??

Kobiety z uporczywą miesiączką (nawet nieregularną) i kontynuowaną aktywnością seksualną mogą zajść w ciążę. Aby zapobiec ciąży i usunąć takie objawy menopauzy, takie jak uderzenia gorąca, lekarz może zalecić przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających małe dawki estrogenu. W każdym razie, z opóźnieniem w miesiączce trwającym dłużej niż 1-3 dni, zaleca się wykonanie domowego testu ciążowego na czas, aby podjąć trudną, ale bardzo ważną decyzję w życiu każdej kobiety o urodzeniu dziecka.

Leki i zmian w stylu życia, takich jak dieta i ćwiczenia, które pomogą uporać się z gorąca i inne objawy menopauzy, w tym wysoki poziom cholesterolu i utraty masy kostnej.

W okresie menopauzy konieczne jest monitorowanie przepływu menstruacyjnego. Powinieneś natychmiast skonsultować się z lekarzem pod takimi znakami:

  • krwawienie z towarzyszącym bólem brzucha;
  • wydzielanie ciemnych skrzepów;
  • obfitsze krwawienie niż przedtem;
  • spadek odstępu między krwawieniem jest krótszy niż 3 tygodnie lub wydłużenie go - ponad 3 miesiące.

Diagnostyka

W celu ustalenia, że ​​kobieta jest w okresie okołomenopauzalnym, krew jest badana pod kątem FSH, czyli przeprowadzana jest analiza hormonalna. Stwierdzono podwyższone stężenie FSH i obniżony poziom estrogenów. Test na menopauzę daje następujące wyniki:

  • zawartość estradiolu we krwi jest mniejsza niż 80 pmol / l;
  • poziom FSH jest większy niż hormon luteinizujący;
  • stężenie estronu jest większe niż estradiolu;
  • poziomy testosteronu mogą być zmniejszone lub względnie podwyższone.

Dodatkowo wykonuje się rozmaz Pap, ocenia się funkcję tarczycy, biochemiczne badanie krwi i koagulogram. Aby określić stan endometrium, zaleca się USG przezpochwowe.

Standardem do wykrywania spadku masy kostnej lub osteoporozy związanej z menopauzą jest absorpcjometria rentgenowska o podwójnej energii (DEPA). Badanie to określa gęstość tkanki kostnej i porównuje ją z wartością prawidłową dla zdrowych młodych kobiet. Światowa Organizacja Zdrowia definiuje osteoporozę jako zmniejszenie gęstości kości o więcej niż 2,5 odchylenia standardowego od średniej. Choroba określana jako osteopenia oznacza mniej dotkliwą utratę kości (od 1 do 2,5 odchyleń standardowych).

DERA zwykle wykonuje się przed przepisaniem leków do leczenia osteoporozy, przywracając zawartość minerałów w kościach. Oceniana jest głowa kości udowej i kości dolnego odcinka kręgosłupa. Skan jest powtarzany co 2 lata w celu oceny skuteczności leczenia.

Prosty screening osteoporozy można przeprowadzić za pomocą ultradźwiękowej (ultradźwiękowej) kości piętowej. Gdy wykryta zostanie niska gęstość tkanki kostnej, pacjenta należy skierować na DERA.

Aby określić ryzyko chorób serca, lekarz przepisze badanie krwi cholesterolu. Jeśli poziom cholesterolu jest wysoki, przeprowadza się korektę czynników ryzyka chorób serca.

Leczenie

Menopauza u kobiet nie jest chorobą. Nie ma od niego lekarstwa i nie można go całkowicie wyleczyć. Jednak lekarze mogą oferować różne sposoby na rozładowanie uderzeń gorąca i innych objawów, które pogarszają jakość życia kobiety. Istnieje wiele leków, które zapobiegają i kontrolują wysoki poziom cholesterolu we krwi oraz w leczeniu utraty masy kości w okresie okołomenopauzalnym. Jednak wiele kobiet nie wymaga specjalnego leczenia w okresie menopauzy. Na pytanie, co wziąć ze szczytem każdej kobiety, może odpowiedzieć tylko lekarzowi po dokładnym zbadaniu pacjenta.

Zmiana stylu życia w celu zapobiegania menopauzie

Fale mogą pomóc w zdrowym stylu życia i niektórych zabiegach kosmetycznych. Wiele kobiet uważa, że ​​regularne ćwiczenia aerobowe zmniejszają intensywność uderzeń gorąca, chociaż specjalne badania nie potwierdziły tego założenia. Jednak regularne ćwiczenia są bardzo przydatne w zwalczaniu otyłości.

Zasilanie

Unikaj ostrych potraw, kofeiny i alkoholu. Dieta o niskiej zawartości tłuszczu i cholesterolu, pomaga zmniejszyć ryzyko chorób serca, a także do czynienia z rozwojem zespołu metabolicznego - jeden z głównych niebezpieczeństw kobiety w tym wrażliwym okresie jej życia.

W zapobieganiu osteoporozie ważne jest stosowanie odpowiedniej ilości wapnia i treningu siłowego. Dość wysiłku, z jakim kobieta nosi własną wagę, tak przydatne chodzenie, ogrodnictwo, tenis. Te metody pomogą wzmocnić kości.

Jak schudnąć w okresie menopauzy? Przepis jest prosty - zmniejszyć kaloryczność diety i zwiększyć aktywność fizyczną. Należy to zrobić z pierwszymi objawami menopauzy, aby utrzymać wagę w normie. Częste posiłki w małych porcjach z oszczędzoną kalorycznością nie pomogą w walce z nadwagą.

Terapia hormonalna w celu zwalczania objawów menopauzy

Czy można przesunąć menopauzę? Ponieważ jest to bezpośrednio związane ze spadkiem stężenia hormonów płciowych, ich dodatkowe wizyty pomagają zwalczyć jego objawy. Konieczne jest stosowanie minimalnych skutecznych dawek hormonów, stopniowo je eliminując w okresie pomenopauzalnym. Przy przechowywanej macicy przepisuje się kombinację estrogenów i progesteronu.

Estrogeny są dostępne w różnych postaciach, w tym w postaci kremów pochwowych, tabletek i pierścieni, które są głównie stosowane w objawach pochwy; w postaci plastrów, sprayów do skóry i żeli, a także tabletek do podawania doustnego. Terapia skojarzona jest zwykle stosowana do podawania doustnego. Żele i łatki są wygodne, ponieważ rzadko powodują działania niepożądane.

Przed rozpoczęciem hormonów i regularnie podczas ich stosowania kobiety powinny przejść badanie piersi i mammografię. Pacjenci z chorobami serca nie powinni stosować tych leków.

W perimenopauzie hormonoterapia jest zalecana w takich przypadkach:

  • pływy, zaburzenia emocjonalne;
  • suchość w pochwie, nietrzymanie moczu (stosuje się lokalne formy estrogenów, na przykład czopki owiec);
  • zapobieganie osteoporozie u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tego schorzenia.

Po zakończeniu miesiączki hormony są przepisywane zgodnie z następującymi wskazaniami:

  • do krótkotrwałego stosowania - leczenie zaburzeń emocjonalnych, kosmetycznych, wegetatywnych i innych;
  • do długotrwałego stosowania - zapobieganie osteoporozie, chorobie Alzheimera, depresji, chorobom serca;
  • leczenie suchości w pochwie i nietrzymania moczu, normalizacja życia seksualnego;
  • poprawa jakości życia pacjenta.

Zwykle hormonalna terapia zastępcza jest przepisywana na okres 3 lat lub dłużej.

Terapia hormonalna jest przeciwwskazana w takich sytuacjach:

  • nowotwór narządów zależnych od estrogenu (endometrium, gruczoły sutkowe);
  • krwawienie z macicy o niejasnym charakterze;
  • przerostowy proces endometrium, nieleczony;
  • zakrzepica żył kończyn dolnych;
  • choroba niedokrwienna serca;
  • nadciśnienie bez wybranego leczenia;
  • ostra choroba wątroby;
  • porfiria;
  • indywidualna nietolerancja.

Istnieją względne przeciwwskazania, gdy hormony mogą być stosowane z zachowaniem ostrożności:

  • mięśniak z menopauzą;
  • endometrioza i adenomioza;
  • migrena;
  • wcześniejsza zakrzepica żył;
  • wzrost stężenia trójglicerydów we krwi dziedzicznej natury;
  • kamienie w pęcherzyku żółciowym;
  • epilepsja;
  • zwiększone ryzyko raka piersi.

Stosowanie hormonów w okresie menopauzy jest ograniczone w takich sytuacjach:

  • początek przyjęcia w wieku powyżej 65 lat;
  • stosować wyłącznie do zapobiegania chorobom serca lub demencji bez objawów zespołu menopauzalnego (nie udowodniono korzyści z takiego stosowania).

Najlepszym czasem na wyznaczenie hormonów jest perimenopauza, czyli czas od pierwszych objawów do końca roku, który minął od ostatecznego ustania miesiączki.

Można stosować tylko estrogeny, tylko gestageny lub ich kombinację. Monoterapia estrogenami stosowana jest u kobiet z usuniętą macicą. Są one przyjmowane wewnętrznie w sposób przerywany lub ciągły, a także stosują żele i plastry z tymi substancjami.

Leczenie menopauzy estrogenem nie chroni przed ciążą. W przypadku antykoncepcji należy stosować leki złożone.

Kobiety przyjmujące estrogeny są bardziej narażone na takie schorzenia:

  • kamienie w pęcherzyku żółciowym;
  • zwiększone poziomy triglicerydów;
  • nadmierna koagulacja krwi.

Monoterapię gestagenem (np. Dufaston) wykonuje się u kobiet z mięśniakami macicy i / lub adenomiozy, które nie wymagają leczenia chirurgicznego, a także krwawienia z macicy. Preparaty są podawane w postaci tabletek w trybie nieciągłym. Pacjent może zostać poproszony o zainstalowanie wkładki domacicznej zawierającej lewonorgestrel (Mirena).

U kobiet z zachowaną macicą wykazano nieciągły lub ciągły schemat przyjmowania 2- lub 3-fazowych środków antykoncepcyjnych z zawartością estrogenu i progestagenu (na przykład Femoston).

Długoterminowe badania pacjentów leczonych połączonej terapii hormonalnej (HT), estrogenów i progesteronu, wykazały, że mają one zwiększone ryzyko zawału serca, udaru mózgu i raka piersi w porównaniu z kobietami, które nie otrzymały ADT. Dopuszczenie tylko estrogenów wiązało się ze zwiększonym ryzykiem udaru, ale nie atakiem serca czy rakiem piersi. Leczenie samym estrogenem wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju raka trzonu macicy (raka błony śluzowej macicy).

Ostatnie badania wykazały, że starsze kobiety w okresie po menopauzie, które były na HT mają zwiększone ryzyko sercowo-naczyniowe. Decyzja o terapii hormonalnej powinna być indywidualna dla każdego pacjenta, w oparciu o historię jej choroby, nasilenie objawów, a także ocenę potencjalnych korzyści i ryzyka podawania hormonów.

Przedstawiono alternatywne lekarstwo na astenię (osłabienie), dysfunkcję seksualną, małą mięśniak macicy lub poprzedni proces hiperplastyczny w endometrium. Tkankowy regulator aktywności estrogenowej Tibolon - lek o wyjątkowym działaniu, powtarzający w tkankach działanie estrogenów, androgenów i gestagenu.

Czym jest Bioidentyczna Terapia Hormonalna?

W ostatnich latach obserwuje się coraz większe zainteresowanie stosowaniem tak zwanej bioidentycznej terapii hormonalnej w okresie menopauzy. Bioidentyczne leki hormonalne to leki zawierające hormony o takiej samej formule chemicznej, jaką posiadają naturalne substancje. Hormony są tworzone w laboratorium przez zmianę związków pochodzących z naturalnych produktów roślinnych. Większość tych leków nie jest wystandaryzowana.

Ochronniki bioidentical terapii hormonalnej twierdzą, że produkty stosowane w postaci kremów lub żeli, są wchłaniane przez organizm w jego aktywnej postaci, bez przeprowadzania przemian w wątrobie, dlatego ich użycie eliminuje ewentualne niekorzystne skutki hormony wytwarzane syntetycznie. Nie przeprowadzono jednak badań naukowych mających na celu ustalenie skuteczności i bezpieczeństwa tych leków.

W Rosji zaczęły pojawiać się programy przeciwdziałające starzeniu, oferując "koktajl" leków biocząsteczkowych, wybieranych indywidualnie dla każdego pacjenta. W wielu przypadkach taka reklama nie jest prawdziwa. Nawet w USA, gdzie ta metoda leczenia jest bardziej powszechna i przestudiowana, coraz więcej przeszkód znajduje się na jej drodze. Czy jest to spowodowane interesami firm farmaceutycznych wytwarzających syntetyczne hormony, czy też skuteczność terapii bioidentycznej jest znacznie przesadzone - nikt nie może powiedzieć jeszcze.

Czy można leczyć przejawy menopauzy za pomocą leków niehormonalnych?

Badania wykazały, że w celu zmniejszenia przypływów, leków często przepisywanych w stanach takich jak depresja i lęk, można stosować selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny. W związku z tym w leczeniu umiarkowanych i ciężkich uderzeń gorąca zalecono stosowanie paroksetyny.

Naukowcy uważają, że w rozwoju poważnych objawów nie jest Psychosomatyka ostatnia rola - manifestacją emocji w postaci bolesnych objawów. Jest udowodnione, na przykład, że punkt kulminacyjny łatwiej tolerować kobiety z wielu dzieci, ale jedno i rozwiedziony, zapalony sens podejścia starości i frustracji dla szczęśliwego życia rodzinnego, często problemy psychosomatyczne i emocjonalne są bardziej wyraziste. Tacy pacjenci mogą polecać fito przeciwdepresyjne, szczególnie zioło dziurawca. Jest on częścią produktu leczniczego, takiego jak Deprim Forte. Jest wskazany w przypadku przewlekłego zmęczenia, stałej depresji, bezsenności, osłabienia, drażliwości, apatii i innych zaburzeń emocjonalnych.

Leki jąder są używane do terapii pływowej. Zwykle jednak stosuje się krótki kurs ze stopniowym anulowaniem. Długotrwałe stosowanie progestagenów może prowadzić do zwiększenia masy ciała.

Ciężkiej menopauzie często towarzyszy osteoporoza. W celu zapobiegania i leczenia zaleca się podawanie leków w różnych grupach:

  • bisfosfoniany (Fosamax) w celu zmniejszenia utraty masy kostnej u kobiet po menopauzie i zmniejszenia ryzyka złamań w osteoporozie;
  • raloksyfen - selektywny modulator receptorów estrogenowych, zmniejsza ryzyko złamań;
  • kalcytonina (Miakaltsik) - preparat w postaci aerozolu do nosa, wzmacnia kości, a szczególnie kręgosłupa, zapobiegając złamań kompresyjnych i ich skutków, takich jak bóle kręgosłupa i utrata wzrostu;
  • w niektórych przypadkach można zastosować parathormon.

Niektóre badania wykazały dobry efekt preparatów melatoniny (Melaksenu) w złożonej terapii zespołu klimakterycznego. Ich spotkanie pomaga szybciej pozbyć się objawów klimakterycznych.

Alternatywne terapie

Wiadomo, że hormonalna terapia zastępcza znacznie zmniejsza objawy menopauzy, oddawania moczu i dysfunkcji seksualnych oraz zapobiega rozwojowi osteoporozy. Jednak jego negatywne cechy - wzrost prawdopodobieństwa raka piersi i chorób sercowo-naczyniowych - często powoduje, że kobiety odmawiają przyjmowania hormonów. Dlatego naukowcy szukają alternatywy dla estrogenów, które nie wpływają na częstotliwość nowotworów i wzmacniają kości. Jedną z proponowanych opcji jest tsimitsifuga.

Clopogon

Clopogon (tsimitsifuga) - powszechnie stosowany suplement ziołowy, który prawdopodobnie zmniejsza intensywność przypływów. Jednak badania kliniczne tej rośliny trwają bardzo krótko. Ponadto jedną z wad tych badań jest brak kontroli placebo, czyli nie jest jasne, czy ich działanie jest konsekwencją wpływu terapeutycznego czy autohipnozy. Zbadano również mechanizm działania leku: odkryto, że podczas gdy nieznany składnik ekstraktu z kolagenu w jakiś sposób wchodzi w interakcje z dotychczas niezidentyfikowanym białkiem wiążącym estrogeny.

Jest możliwe, że pozytywny wpływ tsimicifugi na uderzenia gorąca jest związany z jego zdolnością do blokowania receptorów serotoniny. Ponadto eksperyment pokazuje wpływ wzmacniania tej rośliny na tkankę kostną. Jednak zakłada się możliwy szkodliwy wpływ błędu na tkankę wątroby.

Biorąc powyższe pod uwagę, niemiecka agencja fitoterapią nie zaleca przyjmowania preparatów cimisifuge (szeroko reklamowanych w naszym kraju jako "naturalne" i "niehormonalne") przez ponad sześć miesięcy. Działania niepożądane obejmują nudności, zawroty głowy, niewyraźne widzenie, wolne bicie serca i pocenie się. Narkotyki tsimitsifugi niezwykle rzadko stosowane w wielu krajach, w tym w Stanach Zjednoczonych.

Fitoestrogeny

Estrogeny pochodzenia roślinnego (fitoestrogeny), takie jak białko sojowe, są bardzo popularnym lekarstwem na menopauzę. Dane dotyczące ich skuteczności są ograniczone. Fitoestrogeny w okresie menopauzy to naturalne estrogeny roślinne (izoflawony), których stosowanie ma konsekwencje podobne do stosowania syntetycznych estrogenów. Warto zauważyć, że w badaniu przeprowadzonym u kobiet po raku piersi nie udowodniono bezpieczeństwa soi, ale uzyskano dane na temat jej nieskuteczności w odniesieniu do objawów menopauzy. Ziarna soi, tofu, mleko sojowe i mąka mogą być źródłem pokarmu sojowego. Sos sojowy i olej sojowy nie zawierają izoflawonów.

tylko kilka badań niejednoznaczne i sprzeczne przeprowadzono medycynie okresie menopauzy, w którym wykazano, że te zioła, takie jak Angelica, koniczyna czerwona, wiesiołka i kilka innych, jak również homeopatii, może być stosowany w okresie menopauzy, ale tylko pod nadzorem lekarza i ze szczególną ostrożnością, aby uniknąć skutków ubocznych i nieoczekiwanych interakcji z innymi lekami.

Według amerykańskiego Narodowego Centrum dla medycyny komplementarnej i alternatywnej, na łatwość menopauzy może być stosowanych metod leczniczych takich objawów jak medytacja, akupunktura, hipnoza, biofeedback, ćwiczenia oddechowe (zwłaszcza powolne oddychanie z włączeniem mięśni brzucha). Joga jest bardzo przydatna, nie tylko wzmacnia ciało, ale także trenuje ducha.

Jak złagodzić menopauzę

Climax nie można zapobiec, jednak można podjąć środki w celu zmniejszenia ryzyka problemów z nim związanych. Szczególnie przydatne są niektóre mikroelementy i witaminy w okresie menopauzy. Kobieta powinna spożywać dziennie 1200-1500 mg wapnia z jedzeniem, w razie potrzeby stosować suplementy diety zawierające wapń, a także 800 jednostek witaminy D.

Za pomocą odpowiedniego odżywiania można łatwo uzyskać 1000-1500 mg wapnia dziennie. Tak więc, w szklance regularnego lub odtłuszczonego mleka zawiera 300 mg wapnia, w szklance kefiru - 400 mg, w 100 gramach łososia zawiera 200 mg tego mikroelementu.

Dodatkowo możesz przyjmować suplementy diety z wapniem. Preparaty zawierające węglan wapnia są najtańsze, ale u niektórych kobiet mogą powodować wzdęcia. Najlepszym rozwiązaniem są suplementy cytrynianu wapnia.

Konieczne jest, aby wiedzieć, że nie więcej niż 500 mg wapnia jest wchłaniane z jednej porcji żywności lub suplementu, więc jego przyjęcie należy rozesłać w ciągu 24 godzin. Nie można przyjąć zbyt dużych dawek tego mikroelementu, ponieważ mogą one prowadzić do kamicy moczowej. Kobiety z chorobą nerek przed zastosowaniem jakiegokolwiek suplementu wapnia powinny skonsultować się z lekarzem. Należy również unikać przedawkowania witaminy D.

Dla pełnego życia w trakcie menopauzy konieczne jest monitorowanie stanu skóry: wzmocnienie jej masażem i procedurami sprzętowymi, zwilżenie specjalnymi kremami przeciwdziałającymi starzeniu, a także ochrona przed słońcem. Przydają się również miękkie peelingi, które przyspieszają odnowę komórek skóry.

Na koniec kilka porad psychologicznych, które pomogą poradzić sobie z zamieszaniem przed menopauzą:

  • w tym czasie kobieta już wie, co może dać swojemu towarzyszowi i co chce otrzymać w zamian; w wielu przypadkach rozwinęła relacje nie tylko z człowiekiem, ale także z życiem jako całością;
  • w tym wieku wiele już wiadomo o jej własnej seksualności, kobieta może sobie pozwolić na wyzwolenie, ma coś do powiedzenia, mądry mężczyzna z nią jest po prostu bardziej interesujący niż z młodymi dziewczętami;
  • dorosłe dzieci dorastały lub dorastały, można się trochę odprężyć i zrealizować swoje stare marzenia, zwłaszcza, że ​​do tego czasu podjęto już ważne kroki na drabinie kariery i uzyskano niezależność finansową;
  • kobieta może zacząć dbać o siebie, aktualizować garderobę, fryzurę, makijaż, aby stała się bardziej pewna siebie i atrakcyjna;
  • w końcu możesz przestać polegać na opiniach otaczających ludzi; kulminacja to czas wyzwolenia z kompleksów i uzyskania wolności.

Tak więc właściwy stosunek do samego siebie i dbanie o swoje zdrowie pomoże ci przeżyć tak trudny okres w twoim życiu jako punkt kulminacyjny.

W jakim wieku kobieta rozpoczyna menopauzę?

W czasach, gdy kobiety rodziły stogu siana, nie było problemu z menopauzą - po prostu nie przetrwały do ​​tego czasu z powodu ciężkiej pracy, braku normalnej medycyny i niskiego poziomu warunków społecznych.

Punkt kulminacyjny kobiety zaczyna się około 45-50 lat, teraz wielu w tym wieku prowadzi działalność społeczną i nie uważa się za "starzejących się". I to jest poprawne.

Ale okres przejściowy zostaje znokautowany ze zwykłego rytmu życia, zwiększa liczbę "ran", o których wcześniej nie musieliście myśleć. Czy istnieją sposoby na pozbycie się dyskomfortu i dyskomfortu?

1. Okresy menopauzy

Menopauza nie występuje w ciągu jednego dnia. Proces ten można rozciągnąć na kilka lat.

W ciele kobiety w wieku rozrodczym krążą trzy rodzaje estrogenu:

  1. 1 Estron;
  2. 2 17-P-estradiol;
  3. 3 Estriol.

Najbardziej wyraźnym działaniem jest 17-β-estradiol. Spadek poziomu zwykle rozpoczyna się około 5 lat przed zakończeniem miesiączki.

Estron pozostaje samotną rolą, ale nie może mieć takiego samego wpływu na docelowe narządy, jak 17-β-estradiol. Dlatego rozwijają się wszystkie "skutki uboczne" fazy przejściowej.

  1. 1 Premenopause - okres od momentu pojawienia się pierwszych oznak do ostatniej miesiączki.
  2. 2 Menopauza - najnowsze niezależne miesiączki.
  3. 3 Postmenopauza - czas od ostatniej miesiączki do 65-69 lat.

Data menopauzy ustalana jest tylko retrospektywnie (to znaczy po zakończeniu okresu menstruacyjnego). Każda kobieta powinna prowadzić kalendarz, w którym zaznacza początek i koniec miesiąca.

Jeśli miesiączka ustała, pozwoli to ustalić tę datę, tak że po roku można z całą pewnością powiedzieć, że rozpoczął się okres pomenopauzalny.

W Rosji średni wiek początku menopauzy wynosi 45-50 lat. Ale dla każdej kobiety ten czas jest indywidualny.

Jeśli okres menstruacyjny ustał przed 45 rokiem życia, uważa się go za wczesną menopauzę. O przedwczesnej menopauzie mówić, gdy miesiączki zakończyły się do 40 lat.

60-80% kobiet z wczesną lub przedwczesną menopauzą cierpi na niepożądane objawy.

2. Jak zrozumieć, że zaczyna się menopauza?

Jeśli nie zagłębisz się w specjalne badania, to zrozumiesz, że rozpoczął się okres klimakterium, możesz zmienić swoją kondycję i pojawienie się pewnych symptomów, które wcześniej nie były zauważalne.

Początek menopauzy można porównać do efektu domina: zmiany hormonalne wpływają na pracę układu nerwowego, zaburzają procesy metaboliczne, a wszystko to prowadzi do zmian immunologicznych.

Pierwszą rzeczą, na którą kobieta może spojrzeć, jest zmiana cyklu miesiączkowego.

Fluktuacje poziomu estrogenu dają o sobie znać. Zmniejszenie ich stężenia aktywuje przysadkę mózgową, która próbuje "stymulować" jajniki i zwiększa wydzielanie LH i FSH.

Nie może to jednak znacząco wpłynąć na stopniowe wygaszenie funkcji gruczołów płciowych.

Miesiączka może nadejść regularnie, ale czasami cykl jest znokautowany, różnica między nimi znacznie się skraca lub wydłuża.

Same wydzieliny mogą się również zmieniać (od maści po obfite krwawienie).

Nasilenie zmian zależy od nagromadzonego bagażu problemów ginekologicznych.

Myoma, przerost endometrium, sama endometrioza prowadzą do nieregularności miesiączkowania, do czasu menopauzy objawy te stają się bardziej wyraźne.

Manifestacje menopauzy dzielą się na trzy grupy według czasu ich pojawienia się:

  1. 1 Wcześnie - to objawy naczynioruchowe, wegetatywne i emocjonalno-psychiczne.
  2. 2 Odroczony - pojawiają się 1-3 lata po menopauzie - zaburzenia moczowo-płciowe (suchość w pochwie, ból podczas stosunku płciowego, oddawanie moczu), starzenie się skóry i jej przydatków.
  3. 3 Późno Są objawy, które rozwijają się nie wcześniej niż 2-5 lat po menopauzie, obejmują osteoporozę, miażdżycę, choroby serca, nadciśnienie, oporność na insulinę oraz pamięć, wzrok i utratę słuchu.

To wczesne znaki, które przyciągają uwagę. Zmuszają kobiety do pójścia do lekarza, niestety, nie zawsze do ginekologa.

3. Oznaki początku premenopauzy

Przed przerwaniem miesiączki u kobiety mogą wystąpić następujące objawy:

  1. 1 Vasomotor: tachykardia, uderzenia gorąca, nadmierne pocenie się, niskie lub wysokie ciśnienie krwi, ból głowy.
  2. 2 Emotio-wegetatywny: drażliwość, osłabienie, senność, uczucie depresji, zmniejszenie libido.
  3. 3 Inne zaburzenia: nietrzymanie moczu, suchość pochwy, osteoporoza i uszkodzenie naczyń - nie odnoszą się do początkowych objawów menopauzy. Pojawiają się kilka lat po zakończeniu miesiączki.

Przypływy są najbardziej typowymi oznakami premenopauzy. Jest to reakcja naczyniowa, która polega na pojawieniu się uczucia ciepła w górnej części tułowia, zaczerwienienia twarzy. Obserwowano pocenie się i kołatanie serca.

Przypływ charakteryzuje się sezonowością. Bardzo często pierwsze objawy pojawiają się jesienią (wrzesień-październik) lub na wiosnę (luty-marzec).

Zwykle występują one wieczorem i w nocy, niektóre rano po przebudzeniu.

Hormony i wegetatywny układ nerwowy są winne w złym stanie zdrowia. W regulacji temperatury ciała i tonu naczyń zaangażowane są neuroprzekaźniki dopamina i norepinefryna. Ostry wzrost ich produkcji prowadzi do ekspansji naczyń skóry i pojawienia się nieprzyjemnych wrażeń.

Szybkie tętno jest również konsekwencją nadwrażliwości na katecholaminy. Podobnie objaśniono skłonność do skakania w ciśnieniu krwi.

Należy pamiętać, że wiele osób ma przed nadciśnieniem tętniczym nadciśnienie tętnicze.

Ustalenie związku między nadciśnieniem a menopauzą może opierać się na anamnezie. Trzeba tylko wyjaśnić, jakie objawy wystąpiły wcześniej.

Estrogeny działają bezpośrednio na mózg, poprzez neurony, a także pośrednio poprzez regulację dopływu krwi w obszarach odpowiedzialnych za pamięć i emocje.

To pośrednio tłumaczy pogarszanie się funkcji poznawczych i labilność emocjonalną.

Wszelkie choroby, które kobieta nabyła przed wystąpieniem objawów menopauzy, tylko pogarszają stan rzeczy.